บทที่ 28 แดดดี้สู้

หนึ่งปีต่อมา

หญิงสาวอุ้มลูกสาวตัวน้อยนั่งอยู่บนชองช้าที่สวนหลังบ้านด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขไม่น้อยดวงตากลมโตลอบมองสามีหนุ่มที่กำลังตั้งอกตั้งใจประกอบม้าโยกให้ลูกสาวตัวน้อยซึ่งที่ผ่านมาเขาแสดงให้เธอเห็นแล้วว่าเขาเป็นพ่อที่ดีตามที่ให้สัญญา

“เหนื่อยมั้ยคะ” เธอเดินเข้ามาเช็ดหน้าให้ผู้เป็นสามีอย่างห่วงๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ