บทที่ 19 คู่มั้นพี่ ก็คือของพี่

"พี่กรีน พี่กรีนคะ หลับหรือยังคะ?"

เสียงหวานกระซิบแผ่วเบาทำลายความเงียบงันภายในห้องนอนกว้าง ท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา 

ลิตายืนลังเลอยู่ข้างโซฟาหนังตัวยาว สายตาจดจ่ออยู่ที่แผ่นหลังกว้างของคนที่นอนหันหลังให้เธอมาตั้งแต่หัวค่ำ

กลางดึกแบบนี้ เธอควรจะหลับสนิทอยู่บนเตียงนุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ