บทที่ 5 ไม่คิดจะหยุด nc+++

ปลายบานค่อยๆ ดุนดันเข้าไปช้าๆ ยิ่งพอมันเข้าไปก็ยิ่งทำให้หญิงสาวเจ็บ แต่เธอไม่อาจที่จะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้ เพราะเธอต้องการรู้ว่า ปลายทางของมันจะสวยงามแค่ไหน

ปราชญ์เริ่มแปลกใจกับความคับแน่นที่เกิดขึ้น มันตอดรัดเขาจนเขาเจ็บที่ส่วนปลาย ส่วนฝ่ายหญิงก็เริ่มใบหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด

จนกระทั่ง ปราชญ์พยายามดุนดันอาวุธอันใหญ่โตของเขาเข้าไปเรื่อยๆ จนผ่านเยื่อบางอย่างและหญิงสาวก็หวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

"อย่าบอกนะ ว่าคุณยังบริสุทธิ์อยู่" ปราชญ์เอ่ยถามออกมาด้วยความตกใจ

"ค่ะ" คำตอบสั้นๆ ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก แต่ถ้าจะบอกให้เขาหยุดตอนนี้เขาก็คงไม่สามารถหยุดได้

"งั้นก็ใจเย็นๆ อยากเกร็งแล้วกัน" ปราชญ์เอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกหัวเสีย สงสัยการเที่ยวของเขาวันนี้จะสร้างเรื่องให้กับตัวเขาแล้วสิ

เกล้าแก้วพยักหน้าเล็กน้อย ยิ่งเขาเอ่ยออกมาด้วยเสียงแหบพร่า มันยิ่งทำให้ตัวเขาเซ็กซี่มากกว่าเดิม ผู้ชายอะไรหล่อ หล่อเสียจนเธอยอมถวายพรหมจรรย์ให้ ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใครรู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาชื่อลูก้า

เมื่อชายหนุ่มบอกหญิงสาวเรียบร้อยแล้ว เขาก็เริ่มโลมเล้าเธอใหม่อีกครั้ง งานนี้แม้จะเจ็บเธอก็ต้องอดทน เพราะเธอเชื่อว่าไม่มีใครตายเพราะเซ็กส์

ส่วนปราชญ์ก็ยังพยายามส่งอาวุธของเขาเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันเข้าไปที่สุดลำ เลือดสีสดของหญิงสาวไหลออกมาปนกับน้ำหวานสีใสของเธอ ความเจ็บปวดราวถูกฉีกร่าง ทำให้เกล้าแก้วหวีดร้องออกมา

ปราชญ์จูบปลอบประโลมเธอเพื่อให้เธอคลายจากความเจ็บปวด และก็สอดแช่เจ้าความใหญ่โตของเขาไว้สักพัก เพื่อให้ช่องทางรักสีสดของเธอ ปรับสภาพรองรับกับความใหญ่โตของเขาได้

เมื่อเขาหยุดทุกอย่างแล้วเริ่มโลมเล้าเธออีกรอบความเจ็บปวดก็เริ่มคลายหายไปบ้าง เขาจึงเริ่มขยับสะโพกสอบเพื่อตอกกระแทกเข้าใส่สะโพกมนของเธอ ความเจ็บปวดที่มียังเหลืออยู่เล็กน้อยแต่เปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่ งานนี้ชายหนุ่มมีความสุขเป็นอย่างมาก ความคับแน่นของเธอทำให้เขาพึงพอใจ แต่ตอนแรกที่เขาเริ่มบรรเลงสะโพกสอบช้าๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเริ่มเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์ปรารถนาที่มันเพิ่มมากขึ้น

ส่วนหญิงสาวก็ปล่อยกายปล่อยใจไปกับเขาแม้ว่าเขาจะพาเธอไปที่ใด เธอก็พร้อมที่จะตามเขาไป ขอเพียงให้เธอได้รับรู้ว่าปลายทางแห่งความสุขมันเป็นเช่นไร

จังหวะรักเริ่มบรรเลงขึ้นด้วยความเร่าร้อนความเจ็บปวดของหญิงสาวเริ่มคลายหายไป เปลี่ยนเป็นความรู้สึกเสียวซ่านเข้ามาแทนที่

เสียงเนื้อกระทบกันเริ่มดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง ขาทั้งสองข้างของเธอขยับเป็นรูปตัวเอ็ม ส่วนสะโพกมนของเธอก็แอ่นรับสัมผัสของเขา การ ตอกกระแทกที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ทำให้หญิงสาวเสียวเสียจนแทบสำลักลมหายใจของตนเอง เสียงครวญครางหลุดออกมาจากเรียวปากบางของหญิงสาว นั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มได้ใจ ความเร็วของการตอกกระแทกมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนชายหนุ่มต้องส่งเสียงคำรามลั่นห้อง เพลงรักที่เต็มไปด้วยความหฤหรรษ์บรรเลงอย่างต่อเนื่อง แก้วเกล้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าหลังจากความเจ็บปวดมันจะทำให้เธอมีความสุขได้มากถึงเพียงนี้ ความรู้สึกประหลาดเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ มันเสียวเสียจนเธอรู้สึกได้ว่าเธอกำลังจะไปถึงปลายทางแห่งความสุข ที่เธอกำลังรอดูว่าจะมีความรู้สึกอย่างไร

งานนี้ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาเห็นใบหน้าที่เปลี่ยนไปด้วยความสุขสมของหญิงสาว เขาเร่งเครื่องบรรเลงเพลงรักเขาใส่เธอด้วยจังหวะที่เร็วและถี่ยิบ

เพียงไม่นานหญิงสาวก็เกร็งกระตุก แล้วปลดปล่อยน้ำหวานเหนียวใสไหลปนออกมากับเลือดสีสด อาบไร้อาวุธอันใหญ่โตของเขาที่อยู่ภายใต้เครื่องป้องกัน

"อ๊ะ....อ่าส์..." เสียงหวานที่ครวญครางออกมา บ่งบอกชักว่าเธอไปถึงปลายทางแห่งความสุขเรียบร้อยแล้ว

"เสร็จแล้วสินะ" ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยเสียงแหบพร่า ส่วนฝ่ายหญิงไม่ได้ตอบแต่อย่างใด แต่อากัปกริยาของเธอมันบ่งชัดว่าเธอไปถึงปลายทางแห่งความสุขสมเรียบร้อยแล้ว

ปราชญ์ยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ เมื่อลูกแมวน้อยของเขาไปถึงปลายทางแห่งความสุขสมแล้ว ก็เป็นทีของเขาบ้างที่จะต้องส่งตนเองไปถึงปลายทางเช่นกัน

จังหวะรักที่เพิ่มขึ้นราวกับพายุทอร์นาโด มันทำให้คนตัวเล็กเสียวอีกครั้ง แม้ว่าจะไปถึงปลายทางแล้ว เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง และครั้งนี้มันรัวและเร็วยิ่งกว่าเดิมมาก

และด้วยความคับแน่นที่ทำให้เขาเป็นพอใจเป็นอย่างมาก มันทำให้เพียงไม่นานปราชญ์ก็สามารถส่งตนเองไปถึงปลายทางแห่งความสุขสมได้ เขาเกร็งกระตุกก่อนที่จะปลดปล่อยลาวาอันอุ่นร้อนเข้าไปในเครื่องป้องกัน

งานนี้ชายหนุ่มถึงกับส่งเสียงคำรามนั่นห้อง เสียงคำนามที่บ่งบอกว่า เขามีความสุขมากเหลือเกิน

เมื่อไปถึงปลายทางแล้วชายหนุ่มก็สอดแช่อาวุธอันใหญ่โตของเขาไว้สักพัก ก่อนที่เขาจะถอดถอนมันออกมา ด้วยความสุขที่ล้นปริ่มจากกายบางที่เพิ่งมอบความสุขให้กับเขา

แม้จะมีฤทธิ์แอลกอฮอล์หลงเหลืออยู่ แต่เกล้าแก้วก็รับรู้ว่าตอนนี้เธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ความบริสุทธิ์ที่รักษามานานแสนนานกับมอบให้ผู้ชายคนหนึ่ง ที่เป็นเพียง one night stand ของเธอ

ปราชญ์มองหญิงสาว ที่เพิ่งว่าความสุขให้เขา ด้วยความพึงพอใจ เรือนร่างของเธองดงามไม่มีที่ติ แต่ก็ค่อนข้างเครียดไม่น้อยเพราะนี่คือความบริสุทธิ์ที่เธอรักษามาทั้งชีวิต แต่มันกลับต้องสูญเสียให้เขา

"คุยกันหน่อยไหม" ปราชญ์เอ่ยถามออกไปหลังจากเพิ่งเสร็จบทรักหมาดๆ

"ไม่มีอะไรต้องคุยหรอกค่ะ ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นความสมัครใจ" แม้วันนี้จะเป็นความบริสุทธิ์ของเธอและเธอก็ไม่อยากผูกมัดใครด้วยเซ็กส์ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นความสมัครใจของเธอ แล้วเธอก็ไม่อยากให้เขาคิดว่าเธอทำทุกอย่างเพื่อตั้งใจจับเขา

"นี่คุณไม่รู้สึกอะไร กับสิ่งที่คุณต้องเสียไปเหรอ" คำถามของเขามันเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะผู้หญิงไทยส่วนใหญ่ถูกปลูกฝังความเชื่อเรื่องการรักนวลสงวนตัวและความบริสุทธิ์ แต่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขากลับไม่ได้สนใจมันแล้วก็เอ่ยออกมาอย่างแมนๆ

"ถ้าตอบว่าไม่รู้สึกก็คงเท่ากับโกหก แต่ฉันไม่อยากให้ใคร ต้องมาถูกผูกมัดไว้ด้วยคำว่าเซ็กส์" เบื้องหน้าตอบออกไปด้วยความแกร่ง แต่ความเป็นจริงแล้วในใจกับรู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ตนเองทำอยู่ ก็เพราะลงในรูปลักษณ์ของเขาจึงเลือกทำแบบนี้ แต่มันก็เป็นการไม่แฟร์เลย หากเธอจะให้เขารับผิดชอบเธอ

"ก็ดี ผมจะได้ไม่ต้องรู้สึกอะไร" ปราชญ์เอ่ยออกไปเหมือนไม่แคร์แต่ในใจเขาไม่ได้รู้สึกเช่นนั้น

"ทุกอย่างที่เกิดขึ้นฉันเต็มใจ เพราะฉะนั้นไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกค่ะ" เกล้าแก้วพยายามกลบความเจ็บปวดแล้วเอ่ยออกมา ทั้งที่ในใจเธอก็รู้สึกเหมือนเสียใจเหมือนกัน ที่ทำตัวเป็นผู้หญิงง่ายๆ มอบพรหมจารีให้ใครก็ไม่รู้

"ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่ว่าอะไรถ้าผมจะต่อรอบสอง" ประโยคนี้เหมือนคำถามแต่ความจริงแล้

วมันเป็นแค่ประโยคบอกเล่า ต่อให้เธอห้ามเขาก็ไม่คิดจะหยุด