บทที่ 52 คนละเวลา

หลังจากวันสนามบินชีวิตพราวฟ้ากลับมาเหมือนเดิม อย่างน้อยก็ภายนอก เธอไปเรียน หัวเราะกับเพื่อน ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนเหมือนกำลังแสดงละคร ไม่มีใครรู้ว่า เธอเลิกเดินผ่านตึกวิศวะเพราะกลัวเห็นที่ที่เคยมีเขา

เมื่อก่อน ทุกเย็นจะมีรถคันหนึ่งจอดรอ ผู้ชายคนหนึ่งพิงรถ กอดอก รอแบบใจเย็น ตอนนั้นเธอเคยคิดว่าเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ