บทที่ 71 .

เมื่อกลับมายังคฤหาสน์หลังเดิมที่เธออาศัยอยู่ แต่รอบนี้เธอถูกพาไปซ่อนตัวในห้องใต้ดินเพื่อหลบภัยจนกว่าจะมั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว มาร์ตินยื่นปากกาและกระดาษหนึ่งแผ่นตามที่เธอขอ

“ขอบคุณค่ะ”

เมื่อสังเกตสีหน้าหมองเศร้า แววตาเธอล่องลอยไม่เหมือนเก่าทำให้เขาเลือกที่จะไม่ไปไหน เหลือบมองเธอที่เอาแต่ก้มหน้าละเลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ