บทที่ 99 .

‘โห้..’เขายอมคลายมือออกจากชายเสื้อ ยืนกอดอกมองน้องชายด้วยความประหลาดใจ นอกจากจะคุยเก่งแล้วยังจะโทรไปหาพ่อด้วย? ปกติแทบจะเขวี้ยงมือถือทิ้งทุกครั้งที่พ่อโทรตาม อีกอย่างที่สำคัญ เขายังเคารพกฏกติกาของคนที่นี่อีก ไม่แปลกใจก็บ้าแล้ว

‘เปลี่ยนไปเยอะนะเรา’

‘ใช่ แล้วดีใจไหมล่ะ’

‘แน่นอน ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้น’ มอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ