บทที่ 6 ไม่ได้หึง

"เที่ยงคืนกว่าแล้ว ทำไมยังไม่นอนอีก"

เสียงทุ้มเรียบที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องนั่งเล่น ทำเอาคนที่กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าจอแล็ปท็อปถึงกับสะดุ้ง 

ลิตาหันไปมองตามเสียง ก็พบร่างสูงของกรีนยืนพิงราวบันไดชั้นสองอยู่ เขาสวมชุดนอนเสื้อยืดกางเกงขายาวสีเทาเข้ม ผมที่มักจะเซ็ตทรงไว้เสมอตอนนี้ตกลงมาปรกหน...