บทที่ 57 .

“มึงทำบ้าอะไรลงไป!”

ฟึ่บ!

เอกสารเล่มหนาฟาดลงกลางโต๊ะทำงานโดยฝีมือของผู้พ่อ โลอาห์นนั่งเท้าไขว่ห้างยกกาแฟขึ้นมาจิบด้วยท่าทีเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน ทว่าสายตาลอบชำเลืองมองข้อมูลในกระดาษก่อนเงยขึ้นมองสีหน้าโกรธจัด เขาขบตรองในใจครู่หนึ่งก่อนเอ่ยคำสารภาพแต่โดยดี

“ผมอยากฆ่ามันมากจนเผลอคิดน้อยไปหน่อย” เขากำลั...