บทที่ 44 มองที่ใจ

ช่วงแรกพราวฟ้าไม่รู้เลยว่าปริญมารอเธอทุกวัน เขาไม่เคยบอก ไม่เคยทักก่อน แค่ยืนพิงเสาตึกบัญชีเงียบๆ เสื้อช็อปวิศวะพาดไหล่มือถืออยู่ในมือ สายตามองทางออกตึกตลอด เพื่อนบัญชีเริ่มจำได้ก่อนเจ้าตัวด้วยซ้ำ

“แก…พี่ลาเต้มารออีกแล้ว” พราวฟ้าชะงัก

“อะไรนะ?” พอเดินออกมาก็เห็นเขาอยู่ตรงนั้นจริงๆ ปริญเงยหน้าขึ...