บทที่ 94 .

               “คุณมาได้ไง?” เธอเปล่งเสียงกระซิบกระซาบ ยืนเท้าสะเอวมองเขาที่นอนนิ่งไม่โต้ตอบจึงต้องกรอกตาขึ้นมองเพดานถอนหายใจออกพรืดใหญ่

               “คุณนี่มันจริงๆเลย”

               เธอหย่อนสะโพกลงนั่งข้างคนตัวใหญ่ที่ดูจะอ่อนเพลียหนัก

               “ฉันว่าเราไปคุยกันข้างนอกเถอะค่ะ”

           ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ