บทที่ 23 .

“อยู่กับฉันช่วยทำหน้าให้มันดีกว่านี้หน่อย ทำเศร้า ไม่ยอมทานอะไรเหมือนคนอยากตาย”

เสียงทุ้มเอ่ยทำลายความเงียบที่ผ่านมาเกือบชั่วโมงเสียจนหงุดหงิด กระทั่งเขาเขายอมเป็นฝ่ายเปิดปากชวนคุยก่อน หากแต่หล่อนยังคงทำเฉย เหม่อมองออกนอกรถด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

               “นี่!” เขาตวาดพลางเอื้อมไปบีบข้อมือเล็กกร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ