บทที่ 39 ไม่ต้องจัดแล้วงานหมั้น

"เดินระวังๆสิวะ ตาบอดหรือไงถึงไม่เห็นว่าพรมมันย่น ขืนสะดุดหน้าฟาดพื้นไปจะทำยังไงฮะน้ำพิง"

เสียงตวาดลั่นดังขึ้นทันทีที่ประตูเพนต์เฮาส์หรูถูกเปิดออก เรดก้าวเข้ามาด้านในพร้อมกับประคองร่างเล็กของน้ำพิงเอาไว้แน่น ชายหนุ่มก้มลงมองพรมเช็ดเท้าหน้าประตูที่เผยอขึ้นมาเพียงแค่มิลลิเมตรเดียวด้วยแววตาหงุดหงิดขั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ