บทที่ 37 กิเลน : 35

"เชิญนั่งเลยครับเจ้าหญิงแสนสวย" แหวะ... ไม่น่าเดินมาทางนี้เลย

โครม!!

"โอ๊ย!!" ฮือ ๆ นี่มันวันซวยวันชงอะไรของนางสาวญาณิสากันเนี่ย

เพราะมัวแต่เหลือบตามองคู่รัก(ในความคิดตัวเอง) กำลังกระหนุงกระหนิงกันอยู่จนลืมมองทางข้างหน้าว่าเป็นเสาไม้ไผ่ของร้านอาหาร

"เป็นอะไรหรือเปล่าหนู" ป้าแก่ ๆ น่าจะเป็นเจ้าขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ