[UN-SET] Unfriend สถานะเมีย

11.45 PM @LKR-Club

Happy birthday to you , happy birthday to you , happy birthday happy birthday , happy birth...day to URO.

แปะ แปะ แปะหลังจบเพลงอวยพรวันเกิดครบรอบยี่สิบแปดปีของ 'ยูโร' เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ฉัน ลูกหว้า ต่างก็พากันปรบมือพร้อมถือเค้กหน้าแยมส้มให้เพื่อนรักเป่า

"เฮ้! เดี๋ยวดิ นายต้องอธิษฐานก่อน" ฉันรีบดึงเค้กถอยร่นกลับมาเมื่อเจ้าของงานวันเกิดไม่ยอมทำตามขั้นตอน "โอเคครับ ๆ" ยูโรรีบหลับตาอธิษฐานทันที

"นายอธิษฐานว่าอะไรเหรอ" เมื่อเพื่อนรักลืมตาขึ้นฉันก็รีบถามอย่างอยากรู้

เพียะ!!

แรงตีที่ต้นแขนระดับเบสิกของลูกหว้าทำฉันสูดปากราวกับเจ็บปวดแสนสาหัส

"ใครให้ถามแบบนี้กันล่ะ เดี๋ยวคำอธิษฐานก็ไม่เป็นจริงหรอก"

นี่ก็จริงจัง ฉันแค่อยากแกล้งยูโรเล่นก็แค่นั้นเอง

"รู้แล้วค่าแม่ เอ้า เป่าสักทีสิเดี๋ยวเสียฤกษ์หมด"

เจ้าของวันเกิดส่ายหน้าให้ฉันเล็กน้อยเพราะเริ่มพาลหน่อย ๆ ที่ยังไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยดตั้งแต่มาเหยียบคลับ

"เย่ ๆ" เราสามคนปรบมือเมื่อเจ้าของวันเกิดทำครบทุกขั้นตอนแล้ว

"นี่จ้ะของขวัญวันเกิด" ฉันยื่นกล่องขนาดเท่าฝ่ามือที่มีนาฬิกาข้อมือสีดำแบรนด์ดังที่นักแสดงฮอลลีวูดชอบสวมกันให้ยูโร

"นาฬิกาอีกแล้ว" เพราะไม่ได้ห่อหุ้มอะไรคนรับไปเลยรู้โดยไม่ต้องเปิดกล่องออกยังไงล่ะ  "ของฟรี จะเอาไม่เอา" ฉันแกล้งแหย่เล่น ๆ

"ของฟรีนี่คือนาฬิกาเรือนนี้ได้มาฟรี ๆ หรือเพราะให้เราฟรีล่ะ"

แหม รู้ทัน... "ก็ฟรีทั้งคู่มั้ยล่ะ" ฉันตอบแบบขอไปที

นาฬิกาที่ให้ไปถึงจะเป็นของฟรีที่มีคนให้ฉันมาแต่มันก็แลกมาจากหยาดเหงื่อการถ่ายแบบให้แบรนด์นั้นนะ แบบนี้ก็เรียกของฟรีให้เสียคุณค่าไม่ได้ จริงเปล่า?

"ส่วนนี่ ของหว้าจ้ะ" ลูกหว้ายื่นกล่องของขวัญสีฟรุ้งฟริ้งให้เจ้าของวันเกิด

"ปีที่แล้วกล่องของขวัญสีฟ้าเพราะวันเกิดเราตรงกับวันศุกร์พอดี" ยูโรแอบแซว

เราสามคนคบกันตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง ทุก ๆ ปี ลูกหว้ามักจะให้ของขวัญเพื่อนด้วยสีกล่องของขวัญประจำวันเกิดที่ตรงกับปีนั้น ๆ ทำให้ยูโรอดที่จะแซวเธอไม่ได้

"ทำไมอะ น่ารักดีออก"  ลูกหว้าอมยิ้มมองกล่องของขวัญของตัวเองในมือเพื่อน

"ของหว้าค่อยไปแกะที่ห้อง มาๆ หิวแล้ว" ฉันรีบดึงทั้งสองคนออกมาจากการย้อนรำลึกถึงอดีตที่ผ่านมา ตอนนี้กระเพาะเริ่มประท้วงแล้ว เพราะพอถ่ายแบบเสร็จฉันก็ตรงดิ่งมางานวันเกิดเพื่อนรักที่จัดขึ้นที่ 'แอลเคอร์คลับ' คลับของเพื่อนในกลุ่มญาติสนิทฉันอีกที

"เอ้า! ชนแก้ว" ผ่านมาเกือบชั่วโมงได้ ฉันเริ่มจะรู้สึกมึนหัวแต่ก็ไม่ยอมวางแก้วของตัวเองสักที แถมยังไล่บี้คนอื่น ๆ ให้กระดกเหล้าตามอีกต่างหาก

"พอได้แล้วแยม พรุ่งนี้มีงานถ่ายแบบแต่เช้าไม่ใช่เหรอ" ลูกหว้าแย่งแก้วในมือฉันไปวางไว้อีกทาง

"หึย! อย่าขัดใจดิ!" นาน ๆ ทีฉันจะได้เมาเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง เพราะภาพลักษณ์การเป็นนางแบบดังมันทำให้ฉันเมาหัวราน้ำทุกวันไม่ได้ไง

"เราว่าฟังหว้าพูดก็ดีเหมือนกัน" นายก็ขัดใจฉันอีกคนเหรอไอ้บ้ายูโร

หมับ...กล้าขัดใจแม่ต้องเจอไม้นี้!!

"ยูใจร้าย ยูไม่รักแยมแล้วใช่ป้ะถึงไม่เข้าข้างเค้าอ่า" ถึงจะเมาแต่ก็พอมีสติอยู่บ้าง ฉันเหลือบตามองยูโรที่ตอนนี้เหมือนสตั้นไปชั่วขณะ ใบหน้าเขาแดงจนเกือบจะเหมือนลูกมะเขือเทศ "เล่นแบบนี้ทุกที"

รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นอย่างชอบใจไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี ยูโรก็ไม่เคยชนะลูกอ้อนของแยมโรลคนนี้ได้ อิอิ

"นายเนี่ยนะ" ฉันเห็นนะลูกหว้า เธอกำลังจะว่าเพื่อนรักฉันว่าอ่อนข้อให้ฉันอีกแล้วใช่ไหม งั้นเดี๋ยวเจอดี หมับ...

"อื้อ ทำไรน่ะ" ไม่มีอะไรมากก็แค่หนีจากเพื่อนผู้ชาย มาซบอกตูม ๆ ของเพื่อนผู้หญิงอีกคน ก่อนจะเอื้อมมือไปขโมยบีบเต้างามเพื่อนรักเล่นเบา ๆ สองที

"เตงงอนเค้าเหรอที่เค้ารักยูโรมากกว่า" เสียงฉันเริ่มจะยานคางอันนี้รู้ตัวเลย

"แยม ทำอะไร คนมองแล้ว" ลูกหว้าพยายามหยุดฉันที่กกกอดเธอจนแนบแน่นป่านนี้คนอื่นคงคิดว่าฉันกับลูกหว้ากินกันเองแล้วมั้ง

"ก็อ้อนไง อ้อนให้หายงอน"