บทที่ 20 เลิกดิ้น แล้วถอดชุดออก

"อื้อ เรด อ่อย เราหายใจไม่ออก"

เสียงหวานครางอู้อี้ประท้วงอยู่ในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักหนายังคงบดขยี้ลงมาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ ไม่ยอมปล่อยให้เธอได้กอบโกยอากาศเข้าปอด

ฝ่ามือเล็กพยายามดันแผงอกกว้างที่ทาบทับอยู่บนตัวออกสุดแรง แต่ก็เหมือนผลักกำแพงหินที่ไม่มีวันขยับเขยื้อน

"แฮ่ก แฮ่ก"

ในที่สุดทายาทคาสิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ