บทที่ 77 .

               ร่างเล็กบิดกายบนเตียงกว้างพลางเหยียดแขนขึ้นสุดริมฝีปากบางโปรยยิ้มละมุนรับอรุณแห่งวันใหม่ที่สดใสแม้เสียงกึกกักนั้นปลุกให้เธอตื่น ดวงตาปรือหวานปรายไปทางต้นเสียงของเจ้าของห้องกำลังจัดของบางอย่าง

               “อื้ม ทำอะไรหรือคะ?”

               มาร์ตินชะงักค้างไว้เมื่อเขาดันมือหนักเลื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ