![[UN-SET] Unfriend สถานะเมีย](https://oss.novelago.app/prod/jpg/cover/0ca6cc9b74be4695b5f6158fcf7065ae.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)
บทนำ
แต่มาวันนี้ผมพิสูจน์แล้วว่า แม่ง! โคตรของโคตรดีย์!!
"จะไปตายที่ไหนก็ไป"
"งั้น..." เข้าทางล่ะ ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองก่อนจะเอ่ยให้จบประโยค
"ขอตาย บน อก ตูม ๆ เธอ ได้ปะ?"
"กรี๊ดดดด ไอ้บ้ากิเลน ไอ้เพื่อนโรคจิต!!"
"รีบ ไส หัว ออก ไป จาก ห้อง ฉัน"
"โทษทีว่ะ" ผมส่ายหน้าก่อนเอ่ยต่อ "นี่มันห้องฉัน"
มือกอดอกทำหน้ากวนบาทาใส่เล็กน้อย ปรายสายตามองไปทั่วห้องเพื่อสำทับคำพูดตัวเองว่าเป็นเรื่องจริง แยมโรลอาจจะจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เพราะเมามากบวกกับฤทธิ์ยานรกนั่นเลยคิดว่าเธออยู่ห้องของตัวเอง
"งั้นฉันไปเอง" ร่างบางเตรียมหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ แต่ปากผมมันไวกว่าเลยพูดรั้งเธอไว้ "จะออกไปชุดไหน? เมื่อคืนเราร้อนแรงกันจนเสื้อผ้าเธอ..."
ผมหยุดคำพูดไว้ก่อนจะปรายตามองไปยังเสื้อผ้าที่แทบจะกลายเป็นเศษผ้าจากฝีมือผม "ห้องฉันขึ้นไปแค่สองชั้น คงไม่ตายถ้าจะใส่ชุดของนายก่อน"
นี่แหละผู้หญิงที่ชื่อแยมโรลที่ผมรู้จัก เธอยอมหักแต่ไม่ยอมงอ
กล้าได้กล้าทำ แล้วสุดท้ายเรื่องคืนนี้ก็จะจบด้วยการเป็นความลับตลอดกาลของเราสองคน
"เอาสิ อยากได้ตัวไหนเชิญเลือกเลย"
"เสื้อ 'ผัว' เมียอย่างเธอมีสิทธิ์ทุกตัว"
บท 1
11.45 PM @LKR-Club
Happy birthday to you , happy birthday to you , happy birthday happy birthday , happy birth...day to URO.
แปะ แปะ แปะหลังจบเพลงอวยพรวันเกิดครบรอบยี่สิบแปดปีของ 'ยูโร' เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ฉัน ลูกหว้า ต่างก็พากันปรบมือพร้อมถือเค้กหน้าแยมส้มให้เพื่อนรักเป่า
"เฮ้! เดี๋ยวดิ นายต้องอธิษฐานก่อน" ฉันรีบดึงเค้กถอยร่นกลับมาเมื่อเจ้าของงานวันเกิดไม่ยอมทำตามขั้นตอน "โอเคครับ ๆ" ยูโรรีบหลับตาอธิษฐานทันที
"นายอธิษฐานว่าอะไรเหรอ" เมื่อเพื่อนรักลืมตาขึ้นฉันก็รีบถามอย่างอยากรู้
เพียะ!!
แรงตีที่ต้นแขนระดับเบสิกของลูกหว้าทำฉันสูดปากราวกับเจ็บปวดแสนสาหัส
"ใครให้ถามแบบนี้กันล่ะ เดี๋ยวคำอธิษฐานก็ไม่เป็นจริงหรอก"
นี่ก็จริงจัง ฉันแค่อยากแกล้งยูโรเล่นก็แค่นั้นเอง
"รู้แล้วค่าแม่ เอ้า เป่าสักทีสิเดี๋ยวเสียฤกษ์หมด"
เจ้าของวันเกิดส่ายหน้าให้ฉันเล็กน้อยเพราะเริ่มพาลหน่อย ๆ ที่ยังไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยดตั้งแต่มาเหยียบคลับ
"เย่ ๆ" เราสามคนปรบมือเมื่อเจ้าของวันเกิดทำครบทุกขั้นตอนแล้ว
"นี่จ้ะของขวัญวันเกิด" ฉันยื่นกล่องขนาดเท่าฝ่ามือที่มีนาฬิกาข้อมือสีดำแบรนด์ดังที่นักแสดงฮอลลีวูดชอบสวมกันให้ยูโร
"นาฬิกาอีกแล้ว" เพราะไม่ได้ห่อหุ้มอะไรคนรับไปเลยรู้โดยไม่ต้องเปิดกล่องออกยังไงล่ะ "ของฟรี จะเอาไม่เอา" ฉันแกล้งแหย่เล่น ๆ
"ของฟรีนี่คือนาฬิกาเรือนนี้ได้มาฟรี ๆ หรือเพราะให้เราฟรีล่ะ"
แหม รู้ทัน... "ก็ฟรีทั้งคู่มั้ยล่ะ" ฉันตอบแบบขอไปที
นาฬิกาที่ให้ไปถึงจะเป็นของฟรีที่มีคนให้ฉันมาแต่มันก็แลกมาจากหยาดเหงื่อการถ่ายแบบให้แบรนด์นั้นนะ แบบนี้ก็เรียกของฟรีให้เสียคุณค่าไม่ได้ จริงเปล่า?
"ส่วนนี่ ของหว้าจ้ะ" ลูกหว้ายื่นกล่องของขวัญสีฟรุ้งฟริ้งให้เจ้าของวันเกิด
"ปีที่แล้วกล่องของขวัญสีฟ้าเพราะวันเกิดเราตรงกับวันศุกร์พอดี" ยูโรแอบแซว
เราสามคนคบกันตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง ทุก ๆ ปี ลูกหว้ามักจะให้ของขวัญเพื่อนด้วยสีกล่องของขวัญประจำวันเกิดที่ตรงกับปีนั้น ๆ ทำให้ยูโรอดที่จะแซวเธอไม่ได้
"ทำไมอะ น่ารักดีออก" ลูกหว้าอมยิ้มมองกล่องของขวัญของตัวเองในมือเพื่อน
"ของหว้าค่อยไปแกะที่ห้อง มาๆ หิวแล้ว" ฉันรีบดึงทั้งสองคนออกมาจากการย้อนรำลึกถึงอดีตที่ผ่านมา ตอนนี้กระเพาะเริ่มประท้วงแล้ว เพราะพอถ่ายแบบเสร็จฉันก็ตรงดิ่งมางานวันเกิดเพื่อนรักที่จัดขึ้นที่ 'แอลเคอร์คลับ' คลับของเพื่อนในกลุ่มญาติสนิทฉันอีกที
"เอ้า! ชนแก้ว" ผ่านมาเกือบชั่วโมงได้ ฉันเริ่มจะรู้สึกมึนหัวแต่ก็ไม่ยอมวางแก้วของตัวเองสักที แถมยังไล่บี้คนอื่น ๆ ให้กระดกเหล้าตามอีกต่างหาก
"พอได้แล้วแยม พรุ่งนี้มีงานถ่ายแบบแต่เช้าไม่ใช่เหรอ" ลูกหว้าแย่งแก้วในมือฉันไปวางไว้อีกทาง
"หึย! อย่าขัดใจดิ!" นาน ๆ ทีฉันจะได้เมาเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง เพราะภาพลักษณ์การเป็นนางแบบดังมันทำให้ฉันเมาหัวราน้ำทุกวันไม่ได้ไง
"เราว่าฟังหว้าพูดก็ดีเหมือนกัน" นายก็ขัดใจฉันอีกคนเหรอไอ้บ้ายูโร
หมับ...กล้าขัดใจแม่ต้องเจอไม้นี้!!
"ยูใจร้าย ยูไม่รักแยมแล้วใช่ป้ะถึงไม่เข้าข้างเค้าอ่า" ถึงจะเมาแต่ก็พอมีสติอยู่บ้าง ฉันเหลือบตามองยูโรที่ตอนนี้เหมือนสตั้นไปชั่วขณะ ใบหน้าเขาแดงจนเกือบจะเหมือนลูกมะเขือเทศ "เล่นแบบนี้ทุกที"
รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นอย่างชอบใจไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี ยูโรก็ไม่เคยชนะลูกอ้อนของแยมโรลคนนี้ได้ อิอิ
"นายเนี่ยนะ" ฉันเห็นนะลูกหว้า เธอกำลังจะว่าเพื่อนรักฉันว่าอ่อนข้อให้ฉันอีกแล้วใช่ไหม งั้นเดี๋ยวเจอดี หมับ...
"อื้อ ทำไรน่ะ" ไม่มีอะไรมากก็แค่หนีจากเพื่อนผู้ชาย มาซบอกตูม ๆ ของเพื่อนผู้หญิงอีกคน ก่อนจะเอื้อมมือไปขโมยบีบเต้างามเพื่อนรักเล่นเบา ๆ สองที
"เตงงอนเค้าเหรอที่เค้ารักยูโรมากกว่า" เสียงฉันเริ่มจะยานคางอันนี้รู้ตัวเลย
"แยม ทำอะไร คนมองแล้ว" ลูกหว้าพยายามหยุดฉันที่กกกอดเธอจนแนบแน่นป่านนี้คนอื่นคงคิดว่าฉันกับลูกหว้ากินกันเองแล้วมั้ง
"ก็อ้อนไง อ้อนให้หายงอน"
บทล่าสุด
#91 บทที่ 91 Special 01 : กินดุ_3
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#90 บทที่ 90 Special 01 : กินดุ_2
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#89 บทที่ 89 Special 01 : กินดุ_1
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#88 บทที่ 88 กิเลน : 86 [END]
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#87 บทที่ 87 กิเลน : 85
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#86 บทที่ 86 กิเลน : 84
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#85 บทที่ 85 กิเลน : 83
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#84 บทที่ 84 กิเลน : 82
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#83 บทที่ 83 กิเลน : 81
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#82 บทที่ 82 กิเลน : 80
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
