บทที่ 50 รอฉันนะเลโอ

ลอนดอนในเดือนพฤศจิกายนช่างโหดร้ายกว่าที่เซญ่าจินตนาการไว้มาก ท้องฟ้าสีเทาหม่นถูกปกคลุมด้วยเมฆครึ้มเกือบตลอดทั้งวัน ลมหนาวที่พัดผ่านเสื้อโค้ทตัวหนาเข้ามาทำให้เธอต้องกระชับผ้าพันคอสีเข้มไว้แน่น เซญ่ายืนอยู่หน้าตึกอิฐสีส้มแก่ของมหาวิทยาลัยชื่อดังในย่านเซาท์เคนซิงตัน มือบางที่สวมถุงมือไหมพรมราคาถูกกำสาย...