บทที่ 33 ผมคือ…คนดูแลเซญ่า

สัมผัสแผ่วเบาที่ปลายนิ้วหนาที่ลากไล้ไปตามรูปหน้าของเซญ่าเริ่มทำให้เธอรู้สึกตัว แพรขนตางอนหนาสั่นระริกก่อนที่เปลือกตาคู่สวยจะค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่เธอมองเห็นไม่ใช่เพดานห้องหรือแสงแดดที่สาดส่อง แต่เป็นนัยน์ตาคมกริบสีนิลของเลโอที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว แววตาคู่นั้นไม่ได้มีความดุร้ายหรือเย็น...