![[UN-SET] Unfriend สถานะเมีย](https://oss.novelago.app/prod/jpg/cover/0ca6cc9b74be4695b5f6158fcf7065ae.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)
บทนำ
แต่มาวันนี้ผมพิสูจน์แล้วว่า แม่ง! โคตรของโคตรดีย์!!
"จะไปตายที่ไหนก็ไป"
"งั้น..." เข้าทางล่ะ ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองก่อนจะเอ่ยให้จบประโยค
"ขอตาย บน อก ตูม ๆ เธอ ได้ปะ?"
"กรี๊ดดดด ไอ้บ้ากิเลน ไอ้เพื่อนโรคจิต!!"
"รีบ ไส หัว ออก ไป จาก ห้อง ฉัน"
"โทษทีว่ะ" ผมส่ายหน้าก่อนเอ่ยต่อ "นี่มันห้องฉัน"
มือกอดอกทำหน้ากวนบาทาใส่เล็กน้อย ปรายสายตามองไปทั่วห้องเพื่อสำทับคำพูดตัวเองว่าเป็นเรื่องจริง แยมโรลอาจจะจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เพราะเมามากบวกกับฤทธิ์ยานรกนั่นเลยคิดว่าเธออยู่ห้องของตัวเอง
"งั้นฉันไปเอง" ร่างบางเตรียมหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ แต่ปากผมมันไวกว่าเลยพูดรั้งเธอไว้ "จะออกไปชุดไหน? เมื่อคืนเราร้อนแรงกันจนเสื้อผ้าเธอ..."
ผมหยุดคำพูดไว้ก่อนจะปรายตามองไปยังเสื้อผ้าที่แทบจะกลายเป็นเศษผ้าจากฝีมือผม "ห้องฉันขึ้นไปแค่สองชั้น คงไม่ตายถ้าจะใส่ชุดของนายก่อน"
นี่แหละผู้หญิงที่ชื่อแยมโรลที่ผมรู้จัก เธอยอมหักแต่ไม่ยอมงอ
กล้าได้กล้าทำ แล้วสุดท้ายเรื่องคืนนี้ก็จะจบด้วยการเป็นความลับตลอดกาลของเราสองคน
"เอาสิ อยากได้ตัวไหนเชิญเลือกเลย"
"เสื้อ 'ผัว' เมียอย่างเธอมีสิทธิ์ทุกตัว"
บท 1
11.45 PM @LKR-Club
Happy birthday to you , happy birthday to you , happy birthday happy birthday , happy birth...day to URO.
แปะ แปะ แปะหลังจบเพลงอวยพรวันเกิดครบรอบยี่สิบแปดปีของ 'ยูโร' เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ฉัน ลูกหว้า ต่างก็พากันปรบมือพร้อมถือเค้กหน้าแยมส้มให้เพื่อนรักเป่า
"เฮ้! เดี๋ยวดิ นายต้องอธิษฐานก่อน" ฉันรีบดึงเค้กถอยร่นกลับมาเมื่อเจ้าของงานวันเกิดไม่ยอมทำตามขั้นตอน "โอเคครับ ๆ" ยูโรรีบหลับตาอธิษฐานทันที
"นายอธิษฐานว่าอะไรเหรอ" เมื่อเพื่อนรักลืมตาขึ้นฉันก็รีบถามอย่างอยากรู้
เพียะ!!
แรงตีที่ต้นแขนระดับเบสิกของลูกหว้าทำฉันสูดปากราวกับเจ็บปวดแสนสาหัส
"ใครให้ถามแบบนี้กันล่ะ เดี๋ยวคำอธิษฐานก็ไม่เป็นจริงหรอก"
นี่ก็จริงจัง ฉันแค่อยากแกล้งยูโรเล่นก็แค่นั้นเอง
"รู้แล้วค่าแม่ เอ้า เป่าสักทีสิเดี๋ยวเสียฤกษ์หมด"
เจ้าของวันเกิดส่ายหน้าให้ฉันเล็กน้อยเพราะเริ่มพาลหน่อย ๆ ที่ยังไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยดตั้งแต่มาเหยียบคลับ
"เย่ ๆ" เราสามคนปรบมือเมื่อเจ้าของวันเกิดทำครบทุกขั้นตอนแล้ว
"นี่จ้ะของขวัญวันเกิด" ฉันยื่นกล่องขนาดเท่าฝ่ามือที่มีนาฬิกาข้อมือสีดำแบรนด์ดังที่นักแสดงฮอลลีวูดชอบสวมกันให้ยูโร
"นาฬิกาอีกแล้ว" เพราะไม่ได้ห่อหุ้มอะไรคนรับไปเลยรู้โดยไม่ต้องเปิดกล่องออกยังไงล่ะ "ของฟรี จะเอาไม่เอา" ฉันแกล้งแหย่เล่น ๆ
"ของฟรีนี่คือนาฬิกาเรือนนี้ได้มาฟรี ๆ หรือเพราะให้เราฟรีล่ะ"
แหม รู้ทัน... "ก็ฟรีทั้งคู่มั้ยล่ะ" ฉันตอบแบบขอไปที
นาฬิกาที่ให้ไปถึงจะเป็นของฟรีที่มีคนให้ฉันมาแต่มันก็แลกมาจากหยาดเหงื่อการถ่ายแบบให้แบรนด์นั้นนะ แบบนี้ก็เรียกของฟรีให้เสียคุณค่าไม่ได้ จริงเปล่า?
"ส่วนนี่ ของหว้าจ้ะ" ลูกหว้ายื่นกล่องของขวัญสีฟรุ้งฟริ้งให้เจ้าของวันเกิด
"ปีที่แล้วกล่องของขวัญสีฟ้าเพราะวันเกิดเราตรงกับวันศุกร์พอดี" ยูโรแอบแซว
เราสามคนคบกันตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง ทุก ๆ ปี ลูกหว้ามักจะให้ของขวัญเพื่อนด้วยสีกล่องของขวัญประจำวันเกิดที่ตรงกับปีนั้น ๆ ทำให้ยูโรอดที่จะแซวเธอไม่ได้
"ทำไมอะ น่ารักดีออก" ลูกหว้าอมยิ้มมองกล่องของขวัญของตัวเองในมือเพื่อน
"ของหว้าค่อยไปแกะที่ห้อง มาๆ หิวแล้ว" ฉันรีบดึงทั้งสองคนออกมาจากการย้อนรำลึกถึงอดีตที่ผ่านมา ตอนนี้กระเพาะเริ่มประท้วงแล้ว เพราะพอถ่ายแบบเสร็จฉันก็ตรงดิ่งมางานวันเกิดเพื่อนรักที่จัดขึ้นที่ 'แอลเคอร์คลับ' คลับของเพื่อนในกลุ่มญาติสนิทฉันอีกที
"เอ้า! ชนแก้ว" ผ่านมาเกือบชั่วโมงได้ ฉันเริ่มจะรู้สึกมึนหัวแต่ก็ไม่ยอมวางแก้วของตัวเองสักที แถมยังไล่บี้คนอื่น ๆ ให้กระดกเหล้าตามอีกต่างหาก
"พอได้แล้วแยม พรุ่งนี้มีงานถ่ายแบบแต่เช้าไม่ใช่เหรอ" ลูกหว้าแย่งแก้วในมือฉันไปวางไว้อีกทาง
"หึย! อย่าขัดใจดิ!" นาน ๆ ทีฉันจะได้เมาเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง เพราะภาพลักษณ์การเป็นนางแบบดังมันทำให้ฉันเมาหัวราน้ำทุกวันไม่ได้ไง
"เราว่าฟังหว้าพูดก็ดีเหมือนกัน" นายก็ขัดใจฉันอีกคนเหรอไอ้บ้ายูโร
หมับ...กล้าขัดใจแม่ต้องเจอไม้นี้!!
"ยูใจร้าย ยูไม่รักแยมแล้วใช่ป้ะถึงไม่เข้าข้างเค้าอ่า" ถึงจะเมาแต่ก็พอมีสติอยู่บ้าง ฉันเหลือบตามองยูโรที่ตอนนี้เหมือนสตั้นไปชั่วขณะ ใบหน้าเขาแดงจนเกือบจะเหมือนลูกมะเขือเทศ "เล่นแบบนี้ทุกที"
รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นอย่างชอบใจไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี ยูโรก็ไม่เคยชนะลูกอ้อนของแยมโรลคนนี้ได้ อิอิ
"นายเนี่ยนะ" ฉันเห็นนะลูกหว้า เธอกำลังจะว่าเพื่อนรักฉันว่าอ่อนข้อให้ฉันอีกแล้วใช่ไหม งั้นเดี๋ยวเจอดี หมับ...
"อื้อ ทำไรน่ะ" ไม่มีอะไรมากก็แค่หนีจากเพื่อนผู้ชาย มาซบอกตูม ๆ ของเพื่อนผู้หญิงอีกคน ก่อนจะเอื้อมมือไปขโมยบีบเต้างามเพื่อนรักเล่นเบา ๆ สองที
"เตงงอนเค้าเหรอที่เค้ารักยูโรมากกว่า" เสียงฉันเริ่มจะยานคางอันนี้รู้ตัวเลย
"แยม ทำอะไร คนมองแล้ว" ลูกหว้าพยายามหยุดฉันที่กกกอดเธอจนแนบแน่นป่านนี้คนอื่นคงคิดว่าฉันกับลูกหว้ากินกันเองแล้วมั้ง
"ก็อ้อนไง อ้อนให้หายงอน"
บทล่าสุด
#91 บทที่ 91 Special 01 : กินดุ_3
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#90 บทที่ 90 Special 01 : กินดุ_2
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#89 บทที่ 89 Special 01 : กินดุ_1
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#88 บทที่ 88 กิเลน : 86 [END]
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#87 บทที่ 87 กิเลน : 85
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#86 บทที่ 86 กิเลน : 84
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#85 บทที่ 85 กิเลน : 83
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#84 บทที่ 84 กิเลน : 82
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#83 บทที่ 83 กิเลน : 81
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#82 บทที่ 82 กิเลน : 80
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เจ้าพ่อมาเฟีย
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
