(เซ็ท Three Flags) วิศวะธงเขียวของยัยคู่หมั้น

(เซ็ท Three Flags) วิศวะธงเขียวของยัยคู่หมั้น

ได้โปรดปลื้ม · กำลังอัปเดต · 61.1k คำ

247
ยอดนิยม
8.8k
การดู
684
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"รู้ใช่ไหม... ว่าการหมั้นครั้งนี้เราทำตามหน้าที่ของลูก"
"ลิตาทราบค่ะ พี่กรีนไม่ต้องห่วงนะคะ ลิตาไม่ทำเรื่องวุ่นวายให้พี่กรีนต้องปวดหัวแน่นอน"

จุดเริ่มต้นของสถานะ'คู่หมั้น'เกิดขึ้นง่ายๆเพียงเพราะความต้องการของผู้ใหญ่

'กรีน'วิศวะหนุ่มมาดขรึมผู้มองว่าความรักคือเรื่องวุ่นวายแต่ไม่อยากขัดใจแม่ที่กำลังป่วย เลยขอทำหน้าที่ดูแลเธอตามข้อตกลงอย่างเคร่งครัด
ส่วน'ลิตา'เฟรชชี่สาวบริหารผู้ว่านอนสอนง่าย ก็ยอมรับสถานะนี้อย่างเข้าใจ

ตกลงกันไว้อย่างดิบดีว่าสถานะนี้ 'ไม่มีความรักมาเจือปน'
แต่ทำไมไปๆ มาๆ...คนที่บอกว่าทำตามหน้าที่ ถึงได้คอยขับรถรับส่งทุกเช้าเย็น?
คนที่บอกว่าแค่ทำตามคำสั่งแม่ ถึงได้เปย์อาหารชุดใหญ่และคอยกันท่าหนุ่มๆทุกคนที่เข้ามาใกล้เธอ?

"พี่กรีนคะ... คุณป้าไม่ได้สั่งให้พี่กรีนมานั่งเฝ้าลิตาทำรายงานนะคะ"
"แม่ไม่ได้สั่ง แต่หน้าที่คู่หมั้นที่ดี เขาไม่ปล่อยให้เธอคลาดสายตาหรอก"

บท 1

"หนูลิตานี่น่ารักสมคำร่ำลือเลยนะคะคุณลินดา มองมุมไหนก็สวยไปหมดเลย ถูกใจฉันจริงๆ"

เสียงของคุณหญิงวารินเอ่ยชมเด็กสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูและถูกชะตาอย่างปิดไม่มิด

"คุณพี่วารินก็ชมเกินไปค่ะ ยัยลิตาก็แค่เด็กธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้นแหละค่ะ"

คุณลินดาผู้เป็นแม่ของลิตาเอ่ยตอบอย่างถ่อมตัว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มภูมิใจในตัวลูกสาว

"ไม่เกินไปหรอกครับคุณลินดา ผมเองก็เห็นด้วยกับคุณรินนะ หนูลิตาดูเป็นเด็กเรียบร้อย เชื่อฟังผู้ใหญ่ แบบนี้สิถึงจะเหมาะมาเป็นสะใภ้บ้านเรา"

คุณบวรพ่อของกรีนเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกคน ก่อนจะหันไปทางเพื่อนสนิทอย่างคุณนิวัตณ์พ่อของลิตา

"จริงไหมนิวัตณ์"

"ฮะๆ ถ้าพวกคุณมองว่าดี ผมก็ดีใจครับ ยัยลิตาเป็นเด็กดีจริงๆนั่นแหละ ไม่เคยทำเรื่องให้พ่อแม่ต้องปวดหัวเลยสักครั้ง" คุณนิวัตณ์หัวเราะรับอย่างอารมณ์ดี

ท่ามกลางบทสนทนาของผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยความชื่นมื่น บรรยากาศบนโต๊ะอาหารในห้องวีไอพีของภัตตาคารหรูดูจะอบอวลไปด้วยความสุขของการเตรียมงานมงคล ทว่ากลับมีชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งนิ่งเงียบมาตั้งแต่ต้น

กรีนนั่งหลังตรง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ยินดีหรือเบื่อหน่ายออกมาให้เห็น เขารับฟังบทสนทนาเหล่านั้นอย่างเงียบๆ สายตาคมจดจ่ออยู่กับอาหารตรงหน้าเป็นส่วนใหญ่

ฝั่งตรงข้ามของเขาคือ ลิตา เด็กสาววัยสิบเก้าปีที่นั่งยิ้มบางๆอย่างรักษามารยาท

เธอสวมชุดเดรสสีอ่อนดูน่ารักสมวัย กิริยามารยาทงดงามสมกับเป็นลูกคุณหนูที่ถูกอบรมมาอย่างดี เธอไม่พูดแทรกผู้ใหญ่ และคอยตอบคำถามอย่างฉะฉานเมื่อถูกถาม

แม้กรีนจะดูนิ่งขรึม แต่เขาก็ไม่ได้ละเลยมารยาทบนโต๊ะอาหาร เขาเอื้อมมือไปจับช้อนกลาง ก่อนจะตักเนื้อปลาชิ้นโตที่ก้างถูกเลาะออกอย่างดีไปวางลงบนจานของเด็กสาวฝั่งตรงข้าม

"ทานสิครับ"

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆสั้นๆ.ลิตาชะงักไปเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมกริบของอีกฝ่าย ก่อนจะระบายยิ้มออกมา

"ขอบคุณค่ะพี่กรีน"

"แหม ตากรีนนี่ก็ดูแลน้องดีเหมือนกันนะเนี่ย เห็นนิ่งๆนึกว่าจะเกร็งจนทำตัวไม่ถูกซะแล้ว" คุณลินดาเอ่ยแซวว่าที่ลูกเขย

กรีนเพียงแค่พยักหน้ารับคำชมนั้นบางๆ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาทำไปเพราะมันคือมารยาทที่ควรทำในฐานะสุภาพบุรุษ และในฐานะคนที่กำลังจะกลายมาเป็นคู่หมั้น

"แล้วนี่หนูลิตาเรียนคณะอะไรลูก? ป้าจำได้ว่าปีนี้เราเข้าปีหนึ่งแล้วใช่ไหม?" คุณวารินหันไปถามว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความสนใจ ลิตาขยับตัวเล็กน้อย เตรียมจะตอบคำถาม

"ลิตาสอบติด..."

"อ๋อ ยัยลิตาสอบติดคณะบริหารครับคุณวาริน" เป็นคุณนิวัตณ์ที่ชิงตอบขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจ

"สอบติดที่มหาวิทยาลัยเดียวกับตากรีนนั่นแหละครับ พอดีเลย... น้าฝากตากรีนช่วยดูแลน้องด้วยนะ เราเป็นพี่ แล้วก็กำลังจะเป็นคู่หมั้นน้อง มีอะไรก็ช่วยแนะนำน้องหน่อย"

ประโยคหลังคุณนิวัตณ์หันไปบอกกับชายหนุ่มที่นั่งหน้านิ่ง

"ดีเลยค่ะ! บังเอิญอะไรขนาดนี้เนี่ย" คุณวารินปรบมือเข้าหากันอย่างชอบใจ

"อยู่มอเดียวกันแบบนี้น่าจะดูแลน้องได้สะดวกเลยใช่ไหมตากรีน?"

"ครับแม่" กรีนตอบรับสั้นๆตามความเคยชิน

"เอาล่ะๆ ในเมื่อคุยกันถูกคอแบบนี้ ผู้ใหญ่ก็เบาใจ" คุณบวรยิ้มกว้าง

"งั้นตากรีน พาน้องออกไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยไป ตรงดาดฟ้าของร้านอาหารนี่วิวสวยมากนะ พาหนูลิตาไปดูวิวสิ พ่อกับแม่ๆจะได้คุยรายละเอียดเรื่องงานหมั้นกันต่อ เด็กๆมานั่งฟังผู้ใหญ่คุยเรื่องตัวเลขเรื่องฤกษ์ยามเดี๋ยวจะเบื่อเปล่าๆ"

"นั่นสิลูก ไปเดินเล่นกันเถอะ ป้าฝากน้องด้วยนะตากรีน" คุณวารินสนับสนุนทันที

กรีนลอบถอนหายใจในใจนิดๆ แต่ใบหน้าก็ยังคงความเรียบเฉยเอาไว้ เขารู้ดีว่านี่คือการเปิดโอกาสให้เขากับลิตาได้ทำความรู้จักกันตามลำพัง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะผายมือไปทางประตู

"เชิญครับ"

ลิตาหันไปมองหน้าพ่อกับแม่ของเธอ เมื่อเห็นทั้งสองพยักหน้าอนุญาต ร่างบางจึงลุกขึ้นยืนและเดินตามร่างสูงของกรีนออกไปจากห้องอาหาร

เมื่อเดินออกมาจากห้องแอร์เย็นฉ่ำ บรรยากาศด้านนอกของดาดฟ้าชั้นบนสุดก็ปะทะเข้ากับใบหน้า ลมเย็นๆยามค่ำคืนพัดมาเบาๆช่วยให้ความรู้สึกอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในห้องเมื่อครู่จางหายไปได้บ้าง

พื้นที่ดาดฟ้าถูกตกแต่งอย่างสวยงามด้วยสวนหย่อมเล็กๆและแสงไฟสลัวๆ มองออกไปเห็นวิวตึกสูงยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีตระการตา

กรีนเดินนำมาหยุดอยู่ที่ระเบียงกระจกใส เขาล้วงมือเข้าในกระเป๋ากางเกง ทอดสายตามองออกไปเบื้องหน้าอย่างเงียบๆ

ลิตาเดินตามมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้มีท่าทีประหม่าหรืออึดอัดกับความเงียบที่โรยตัวลงมา เด็กสาวเพียงแค่ทอดสายตามองวิวเมืองอย่างตื่นตาตื่นใจ ท่าทางของเธอดูใสซื่อและเป็นธรรมชาติจนกรีนที่ลอบมองอยู่ต้องยอมรับในใจว่าเธอไม่ได้ดูเสแสร้งเลยสักนิด

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะตัดสินใจทำลายความเงียบ เพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกันตั้งแต่เนิ่นๆ

"รู้ใช่ไหมว่าการหมั้นครั้งนี้ เราทำตามหน้าที่ของคนเป็นลูกลูก"

น้ำเสียงของกรีนราบเรียบ ไม่ได้มีความอ่อนโยน แต่ก็ไม่ได้แข็งกร้าว เขาเพียงแค่พูดความจริงที่ทั้งคู่ต่างก็รู้ดี

ลิตาละสายตาจากวิวเมือง หันมามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม เธอไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือเสียใจกับคำพูดตรงไปตรงมานั้น เด็กสาวยิ้มบางๆก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงใสซื่อ

"ทราบค่ะ คุณแม่บอกลิตาแล้วว่าคุณป้าวารินกำลังป่วย ท่านอยากเห็นเราสองคนหมั้นกัน" ลิตาเว้นจังหวะไปนิดหนึ่ง ดวงตากลมโตสบเข้ากับดวงตาคมอย่างจริงใจ

"ลิตาเองก็ไม่ชอบขัดใจคุณแม่เหมือนกันค่ะ ในเมื่อผู้ใหญ่เห็นว่าดี ลิตาก็พร้อมจะทำตาม"

คำตอบที่แสนจะเรียบง่ายและไร้เดียงสานั้น ทำให้กรีนต้องหันมามองหน้าเธอเต็มๆ เขาประเมินเด็กสาวตรงหน้าอีกครั้ง เธอไม่มีท่าทีเรียกร้อง ไม่มีแววตาคาดหวังความรักแบบนิยายโรแมนติก และไม่ได้ทำตัวงี่เง่าเหมือนผู้หญิงหลายคนที่เขาเคยเจอ

เธอแค่รับรู้หน้าที่ของตัวเอง และพร้อมจะทำมันให้ดีที่สุด

"คุยง่ายแบบนี้ก็ดี" กรีนพยักหน้าช้าๆความรู้สึกหนักอึ้งในใจเบาบางลงไปมาก

"รู้ใช่ไหมว่าพี่ไม่ได้เริ่มจากการรักเธอ เราไม่ได้รักกัน"

"ลิตาทราบค่ะ ลิตาเองก็เพิ่งเคยเจอพี่กรีนเป็นครั้งแรกวันนี้ จะให้รักเลยมันก็คงเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ" เธอหัวเราะเบาๆ

"ถึงพี่จะไม่ได้รัก" กรีนพูดต่อ น้ำเสียงจริงจังขึ้น

"แต่พี่ก็ไม่ได้ใจร้าย ในเมื่อเราตกลงหมั้นกันแล้ว พี่ก็จะดูแลเธอตามหน้าที่คู่หมั้นอย่างดีที่สุด"

ลิตาตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ

"พี่ขอทำข้อตกลงไว้ตรงนี้เลยนะลิตา ในเมื่อเรามีสถานะเป็นคู่หมั้นกัน พี่จะไม่ปิดบังอะไรเธอ พี่จะไม่มีคนอื่น ไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอีก ทั้งต่อหน้าและลับหลัง เพื่อรักษาส่วนรวมและให้เกียรติเธอ ในทางกลับกันพี่ก็หวังว่าเธอจะทำแบบเดียวกัน".เด็กสาวพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน

"แน่นอนค่ะ ลิตาเข้าใจ พี่กรีนไม่ต้องห่วงนะคะ ลิตาไม่ทำเรื่องวุ่นวายให้พี่กรีนต้องปวดหัวแน่นอนค่ะ"

"ดี" กรีนตอบรับสั้นๆรู้สึกพอใจกับทัศนคติของว่าที่คู่หมั้น

"ถ้าคุยกันรู้เรื่องแบบนี้ เราก็คงอยู่ด้วยกันได้ไม่ยาก"

"อยู่ด้วยกัน?" ลิตาทวนคำอย่งุนงงเล็กน้อยกับประโยคนั้น

"เดี๋ยวผู้ใหญ่ก็คงหาทางให้เราย้ายไปอยู่คอนโดเดียวกัน หรือไม่ก็ไปมาหาสู่กันทุกวันนั่นแหละ เตรียมตัวไว้ได้เลย" กรีนพูดอย่างรู้ทันความคิดของผู้เป็นแม่

"พรุ่งนี้เธอเริ่มเรียนวันแรกใช่ไหม?"

"เอ่อ ใช่ค่ะ" ลิตาพยักหน้า

"เดี๋ยวพี่ไปรับ" คำพูดที่สวนมาทันควันทำเอาลิตาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย

"คะ? ไม่เป็นไรค่ะพี่กรีน พรุ่งนี้ลิตาให้คนขับรถที่บ้านไปส่งได้ค่ะ พี่กรีนไม่ต้องลำบากหรอก"

"ไม่ได้ลำบาก มันเป็นทางผ่านอยู่แล้ว" กรีนตอบเสียงเรียบ แต่เจือไปด้วยความเผด็จการนิดๆ

"และอีกอย่างมันเป็นหน้าที่"

"แต่ว่า..."

"บอกว่าจะไปรับ ก็คือไปรับ" ชายหนุ่มตัดบท เขามองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ

"คู่หมั้นกัน เรียนที่เดียวกัน ถ้าวันแรกของการเปิดเทอม ปล่อยให้คู่หมั้นนั่งรถมาเอง แม่พี่รู้เข้าคงโดนบ่นหูชา เข้าใจใช่ไหม?"

ลิตากระพริบตาปริบๆมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงความนิ่งสนิท แต่กลับมีเหตุผลที่เธอเถียงไม่ออกซ่อนอยู่ เธอเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจพยักหน้ายอมแพ้

"เข้าใจแล้วค่ะ งั้นพรุ่งนี้รบกวนพี่กรีนด้วยนะคะ"

"อืม ก้าวโมงเช้าเจอกันที่หน้าบ้านเธอ พี่จะไปรับให้ตรงเวลา"

"ค่ะ พี่กรีน" ลิตายิ้มรับในที่สุด

กรีนหันกลับไปมองวิวด้านหน้าอีกครั้ง ลมเย็นๆยังคงพัดมาอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มล้วงมือไว้ในกระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม ท่าทางดูผ่อนคลายขึ้นกว่าตอนที่อยู่ในห้องอาหารมากนัก

การหมั้นที่เกิดจากการคลุมถุงชนเพื่อความสบายใจของมารดาที่กำลังป่วย ตอนแรกเขากังวลว่ามันจะเป็นภาระที่น่ารำคาญใจ แต่พอได้มาคุยกับลิตาตรงๆแบบนี้ เขากลับรู้สึกว่ามันไม่ได้แย่อย่างที่คิด

เด็กสาวข้างๆเขาเป็นคนมีเหตุผล คุยง่าย และรู้ขอบเขตของตัวเองดี หากจะต้องใช้ชีวิตในฐานะคู่หมั้นกันไปสักระยะหนึ่ง ก็คงไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอกมั้ง

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

565.9k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

759.1k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

550.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า

หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า

51.8k การดู · เสร็จสิ้น · Sansa
หนึ่งราตรี. หนึ่งความผิดพลาด. หนึ่งชีวิตที่ต้องชดใช้.

ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี

โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า

แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน

ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน

“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก

“เจสันคือใครวะ”

เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!

แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!

ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด

สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน

คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

516k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รีเทิร์นรักแฟน(เก่า)จอมปลอม

รีเทิร์นรักแฟน(เก่า)จอมปลอม

12.7k การดู · เสร็จสิ้น · ณัฏฐาด์
"เป็นบ้าเหรอ ชอบกั๊กสถานะ..ฮึก...พี่แม่งนิสัยไม่ดี นิสัยโคตรแย่!แย่ที่สุดอะ!"

"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน

เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง

"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"

"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้

ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่

"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"
บ่วงรักกับดักแค้น

บ่วงรักกับดักแค้น

8.9k การดู · กำลังอัปเดต · กวีสีรุ้ง/สิบสามธันวา
"ถ้าความรักคือบ่วงความแค้นก็คงเป็นดักที่เขาขุดไว้รอให้เธอตกลงไปชดใช้"
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

539.4k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น

เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น

7.8k การดู · กำลังอัปเดต · อรุณรัตน์
คู่หมั้นของฉันนอกใจฉัน และคนที่เขานอกใจด้วยก็คือพี่สาวของฉัน!
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
สัญญารักประธานร้าย

สัญญารักประธานร้าย

69.1k การดู · เสร็จสิ้น · ปลายฟ้า
ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เป็นโชคดีของเธอแล้วที่เขาจำเธอไม่ได้ ลูกคนนี้จะได้เป็นสิทธิ์ขาดของเธอคนเดียว
แค้นรักเพลิงสวาท

แค้นรักเพลิงสวาท

25.5k การดู · เสร็จสิ้น · Milky kat
“ ลืมรสรักของผัวเก่าคนนี้ไปแล้วสินะ หึ!..ฉันจะช่วยสงเคราะห์รื้อฟื้นความหลังให้เอาบุญ ”

ภาสกร&อัยรินทร์

นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )

เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน

เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น

เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้

“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
รักระรินใจ

รักระรินใจ

27k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
ความรักในรอยแค้นของลัลน์ลลิน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลวงศ์วิษณุที่สร้างบาดแผลและความเจ็บปวดไว้กลางใจเมฆพงษ์ เขตเมฆา นักธุรกิจพ่อหม้ายหนุ่มที่ในอดีตต้องสูญเสียทุกอย่างเพราะคนของวงศ์วิษณุ แต่สิ่งเดียวที่เขาได้จากครอบครัวนี้คือหัวใจภักดีของลัลน์ลลิน ผู้หญิงธรรมดาที่เต็มไปด้วยความหวัง ความรัก และความอดทนกับเวลาเก้าปีที่เธอเติบโตขึ้นอย่างมีมุ่งมั่นชดใช้ความผิดแทนครอบครัวเพื่อขอให้เขายกโทษให้ แม้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดนั้นก็ตาม ลัลน์ลลิน ถูกคนที่เธอมีใจให้ทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเลือดเย็น เขาไล่เธอออกจากบ้านโดยไม่เหลียวมอง! ทำให้เธอต้องหอบหัวใจที่แหลกสลายเดินจากมาอย่างไร้จุดหมาย โชคดีที่เธอเจอกับธาวิน จิตแพทย์หนุ่มที่อบอุ่น และใส่ใจทุกคำพูดของเธอ เขาไม่ซักไซ้ ไม่มีคำปลอบใจ แค่ฟังและทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญ ผู้ชายที่เต็มใจเยียวยาหัวใจพัง ๆ ของเธอ ในขณะที่เมฆพงษ์ เริ่มรู้ตัวว่าเขาทิ้งสิ่งสำคัญไป...แต่บางครั้งความเสียใจมันก็สายเกินแก้ รักเก่าที่ยังค้างคา กับ ความรู้สึกใหม่ที่ค่อย ๆ ละลายหัวใจทีละนิด...คนหนึ่งเจ็บเพราะเคยผูกมัด อีกคนเยียวยาด้วยความเข้าใจแบบไม่ต้องพูดเลยสักคำ ใครคือคนที่หัวใจลัลน์ลลินจะเลือก? ระหว่างคนที่เคย ‘ครอบครอง’ ... กับคนที่แค่ ‘ยืนอยู่ข้าง ๆ’ ก็ทำให้เธอยิ้มได้ทั้งวัน