บทที่ 113 .

               ดารัณยืนอยู่กลางห้องพักที่เคยอาศัยแต่ขาดการดูแลสภาพจึงเต็มไปด้วยฝุ่นเกาะและหยากไย่ เธอหมุนกายมองไปรอบๆแล้วนึกไปถึงเรื่องราวเก่าๆไหลเวียนเข้ามาโลดแล่นในหัว รสาเพื่อนรัก ธีร์เทพและเพื่อนๆ ยังจำรอยยิ้มและเสียงหัวเราะพวกเขาได้ดี จนกระทั่งได้เจอเขา โลอาห์น เคอวิซ เอลวานอฟ

“น้าจ่ายค่าเช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ