บทที่ 125 .

“มากันกี่คน?” เขาถามขณะบรรจุกระสุนใส่กระบอกปืนชนิดสั้น

‘คนเดียวครับ สงสัยเป็นสายสอดแนมจากท่านเคอริอาห์น’

 “อืม”

โลอาห์นทอดกายลงนั่งบนเตียงอย่างใจเย็น เสียงฝีเท้าวิ่งบนบันไดที่ไร้ความเป็นมืออาชีพทำให้เขาแทบไม่ต้องพึ่งกล้องวงจรปิดหรือเพ่งสมาธิในการฟังสักเท่าไหร่นัก นิ้วชี้เตรียมเหนี่ยวไกจังหวะพอดีกับค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ