บทที่ 25 .

ร่างสูงใหญ่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินมือล้วงกระเป๋ากางเกงสแลกสีดำไร้เข็มขัดออกจากคฤหาสน์ด้วยสภาพง่วงนอนขอบตาโรยล้าแม้จะอัดกาแฟไปสองแก้วก็ไม่ได้ช่วยให้กระชุ่มกระชวยได้สักเท่าไหร่ เป็นเพราะเมื่อคืนมัวแต่นั่งครุ่นคิดอยู่กับสิ่งที่ดารัณบอกจนนอนไม่หลับ

               ‘น้องชายคุณจะข่มขืนฉัน’ เธอยังยืนยันคำนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ