บทที่ 112 .

ระหว่างเดินออกจากห้องโลอาห์นเหลือบมองนางแบบสาวที่เดินตีคู่เขาออกมาแต่สีหน้าเธอดูไม่สู้ดีนักเหมือนกับว่าเหตุการณ์นั้นยังคงเป็นฝันร้ายให้เธอยังผวาอยู่

“โอเคใช่ไหม?”

“ก็ดีขึ้นกว่าเดิมแล้วค่ะ” เธอตอบโดยไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆ “แต่ฉันรู้สึกเหมือนยังมีคนคอยตามอยู่ตลอด หรืออาจจะคิดไปเองมั้งคะ”

“เดี๋ยวผมส่งคนค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ