บทที่ 4 ไม่ยอม NC
ก็อก!! ก็อก!! ก็อก!!
หญิงสาวที่กำลังจะเตรียมตัวเข้านอนแต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นทำให้เธอต้องเดินไปเปิดประตูห้องนอนอย่างเลี่ยงไม่ได้
"มีอะไรคะ" อุ๊บ!! หญิงสาวที่พูดไม่ทันจบสามีหนุ่มของเธอก็พุ่งเข้ามากดจูบซุกไซร้เธอในทันทีจนเธอตั้งตัวแทบไม่ทัน โชคดีที่อยู่เพนเฮาส์ไม่ใช่ที่บ้านใหญ
"ช่วยฉัน" น้ำเสียงแหบพร่าของเขาก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งกระจายจนเธอเหม็นไปหมด
"ปะ เป็นอะไรคะ" เธอพยุงตัวของเขาขึ้นมามองหน้าก่อนจะเห็นว่าเขาไม่ไหวแววตาฉายแววความต้องการอย่างเก็บไม่มิด
"อื้อ ไม่ไหว อ๊า ฉันโดนยา" ร่างเล็กถูกผลักลงบนเตียงด้วยความเร่งรีบมือหนาฉีกกระชากชุดนอนสีชมพูอ่อนของเธออย่างเร่งรีบจนเธอแสบผิวไปหมด
"อ๊ะ บะเบาค่ะเกลเจ็บ" เธอร้องเบาๆ เมื่อเห็นว่าสามีกำลังเริ่มรุนแรงกับเธอขึ้นมา
"ทนหน่อยแล้วกัน" จากปกติที่ชอบความรุนแรงบนเตียงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วและยิ่งเขาโดนยาก็จะยื่งรุนแรงขึ้น
"อ๊ะ เกลเจ็บ อื้อ" เธอถูกจับพลิกคว่ำลงบนเตียงมือหนากดใบหน้าสวยของเธอแนบเตียงนอนจนเธอหายใจไม่ออก
"อย่ามาสำออยไปหน่อยเลย เอากันมากี่ครั้งเธอก็ยังทนได้!?" เขาพูดแบบนี้ก็เท่ากับว่าเธอต้องทนให้เขาแทบค่อนคืน
ส๊วบ!!
"อ๊ะ เจ็บ อึก บะเบาได้ไหมคะพี่คาล" สรรพนามที่เคยเรียกกันตั้งแต่เด็กถูกพูดขึ้นมาอีกครั้งจนเขานิ่งไป
"อึก เกลเจ็บ" เธอสะอึกสะอื้นทั้งน้ำตาก่อนจะทำได้ยินเสียงถอนหายใจของเขาหนักๆ ก่อนจะจับเธอนอนหงายและแทรกเข้ามาอยู่กลางระหว่างขาของเธอก่อนจะกระแทกกระทั้นเอวสอบตะบี้ตะบันเข้าใส่ร่องสาวของเธอเต็มแรง
"ขอโทษนะ" น้ำเสียงอบอุ่นของเขาพูดขึ้นมาในรอบหลายปีจนเธอยอมนอนนิ่งๆ แต่ก็มีบ้างเวลาที่แอ่นอกสู้ลิ้นร้อนของเขา
"อึก อ๊า จุก อ๊ะๆ เกล อ๊า" ร่างเล็กที่เริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาหลังจากที่เขาเริ่มสานต่อบทรักกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
"อื้อ อ๊ะ พี่คาล เกลไม่ไหว อร๊าๆ" เธอค่อนข้างที่จะปลดปล่อยเร็วมากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยเจอและอาจจะเป็นเพราะว่าเธอยังเป็นเด็กที่ไม่รู้เรื่องอย่างว่าเพราะเธออายุแค่ 19 ปีเอง
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
"อ๊าส์ ตอดชิป เสียวไหม หื้ม" อาจจะเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เวลาเขามีอะไรกับเธอเขาจะพูดเพราะและอ่อนโยนกับเธอมากขึ้น
"อึก อ๊ะ จุกจัง อ๊ะๆ พะพี่คาลขาอย่าทำเกลแรงได้ไหม" เธอกอดลำคอแกร่งของเขาพรางส่งสายตาออดอ้อนบ้องแบ๊วเพื่อให้เขาอ่อนโยนกับเธอ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
"อื้ม อ๊า เสียวจัง อร๊อย" ร่างเล็กส่งสายตาลงไปจ้องมองช่วงร่างที่สอดประสานกันอยู่โดยที่เขากระแทกเข้าออกเต็มแรงจนร่างกายเธอสั่นคลอนเต้าอวบสวยกระเพื่อมขึ้นลงล่อตาล่อใจเขา
แผล็บ แผล็บ แผล็บ
"อื้อ อ๊า เสียว อร๊าย" เธอครวญครางอย่างไม่อายปากเมื่อเธอเสียวซ่านจนแทบอดกลั้นไม่ไหวและปลดปล่อยออกมาคล้ายตัวเบาหวิวกระตุกเบาๆ
"อ๊าส์ พี่จะเสร็จแล้วคนดี" ประโยคแทนสรรพนามของเขาทำให้เธอใจเต้นแรงเพราะเขาแทนคำพูดที่เคยพูดด้วยกันสมัยเด็กก่อนที่เขาจะเปลี่ยนไป
พรวด!! แก่นกายใหญ่ถูกถอดออกมาจากร่องสาวของเธอจนเธออ้าปากครางในทันทีที่สองจดเชื่อมผละออกจากกัน และสิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือเขาแหวกเรียวขาของเธอกว้างก่อนจะตวัดลิ้นร้อนกวาดเลียน้ำหวานที่เธอปล่อยออกมาในขณะที่ก็แหวกกลีบผกาตวัดเลียเม็ดคริสตอรีสจนเธอครางลั่นเอวลอยยกขึ้น
แผล็บ แผล็บ แผล็บ
แผล็บ แผล็บ แผล็บ
"อ๊าๆ เสียวจัง อร๊อย กะ เกลไม่ไหว อร๊าย" หลังจากนั้นแก่นกายใหญ่ก็กดเข้ามาสุดลำและกระแทกย้ำๆ จนเธอสั่นคลอนแคลน
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ
"อ๊ะๆ หนูจุก อร๊า พี่คาล ไม่ไหว อ๊าย" เธอครวญครางดิ้นพล่านอย่างเสียวซ่านและรัญจวนและคืนนั้นทั้งคืนเธอก็ถูกเขาทำรักแทบค่อนคืน
เช้าวันต่อมา
ร่างเล็กลืมตาขึ้นมาในช่วงเช้าเนื่องจากแสงพระอาทิตย์แยงตาเข้ามาจากทางระเบียงห้องนอนของเธอ
"อื้ม~" หญิงสาวครางอื้ออึงในลำคอมือหนาขยี้ตาเล็กน้อยก่อนจะใช้มือคลำหาสามีหนุ่มที่ร่วมหลับนอนด้วยกันตลอดคืนแต่ก็ไม่พบจนเธอต้องทำหน้าเศร้า
"ฉันก็มีค่าแค่นี้สินะ" ก่อนแต่งงานเขามักจะพูดกรอกหูเธออยู่ตลอดระยะเวลาที่เธอและเขาแต่งงานกันตลอดสองปี
เธอเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะไปเรียนดังเช่นทุกวันเพราะเธอเองก็ต้องหาเงินใช้เพราะไม่อยากถูกเขาดูถูกเหน็บแนม
หญิงสาวมาถึงมหาลัยในช่วงเช้าก่อนจะเข้าเรียนหนึ่งชั่วโมงและเดินมานั่งรอเพื่อนสาวอย่างบีน่าดังเช่นทุกวันแต่วันนี้เธอก็ต้องกัดฟันกรอดเพราะคำดูถูก
"อุ้ยตาย นึกว่าใครที่ไหน คุณหนูตกสวรรค์นี่เอง ตกอับจนขนาดต้องสะพายกระเป๋าผ้ามาหรอเนี่ย ฮ่าๆ" เซลิน่าลูกสาวอธิการบดีมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่พูดเหน็บแนม
"..."
"ตั้งแต่พ่อแม่แกฆ่าตัวตายเนี่ยชีวิตแกก็น่าสมเพชเนอะ เป็นไงหล่ะไปทำอิท่าไหนถึงมีปัญญามาเรียนที่มหาวิทยาลัยที่ค่าเทอมแพงแบบนี้ได้" หญิงสาวกำหมัดแน่นเมื่อเซลิน่าลามปามพ่อแม่ของเธอจนเธอทนไม่ได้
"ไม่ใช่ไปขายตัวให้ตาแก่พุงย้วยหรอกหรอ แต่ทำไมยังสะพายกระเป๋าผ้าอยู่หล่ะหรือไปขายตัวแล้วเขาไม่อ.."
เพี๊ยะ!! เธอตบใบหน้าของเซลิน่าจนเธออึ้งตกใจเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงอ่อนแออย่างมิเกลจะกล้าลงมือตบเธอท่ามกลางนักศึกษาที่มองอยู่ในตอนนี้
"ถ้ามีปากแล้วพูดแต่เรื่องดีๆ ไม่ได้ก็เก็บปากไว้อมเหรียญตอนตายเถอะ!!" ทั้งสองอึ้งเมื่อเธอต่อว่าจนอับอาย
"นี่แก!! ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ตบแกคืนอย่าหวังเลยว่าแกจะได้เรียนที่นี่ต่อ!!" เซลิน่าพุ่งเข้ามาหาเธอแต่ก็ต้องหยุดนิ่งเพราะมิเกลตวาดลั่น
"เอาเลย!! ตบเลย กล้าไหมหละ เอาเลย ตบสิคนจะได้รู้ว่าลูกผู้ดีแบบเธอแท้จริงแล้วจิตใจเน่าเฟะยิ่งกว่าอะไร สวยได้แต่ต้องมีสมองด้วยเพราะมันดูโง่!!"
"อร๊าย กรี๊ด!!"
"หุบปากเน่าๆ ของเธอซะน่ารำคาญ!! แม้แต่หมายังไม่อยากอยู่ใกล้เลย!!" เธอเดินชนทั้งสองอย่างไม่เกรงกลัวที่เธอยอมใช่ว่าเธอจะสู้คนไม่เป็นเมื่อเราตก
ต่ำมีแต่คนคอยซ้ำเติมและเหยียบย่ำ
โลกไม่ได้ใจร้ายกับเธอหรอก แต่คนบางคนต่างหากที่ใจร้ายกับเธอ...
