บทนำ
สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน
บท 1
บทที่ 1 เศษเงินแลกศักดิ์ศรี
เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์แผดคำรามกึกก้องไปทั่วสนามแข่งใต้ดิน ควันยางไหม้ลอยคลุ้งบดบังแสงนีออนที่สาดส่องไปตามตัวถังรถราคาแพง ทว่าท่ามกลางความบ้าคลั่งของฝูงชน เลโอกลับยืนพิงรถคู่ใจด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย แววตาคมกริบดุร้ายราวกับเสือโคร่งจ้องมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมืออย่างไม่ใส่ใจผลการแข่งขัน
“เฮ้ยเลโอ! คืนนี้ลงกี่หลักดีวะ?” เจเค เพื่อนสนิทในกลุ่มลูกเศรษฐีตะโกนถาม
“เท่าไหร่ก็ได้... ที่มันจะทำให้ฉันเลิกเบื่อสักที” เลโอตอบเสียงเรียบ ก่อนจะกระดกบรั่นดีราคาแพงลงคอราวกับมันเป็นน้ำเปล่า สำหรับเขา เงินไม่ใช่แค่เศษกระดาษ แต่มันสามารถเนรมิตความตื่นเต้นให้เขาได้เสมอ... แต่น่าเสียดายที่พักหลังมานี้ ไม่มีอะไรที่เงินซื้อแล้วทำให้เขาตื่นเต้นได้นานเกินห้านาที
ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปในโซนวีไอพีชั้นสอง พนักงานรีบวิ่งมาประจบประแจงสแกนบัตรผ่านให้ทันทีโดยที่เขาไม่ต้องเอ่ยปาก ความลำพองใจฉายชัดในแววตาเมื่อเห็นคนรอบข้างคอยก้มหัวให้ เขาเดินไปหยุดที่โต๊ะพนันใหญ่ที่กำลังลุ้นระทึก
“ตึก! ตึก! ตึก!” เสียงชิปราคาหลักล้านถูกวางลงบนโต๊ะด้วยมือหนา เลโอกระตุกยิ้มเยือกเย็นจ้องมองเจ้ามือที่กำลังเหงื่อซึม ทว่าเมื่อผลออกมาไม่เป็นอย่างที่คิด...
“โธ่เว้ย! มึงตุกติกกูเหรอ!” เลโอสบถลั่นพลางกระชากคอเสื้อพนักงานคุมโต๊ะจนตัวลอย เขาไม่ได้เสียดายเงินล้านที่หายไป แต่เขารับไม่ได้ที่ถูกหยามหน้าในถิ่นที่เขาคิดว่าคุมได้ทั้งหมด
“ปะ...เปล่าครับคุณเลโอ มันเป็นไปตามกติกา...”
“กติกาเหี้ยอะไร! มึงจำใส่หัวไว้ว่าคนอย่างกู... ถ้ากูจะเล่น มึงไม่มีสิทธิ์มาเล่นแง่!” เลโอเซ็นเช็คยอดเงินที่มากกว่าเดิมสามเท่าแล้วโยนใส่หน้าอีกฝ่ายจนกระดาษบาดแก้ม “เอาเงินนี่ไปซ่อมปากมึงซะ แล้วไสหัวไปให้พ้นหน้ากู!”
ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านจนเขาต้องเดินออกจากบ่อนทันที เขาต้องการที่ระบายอารมณ์ และ ร้านเหล้าที่เพื่อนบอกว่ามีของเด็ดคือจุดหมายถัดไป
ในขณะที่โลกของเลโอเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเงิน อีกฟากของเมือง...เซญ่ากำลังยืนโหนรถเมล์สายประจำท่ามกลางอากาศร้อนระอุ ชุดนักศึกษาของเธอเริ่มชื้นเหงื่อ ใบหน้าสวยหวานดูเหนื่อยล้าแต่แววตากลับแข็งแกร่งอย่างคนที่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา
“เซญ่า! รีบไปไหนวะ?” นิกกี้ เพื่อนสนิทตะโกนถามขณะที่เธอกำลังวิ่งลงจากรถ
“ต้องรีบไปส่งขนม แล้วทุ่มหนึ่งต้องไปเข้ากะเชียร์เบียร์ต่อ!” เซญ่าตอบโดยไม่หยุดฝีเท้า
เธอมีเวลาไม่ถึงชั่วโมงในการจัดการทุกอย่าง บ้านไม้หลังเก่าที่มีเสียงไอของป้าช่อรออยู่คือแรงผลักดันเดียวที่ทำให้เธอต้องยอมทำงานหนักจนสายตัวแทบขาด เซญ่ารีบเปลี่ยนจากชุดนักศึกษาเป็นชุดเชียร์เบียร์รัดรูปสีแดงสดที่เธอเกลียดแสนเกลียด
“สู้เว้ยเซญ่า... เพื่อค่าหมอป้า เพื่อค่าเทอมมึงเอง”
เธอมองตัวเองในกระจกร้าวๆ ครั้งสุดท้ายก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบาร์หรู ที่นั่นคือแหล่งรวมตัวของพวกเศรษฐีเงินเหลือที่ชอบใช้เงินฟาดหัวคนอื่น... ที่ที่คนอย่างเลโอกำลังมุ่งหน้ามาเพื่อหา เหยื่อรายใหม่
โดยที่เซญ่าไม่รู้เลยว่าคืนนี้เธอไม่ได้ไปแค่ทำงาน แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเกมเดิมพันที่เธอต้องเอาหัวใจและศักดิ์ศรีเข้าแลก
กลิ่นบุหรี่และเสียงดนตรีสดแผดจ้ากระแทกหน้าทันทีที่เซญ่าก้าวเข้าไปในบาร์หรู เธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เรียกกำลังใจให้ตัวเองก่อนจะหยิบถาดเบียร์ออกไปเผชิญหน้ากับเหล่าบรรดา พระเจ้าที่มีเงินเต็มกระเป๋าแต่ไร้มารยาท
“วันนี้แขกวีไอพีเยอะนะเซญ่า ดูแลโต๊ะกลางนั่นให้ดี ลูกหลานมหาเศรษฐีทั้งนั้น” ผู้จัดการกระซิบสั่งพลางมองเธอด้วยสายตาโลมเลีย
เซญ่าเม้มปากแน่น เธอเกลียดสายตาแบบนี้พอๆ กับชุดเชียร์เบียร์สีแดงที่รัดรึงจนแทบหายใจไม่ออก แต่คำว่าค่าเทอมและค่าหมอป้ามันค้ำคอจนเธอต้องปั้นหน้ายิ้มเกลี่ยสดใสเดินไปที่โต๊ะใหญ่กลางร้าน
ทว่า... ทันทีที่สบตากับร่างสูงที่นั่งเด่นอยู่กลางโซฟา หัวใจเธอกลับกระตุกวูบ
เลโอ ชายหนุ่มเจ้าของฉายาเจ้าชายสารพัดพิษแห่งมหาวิทยาลัยเขากำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลน ราวกับเธอก็แค่ตุ๊กตาหน้าร้านตัวหนึ่งที่เขาสามารถซื้อไปประดับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้
“เบียร์ที่สั่งได้แล้วค่ะ” เซญ่าวางแก้วลงด้วยมือที่พยายามไม่ให้สั่น
“เดี๋ยวสิ... หน้าตาคุ้นๆ นี่หว่า เรียนมหาลัยเดียวกันเปล่าน้อง?” เจเค เพื่อนในกลุ่มคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเซญ่าพลางกระตุกแรงๆ จนตัวเธอถลาเข้าไปใกล้
“ปล่อยค่ะ! ฉันมาขายเบียร์ ไม่ได้มาขายตัว!” เซญ่าสะบัดมือออกอย่างแรง แววตาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที
“เล่นตัวฉิบหาย! นึกว่าสวยนักเหรอวะ? กูก็แค่ถามดีๆ ทำเป็นหยิ่ง!” เจเคหน้าเสียเมื่อโดนหักหน้าต่อหน้าเพื่อน เขาเงื้อมือหมายจะตบสั่งสอน ทว่า...
หมับ!
มือหนาของเลโอกลับคว้าข้อมือเพื่อนไว้เสียก่อน ไม่ใช่เพื่อช่วย... แต่เพื่อแย่งเหยื่อ
“อย่ารุนแรงสิไอ้เจเค ของสวยๆ งามๆ ต้องค่อยๆ คุย” เลโอเอ่ยเสียงเย็นพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาพยศของเซญ่า เขาหยิบปึกเงินปึกใหญ่จากกระเป๋าเสื้อ วางแหมะลงบนถาดในมือเธอด้วยท่าทีที่เหยียดหยามถึงขีดสุด
“เท่าไหร่? ว่าราคามาสิ... สำหรับคืนนี้”
“ฉันบอกว่าฉันไม่ขาย!” เซญ่าตะคอกกลับ ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ
“หึ... อย่ามาทำเป็นมีศักดิ์ศรีไปหน่อยเลย ยืนใส่ชุดบ้าๆ นี่โชว์ขาอ่อนให้ผู้ชายดู ก็เพื่อเงินพรรค์นี้ไม่ใช่หรือไง?” เลโอพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธออย่างจงใจ แววตาของเขามันดูถูกจนเซญ่ารู้สึกเหมือนถูกเปลื้องผ้าประจานกลางร้าน “มานี่มา... คลานเข้ามาเอาเงินนี่ไป แล้วคืนนี้ฉันจะลืมเรื่องที่เธอทำหยิ่งใส่เพื่อนฉัน”
ความอดทนของเซญ่าขาดผึง ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามรักษามาตลอดชีวิตถูกผู้ชายตรงหน้าย่ำยีเพียงเพราะเขามีเงินหนากว่า
เพียะ!
ใบหน้าหล่อเหลาของเลโอสะบัดไปตามแรงตบจนเกิดเสียงดังสนั่นสะท้อนไปทั่วบาร์ คนทั้งร้านเงียบกริบราวกับถูกหยุดเวลา
“ไอ้พวกสถุนเก็บเงินสกปรกของคุณไว้ซื้อของเล่นชิ้นอื่นเถอะ เพราะคนอย่างฉัน... ต่อให้ต้องอดตาย ฉันก็ไม่เคยคิดจะคลานไปเอาเศษเงินจากคนสันดานต่ำอย่างคุณ!”
เซญ่ากระชากถาดเบียร์เดินหนีไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้เลโอนิ่งงันอยู่ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน รอยนิ้วมือห้าแฉกเริ่มปรากฏชัดบนแก้มขาวเนียน
เลโอค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบรอยแดงนั้น... แทนที่จะโกรธแค้นจนคลั่ง เขากลับกระตุกยิ้มเหี้ยม แววตาที่เคยเบื่อหน่ายกลับวาวโรจน์ด้วยความกระหายอยากเอาชนะที่พลุ่งพล่านไปทั้งร่าง
“หึ... ยิ่งยาก ยิ่งน่าขยี้ให้แหลกคามือ”
เขากระดกเหล้าที่เหลือลงคอรวดเดียว แผนการบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว “ไปสืบมา... ยัยนั่นเป็นใคร เรียนคณะไหนกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน”
บทล่าสุด
#78 บทที่ 78 ตอนพิเศษ4 บทเรียนของการเป็นพ่อคน
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#77 บทที่ 77 ตอนพิเศษ3 พัสดุปริศนา
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#76 บทที่ 76 ตอนพิเศษ2 วันพักผ่อน
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#75 บทที่ 75 ตอนพิเศษ1 งานวิวาห์
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#74 บทที่ 74 เรื่องร้ายๆ ก้าวผ่านต่อจากนี้ก็มีแต่เรื่องดีๆ
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#73 บทที่ 73 ศัตรูหัวใจ
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#72 บทที่ 72 คราวนี้ชัยชนะเป็นของนายนะเลโอ
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#71 บทที่ 71 เริ่มต้นใหม่กับคนเดิม
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#70 บทที่ 70 ไม่ยอมก้มหัว
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#69 บทที่ 69 เพ้อฝันซ้ำๆ จะผิดหวังไหมครั้งนี้
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
สัญญารักประธานร้าย
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักระรินใจ
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













