บทที่ 11 น่าสมเพช

​เช้าวันรุ่งขึ้นบรรยากาศในมหาวิทยาลัยที่เคยดูร่มรื่นกลับกลายเป็นสถานที่ที่น่าอึดอัดที่สุดสำหรับเซญ่า เธอเดินก้มหน้าผ่านประตูรั้วเข้ามา ร่างกายซูบซีดและขอบตาที่บวมช้ำจากการไม่ได้นอนทั้งคืนถูกอำพรางไว้ด้วยเครื่องสำอางบางๆ แต่รอยแดงบนแก้มที่เลโอเคยฝากไว้นั้นยังคงทิ้งร่องรอยจางๆ ให้เห็น ทุกย่างก้าวที่เธ...