บทนำ
กรงทองหลังนี้มีเจ้าของคือ คาลวิน ซานติอาโก้ อีไล มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งอิตาลี–อังกฤษ วัย 28 ปี นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล หล่อเหลาอันตราย และร้ายกาจถึงกระดูกดำ เขาไม่ได้ซื้อเธอมาเพื่อทะนุถนอม แต่ซื้อเธอมาเพื่อเป็น "เกมแก้เบื่อ" และเป็นที่ระบายความแค้นในคราบสามีผู้เย็นชา
ทว่า... ยิ่งเขาใจร้ายและผลักไสเธอมากเท่าไร หัวใจดวงน้อยที่บอบช้ำกลับยิ่งสั่นคลอน ขณะที่ซาตานหนุ่มผู้ไม่เคยเชื่อในความรัก กลับเริ่มค้นพบว่าความไร้เดียงสาของภรรยาเด็กคนนี้ กำลังจะกลายเป็นเสพติดที่เขาไม่มีวันสลัดหลุด
คาลวิน ซานติอาโก้ อีไล (Calvin Santiago Eli) ลูกครึ่ง อิตาลี - อังกฤษ
มาเฟียหนุ่มนักธุรกิจหนุ่มหล่อ รวย ร้าย หล่ออันตรายคือนิยามของเขา อายุ 28 ปี สถานะ แต่งงานแล้ว
มิเกล (Miguel) ลูกครึ่ง ไทย - มาเก๊า (เชื้อสายอุยกูร์)
สาวสวย น่ารัก ไร้เดียงสา ที่บ้านล้มละลายครอบครัวจากไปเหลือเพียงเธอคนเดียว อายุ 19 ปี สถานะ แต่งงานแล้ว
บท 1
คืนวันแต่งงานที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝันว่าจะมีความสุข มีความรัก ความอบอุ่นจากสามีที่พวกเธอตัดสินใจแต่งงานด้วย แต่ไม่ใช่เธอ...
ตั้งแต่ที่เธอจำความได้เธอหลงรักเจ้าบ่าวของเธอตั้งแต่ที่เธออายุ 16 ครั้งนั้นมันเป็นความรักที่เธอมีความสุขที่สุดในชีวิตการที่ได้แอบมองว่าคนที่แอบรักทำอะไรอยู่ มีความสุขดีหรือเปล่า มันช่างเป็นอะไรที่มีความสุขสำหรับเธอ
ครอบครัวเธอและเขารู้จักกันมานานแต่แล้วเหมือนโชคชะตาก็เล่นตลกทุกคนในครอบครัวของเธอตัดสินใจฆ่าตัวตายเพียงเพราะอับอายว่าทำธุรกิจผิดกฎหมายจนกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของประเทศ
เด็กสาวที่กลับมาจากโรงเรียนก็ต้องใจสลายเมื่อผู้เป็นบิดาและมารดาตัดสินใจจบชีวิตตัวเองเพื่อหนีความผิดจนทำให้เธอต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า เด็กสาวที่มีชีวิตราวกับนางฟ้าแต่ก็ต้องตกสวรรค์เพียงเพราะความโลภมากของบิดามารดา
เด็กสาวไม่เหลือให้ในชีวิตทุกอย่างถูกทางการยึดไปแต่แล้วชีวิตของเธอก็เหมือนได้มีโอกาสเติบโตขึ้นมาอีกครั้งเมื่อหญิงชราแสนใจดีกับลูกสาวขออุปการะเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีและรับเป็นลูกสาวบุญธรรมจนเธอได้มีชีวิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกันเธออีกครั้งเมื่อเธอต้องแต่งงานกับซาตานร้ายนายน้อยของบ้านตามประสงค์ของคุณหญิงย่าผู้ที่รับเธอเป็นลูกเป็นหลานจนเธอเติบโตมาจนถึงทุกวันนี้
"อะไรนะครับคุณย่าจะให้ผมแต่งงานกับเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบนี้หน่ะหรอครับ!!" มาเฟียหนุ่มนายน้อยของตระกูลโวยวายคัดค้านเสียงแข็งกร้าวว่าจะไม่ยอมแต่งงานกับเด็กสาวที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวบุญธรรมของตัวเอง
"ตาคาลแม่ไม่เคยสอนให้ลูกดูถูกผู้หญิงแบบนี้นะ!!" หญิงวัยกลางคนเอ่ยปรามลูกชายคนโตของตัวเองอย่างไม่พอใจเมื่อดูถูกน้องสาวตัวเอง
"ให้ตายยังไงผมก็ไม่แต่ง แม่ก็รู้ว่าผมมีคนที่รักอยู่แล้ว" ชายหนุ่มพูดอย่างไม่ยอมเด็ดขาดต่อให้มารดาของเขาจะหาร้อยแปดพันเหตุผลมาอ้างเขาก็ไม่มีทางยอม
"ถือว่าเห็นแก่ย่าเถอะลูกย่าอยากเห็นเราเป็นฝั่งเป็นฝาและน้องคือคนที่ดีที่สุดแล้วลูก เห็นแก่คนแก่ที่กำลังจะตายเถอะลูก" หญิงชราพูดเสียงแผ่วเบาเชิงขอร้องหลานชายคนโต
"ได้ไงครับจะให้ผมเอาผู้หญิงที่เป็นน้องบุญธรรมของตัวเองทำเมียเนี้ยนะ!?" นี่มันยุคสมัยไหนแล้วที่จะคลุมถุงชนตามต้องการใครก็ได้
"คุณย่าค่ะ หนูว่า เอ่อ" เธอกระอักกระอ่วนใจที่จะพูดอะไรออกมาเพราะถ้าหากพูดไม่เข้าหูใครบางคนเธอนั่นแหละจะซวย
"หึ ไปพูดอะไรไว้หล่ะแม่กับย่าฉันถึงอยากได้เด็กไม่มีกัวนอนปลายเท้าแบบเธอมาเป็นเมียฉัน" เขายังคงพูดดูถูกเธอ
"ผมไม่แต่ง แม่ก็ให้น้องแต่งเองดิ" เขาปรายตามองดูเด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่ชอบใจ
"ผู้หญิงแบบนี้หน่ะหรอที่ผมจะเอาทำเมีย เฉิ่มๆ เชยๆ วันๆ อยู่กับแต่หนังสือทำตัวปัญญาอ่อน" เด็กสาวเองรู้สึกเสียใจไม่น้อยกับคำพูดดูถูกของผู้ชายที่เธอแอบรักมาตลอดหลายปี
"ตาคาลนี่ลูกเริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้วนะ น้องไม่ดีตรงไหนทำไมลูกถึงจงเกลียดจงชังน้องนัก น้องเองก็น่ารักนิสัยดีมีกิริยามารยาท" นางเอกก็แทบไม่ไหวกับคำพูดของลูกชายที่ดูถูกเด็กสาวที่เป็นน้องสาวตัวเอง
"มะไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ มิเกลไม่ได้โกรธพี่ชายหรอกค่ะ" เธอกระพริบตาเพื่อให้น้ำตาที่จะไหลออกมาหายไป
"ฉันไม่ใช่พี่ชายเธอและฉันก็ไม่เคยนับเธอเป็นน้องสาวสักนิด ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาเธอมันก็เป็นส่วนเกิน" เมื่อเธอเข้ามาทุกคนในบ้านก็เอาอกเอาใจเธอจนลืมไปหมดว่าเขาก็เป็นลูกชายอีกคน
"เฮ้อ มิเกลมาหาพี่มาค่ะ" ชายหนุ่มผู้เป็นน้องชายเดินเข้ามาปลอบน้องสาวคนเล็กที่เหมือนจะร้องไห้ออกมาจนน่าสงสาร
"โอเคๆ พี่ไม่แต่งใช่มั้ยงั้นผมแต่งแทนเองก็ได้" มาเฟียหนุ่มใจกระตุกอยู่ไม่น้อยเมื่อได้ยินว่าน้องชายจะแต่งงานกับเด็กนี่แทน
"อยากแต่งงั้นหรอ หึ ได้ฉันจะแต่งแต่เธอก็ต้องยอมรับผลที่ตามมาได้หล่ะ" ตั้งแต่ที่เขาพูดวันนั้นมันก็เป็นจริงทุกอย่าง
"คุณไม่ทานข้าวก่อนหรอคะ" เธอที่เป็นภรรยาของเขาเต็มตัวมาได้เดือนกว่าๆ เอ่ยถามสามีหนุ่มที่เย็นชาทุกวันตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่เพนเฮ้าส์ด้วยกัน
"อยู่บ้านก็ใช่ว่าจะอยู่เฉยๆ หล่ะ อย่าคิดว่าเป็นเมียฉันจริงๆ อยู่บ้านก็อย่าลืมทำความสะอาดบ้านด้วย" เขาพูดเสียงเย็นชาก่อนจะเดินออกไปเมินประโยคคำถามของเธอ
หญิงสาวใช้เวลาทั้งวันในการทำตามสะอาดบ้านให้เขาก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมอาหารเย็นให้เขาอย่างเช่นทุกวันแม้จะรู้ว่าเขาไม่เคยทานก็ตาม
"นี่เธอ เธอเป็นใคร" เสียงเล็กแหลมของผู้หญิงที่มากันเขาเอ่ยถามเธอ
"เป็นคนใช้หน่ะไปเถอะ" เธอมองตามแผ่นหลังของสามีหนุ่มที่เดินโอบเอวของสาวสวยเข้าไปในห้องนอนของเขาด้วยแววตาที่เศร้าหมองเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา
ริมฝีปากเล็กขมเม้มแน่นกลั้นเสียงร้องไห้ก่อนจะเดินไปเก็บอาหารเอาไว้และเดินเข้าห้องนอนเพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากเห็นภาพตรงหน้าที่บาดตาบาดใจ
ก็อก!!! ก็อก!!
เธออยู่ในห้องร่วมสองชั่วโมงแต่ก็ต้องเดินมาเปิดประตูห้องนอน
"มีอะไรหรือเปล่าคะ" คนที่มาเคาะห้องเธอคือผู้หญิงที่สามีของเธอพามานั่นแหละ
"ฉันหิวมีอะไรกินบ้าง" คงมีอะไรกันแล้วมาหัวทีหลังสินะ
"เอ่อ.."
"ไปหามาให้เธอ" น้ำเสียงเรียบนิ่งของสามีเธอกดดันเธอทางอ้อม
"ค่ะ" เธอกลั้นความเสียใจเอาไว้ข้างในก่อนจะเดินออกไปหา
อาหารมาให้ทั้งสองนั่งทานในขณะที่เธอเองก็ยังไม่ได้ทานข้าวเช่นกัน
บทล่าสุด
#57 บทที่ 57 จบภาคต่อ
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#56 บทที่ 56 เลเน่ 9
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#55 บทที่ 55 เลเน่ 8
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#54 บทที่ 54 เลเน่ 7
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#53 บทที่ 53 เลเน่ 6
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#52 บทที่ 52 เลเน่ 5
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#51 บทที่ 51 เลเน่ 4
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#50 บทที่ 50 เลเน่ 3
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#49 บทที่ 49 เลเน่ 2
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#48 บทที่ 48 ภาคต่อ เลเน่
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













