บทที่ 96 .

  แสงแดดในยามสายสาดส่องเข้าเต็มใบหน้าคมเข้มบวกกับอุณหภูมิที่ร้อนอบอ้าวราวกับอยู่ในเตาไมโครเวฟสั่งให้เขาลืมตาตื่นรับวันใหม่ด้วยความหงุดหงิด เขาเกือบเผลอวางเท้าลงพื้นปึงปังและบ่นให้กับสภาพอากาศที่แสนแย่นี้ ดีที่ยั้งปากได้ทันก่อน

               “ที่รัก”

               น้ำเสียงออดอ้อนเรียกหญิงสาวเจ้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ