บทที่ 78 .

เท่าที่จำได้เมื่อคืนเขาอุ้มพาเธอไปนอนบนเตียงและหอมแก้มหนึ่งฟอด

‘ฉันลงไปหามาร์ตินก่อน เดี๋ยวจะขึ้นมานอนด้วยนะคนดี’

ประโยคของเขาที่พอจำได้ได้คร่าวๆก่อนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ทำให้เธอตั้งข้อสงสัยว่าแท้ที่จริงแล้วเขาออกไปตอนเช้าหรือไปตั้งแต่เมื่อคืนกันแน่? เธอสลบเหมือดหลับยาวนานจนถึงเช้า ไม่ฝันร้าย และ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ