บทที่ 13 ความรับผิดชอบที่น่ารัก

"ค่อยๆลุกลิตา ไหวไหม?"

เสียงทุ้มเรียบที่คุ้นหูดังขึ้นเหนือศีรษะ พร้อมกับฝ่ามือหนาที่แตะลงบนหน้าผากของเธอเบาๆเพื่อวัดอุณหภูมิ

ลิตาปรือตาขึ้นอย่างเชื่องช้า แสงแดดอ่อนๆยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ทำให้รู้ว่าตอนนี้เป็นเช้าวันใหม่แล้ว

เด็กสาวกะพริบตาถี่ๆ ปรับโฟกัสสายตา ก็พบกับใบหน้าหล่อเหลาของกรีน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ