บทที่ 61 ก็ยังเป็นคนเดิม

บ่ายของวันเดียวกัน

หลังจากช่วยงานที่ร้านโลงศพจนเสร็จ ปริญยืนพิงรถอยู่หน้าร้าน เสื้อยังมีฝุ่นไม้ติดอยู่เล็กน้อย พราวฟ้าเดินออกมาจากร้าน เธอมองเขา

“คุณยังไม่กลับอีกเหรอ” ปริญตอบเรียบๆ

“รอคุณ” พราวฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อย

“รอทำไม” เขาเปิดประตูรถฝั่งผู้โดยสาร ก่อนจะพูดสั้นๆ

“ไปบ้านผม” พราวฟ้าชะงัก

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ