บทที่ 38 เลี้ยงงูเห่าเอาไว้

เสียงฝีเท้าที่วิ่งขึ้นบันไดวนหินอ่อนอย่างเร่งรีบดังสะท้อนก้องโถงสูงของคฤหาสน์สิงหราช เซญ่าบุกเข้ามาถึงชั้นบนด้วยใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาและความตื่นตระหนก นิกกี้ที่วิ่งตามมาติดๆ ถึงกับหอบจนตัวโยน แต่ไม่มีใครหยุดเซญ่าได้ในวินาทีนี้ หัวใจของเธอมันเรียกร้องให้มาหาผู้ชายที่เพิ่งสะบัดหน้าหนีเธอมาด้วยแวว...