บทที่ 52 ไปยังที่…แม้แต่พ่อฉันก็หาเธอไม่เจอ

เสียงหัวใจของเซญ่าเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ท่ามกลางลมหนาวที่พัดกระหน่ำจนหน้าชาไปหมด เธอกระชากกระเป๋าเดินทางใบโตพยายามเดินกึ่งวิ่งไปตามทางเดินแคบๆ ในลอนดอน หิมะเริ่มตกหนักจนมองทางข้างหน้าแทบไม่เห็น แต่ความกลัวในใจมันสั่งให้เธอต้องหนีไปให้ไกลที่สุด

เลโอกำลังมา... เขารู้ที่อยู่เธอแล้ว

มือที่สั่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ