The High States เดิมพันรักพยศใจ

The High States เดิมพันรักพยศใจ

Milky kat · เสร็จสิ้น · 129.1k คำ

387
ยอดนิยม
77.7k
การดู
7.2k
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

บท 1

บทที่ 1 เศษเงินแลกศักดิ์ศรี

เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์แผดคำรามกึกก้องไปทั่วสนามแข่งใต้ดิน ควันยางไหม้ลอยคลุ้งบดบังแสงนีออนที่สาดส่องไปตามตัวถังรถราคาแพง ทว่าท่ามกลางความบ้าคลั่งของฝูงชน เลโอกลับยืนพิงรถคู่ใจด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย แววตาคมกริบดุร้ายราวกับเสือโคร่งจ้องมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมืออย่างไม่ใส่ใจผลการแข่งขัน

“เฮ้ยเลโอ! คืนนี้ลงกี่หลักดีวะ?” เจเค เพื่อนสนิทในกลุ่มลูกเศรษฐีตะโกนถาม

“เท่าไหร่ก็ได้... ที่มันจะทำให้ฉันเลิกเบื่อสักที” เลโอตอบเสียงเรียบ ก่อนจะกระดกบรั่นดีราคาแพงลงคอราวกับมันเป็นน้ำเปล่า สำหรับเขา เงินไม่ใช่แค่เศษกระดาษ แต่มันสามารถเนรมิตความตื่นเต้นให้เขาได้เสมอ... แต่น่าเสียดายที่พักหลังมานี้ ไม่มีอะไรที่เงินซื้อแล้วทำให้เขาตื่นเต้นได้นานเกินห้านาที

ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปในโซนวีไอพีชั้นสอง พนักงานรีบวิ่งมาประจบประแจงสแกนบัตรผ่านให้ทันทีโดยที่เขาไม่ต้องเอ่ยปาก ความลำพองใจฉายชัดในแววตาเมื่อเห็นคนรอบข้างคอยก้มหัวให้ เขาเดินไปหยุดที่โต๊ะพนันใหญ่ที่กำลังลุ้นระทึก

“ตึก! ตึก! ตึก!” เสียงชิปราคาหลักล้านถูกวางลงบนโต๊ะด้วยมือหนา เลโอกระตุกยิ้มเยือกเย็นจ้องมองเจ้ามือที่กำลังเหงื่อซึม ทว่าเมื่อผลออกมาไม่เป็นอย่างที่คิด...

“โธ่เว้ย! มึงตุกติกกูเหรอ!” เลโอสบถลั่นพลางกระชากคอเสื้อพนักงานคุมโต๊ะจนตัวลอย เขาไม่ได้เสียดายเงินล้านที่หายไป แต่เขารับไม่ได้ที่ถูกหยามหน้าในถิ่นที่เขาคิดว่าคุมได้ทั้งหมด

“ปะ...เปล่าครับคุณเลโอ มันเป็นไปตามกติกา...”

“กติกาเหี้ยอะไร! มึงจำใส่หัวไว้ว่าคนอย่างกู... ถ้ากูจะเล่น มึงไม่มีสิทธิ์มาเล่นแง่!” เลโอเซ็นเช็คยอดเงินที่มากกว่าเดิมสามเท่าแล้วโยนใส่หน้าอีกฝ่ายจนกระดาษบาดแก้ม “เอาเงินนี่ไปซ่อมปากมึงซะ แล้วไสหัวไปให้พ้นหน้ากู!”

ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านจนเขาต้องเดินออกจากบ่อนทันที เขาต้องการที่ระบายอารมณ์ และ ร้านเหล้าที่เพื่อนบอกว่ามีของเด็ดคือจุดหมายถัดไป



ในขณะที่โลกของเลโอเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเงิน อีกฟากของเมือง...เซญ่ากำลังยืนโหนรถเมล์สายประจำท่ามกลางอากาศร้อนระอุ ชุดนักศึกษาของเธอเริ่มชื้นเหงื่อ ใบหน้าสวยหวานดูเหนื่อยล้าแต่แววตากลับแข็งแกร่งอย่างคนที่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา

“เซญ่า! รีบไปไหนวะ?” นิกกี้ เพื่อนสนิทตะโกนถามขณะที่เธอกำลังวิ่งลงจากรถ

“ต้องรีบไปส่งขนม แล้วทุ่มหนึ่งต้องไปเข้ากะเชียร์เบียร์ต่อ!” เซญ่าตอบโดยไม่หยุดฝีเท้า

เธอมีเวลาไม่ถึงชั่วโมงในการจัดการทุกอย่าง บ้านไม้หลังเก่าที่มีเสียงไอของป้าช่อรออยู่คือแรงผลักดันเดียวที่ทำให้เธอต้องยอมทำงานหนักจนสายตัวแทบขาด เซญ่ารีบเปลี่ยนจากชุดนักศึกษาเป็นชุดเชียร์เบียร์รัดรูปสีแดงสดที่เธอเกลียดแสนเกลียด

“สู้เว้ยเซญ่า... เพื่อค่าหมอป้า เพื่อค่าเทอมมึงเอง”

เธอมองตัวเองในกระจกร้าวๆ ครั้งสุดท้ายก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบาร์หรู ที่นั่นคือแหล่งรวมตัวของพวกเศรษฐีเงินเหลือที่ชอบใช้เงินฟาดหัวคนอื่น... ที่ที่คนอย่างเลโอกำลังมุ่งหน้ามาเพื่อหา เหยื่อรายใหม่

โดยที่เซญ่าไม่รู้เลยว่าคืนนี้เธอไม่ได้ไปแค่ทำงาน แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเกมเดิมพันที่เธอต้องเอาหัวใจและศักดิ์ศรีเข้าแลก

กลิ่นบุหรี่และเสียงดนตรีสดแผดจ้ากระแทกหน้าทันทีที่เซญ่าก้าวเข้าไปในบาร์หรู เธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เรียกกำลังใจให้ตัวเองก่อนจะหยิบถาดเบียร์ออกไปเผชิญหน้ากับเหล่าบรรดา พระเจ้าที่มีเงินเต็มกระเป๋าแต่ไร้มารยาท

“วันนี้แขกวีไอพีเยอะนะเซญ่า ดูแลโต๊ะกลางนั่นให้ดี ลูกหลานมหาเศรษฐีทั้งนั้น” ผู้จัดการกระซิบสั่งพลางมองเธอด้วยสายตาโลมเลีย

เซญ่าเม้มปากแน่น เธอเกลียดสายตาแบบนี้พอๆ กับชุดเชียร์เบียร์สีแดงที่รัดรึงจนแทบหายใจไม่ออก แต่คำว่าค่าเทอมและค่าหมอป้ามันค้ำคอจนเธอต้องปั้นหน้ายิ้มเกลี่ยสดใสเดินไปที่โต๊ะใหญ่กลางร้าน

ทว่า... ทันทีที่สบตากับร่างสูงที่นั่งเด่นอยู่กลางโซฟา หัวใจเธอกลับกระตุกวูบ

เลโอ ชายหนุ่มเจ้าของฉายาเจ้าชายสารพัดพิษแห่งมหาวิทยาลัยเขากำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลน ราวกับเธอก็แค่ตุ๊กตาหน้าร้านตัวหนึ่งที่เขาสามารถซื้อไปประดับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้

“เบียร์ที่สั่งได้แล้วค่ะ” เซญ่าวางแก้วลงด้วยมือที่พยายามไม่ให้สั่น

“เดี๋ยวสิ... หน้าตาคุ้นๆ นี่หว่า เรียนมหาลัยเดียวกันเปล่าน้อง?” เจเค เพื่อนในกลุ่มคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเซญ่าพลางกระตุกแรงๆ จนตัวเธอถลาเข้าไปใกล้

“ปล่อยค่ะ! ฉันมาขายเบียร์ ไม่ได้มาขายตัว!” เซญ่าสะบัดมือออกอย่างแรง แววตาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที

“เล่นตัวฉิบหาย! นึกว่าสวยนักเหรอวะ? กูก็แค่ถามดีๆ ทำเป็นหยิ่ง!” เจเคหน้าเสียเมื่อโดนหักหน้าต่อหน้าเพื่อน เขาเงื้อมือหมายจะตบสั่งสอน ทว่า...

หมับ!

มือหนาของเลโอกลับคว้าข้อมือเพื่อนไว้เสียก่อน ไม่ใช่เพื่อช่วย... แต่เพื่อแย่งเหยื่อ

“อย่ารุนแรงสิไอ้เจเค ของสวยๆ งามๆ ต้องค่อยๆ คุย” เลโอเอ่ยเสียงเย็นพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาพยศของเซญ่า เขาหยิบปึกเงินปึกใหญ่จากกระเป๋าเสื้อ วางแหมะลงบนถาดในมือเธอด้วยท่าทีที่เหยียดหยามถึงขีดสุด

“เท่าไหร่? ว่าราคามาสิ... สำหรับคืนนี้”

“ฉันบอกว่าฉันไม่ขาย!” เซญ่าตะคอกกลับ ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ

“หึ... อย่ามาทำเป็นมีศักดิ์ศรีไปหน่อยเลย ยืนใส่ชุดบ้าๆ นี่โชว์ขาอ่อนให้ผู้ชายดู ก็เพื่อเงินพรรค์นี้ไม่ใช่หรือไง?” เลโอพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธออย่างจงใจ แววตาของเขามันดูถูกจนเซญ่ารู้สึกเหมือนถูกเปลื้องผ้าประจานกลางร้าน “มานี่มา... คลานเข้ามาเอาเงินนี่ไป แล้วคืนนี้ฉันจะลืมเรื่องที่เธอทำหยิ่งใส่เพื่อนฉัน”

ความอดทนของเซญ่าขาดผึง ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามรักษามาตลอดชีวิตถูกผู้ชายตรงหน้าย่ำยีเพียงเพราะเขามีเงินหนากว่า

เพียะ!

ใบหน้าหล่อเหลาของเลโอสะบัดไปตามแรงตบจนเกิดเสียงดังสนั่นสะท้อนไปทั่วบาร์ คนทั้งร้านเงียบกริบราวกับถูกหยุดเวลา

“ไอ้พวกสถุนเก็บเงินสกปรกของคุณไว้ซื้อของเล่นชิ้นอื่นเถอะ เพราะคนอย่างฉัน... ต่อให้ต้องอดตาย ฉันก็ไม่เคยคิดจะคลานไปเอาเศษเงินจากคนสันดานต่ำอย่างคุณ!”

เซญ่ากระชากถาดเบียร์เดินหนีไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้เลโอนิ่งงันอยู่ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน รอยนิ้วมือห้าแฉกเริ่มปรากฏชัดบนแก้มขาวเนียน

เลโอค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบรอยแดงนั้น... แทนที่จะโกรธแค้นจนคลั่ง เขากลับกระตุกยิ้มเหี้ยม แววตาที่เคยเบื่อหน่ายกลับวาวโรจน์ด้วยความกระหายอยากเอาชนะที่พลุ่งพล่านไปทั้งร่าง

“หึ... ยิ่งยาก ยิ่งน่าขยี้ให้แหลกคามือ”

เขากระดกเหล้าที่เหลือลงคอรวดเดียว แผนการบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว “ไปสืบมา... ยัยนั่นเป็นใคร เรียนคณะไหนกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เกลียดรัก

เกลียดรัก

473.6k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

350k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

389.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2.2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

682.9k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

478k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

502.4k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

470.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

142.8k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

336.1k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้อนรักคุณอามาเฟีย

ร้อนรักคุณอามาเฟีย

170.9k การดู · เสร็จสิ้น · รดามณีนัฐฐ์
เมื่อพี่ชายเสียชีวิต มาเฟียหนุ่มต้องกลายเป็นคุณอาอย่างกะทันหัน! และสาวน้อยวัยย่างเข้า18ปี ลูกสาวบุญธรรมของพี่ชาย ต้องมาเป็นหลานสาวมาเฟียแบบไม่ทันตั้งตัว จะเป็นยังไง? เมื่อคุณอาคิดจะกินหลานสาวนอกไส้!