บทที่ 48 กิเลน : 46

ตุ้บตั้บ ตุ้บตั้บ

"โอ๊ย พอได้แล้ว!!"

"พอ? ไม่พอเว้ย!!"

ผัวะ

พลั่ก

อัก

อึก

ฉันไม่สนคำร้องขอชีวิตจากไอ้บ้าหัวเงินตรงหน้า หยิบจับอะไรที่อยู่ใกล้มือได้ฉันกระหน่ำใส่อย่างไม่ยั้งแรง

โมโห!!

ถึงว่าเมื่อคืนทำไมรู้สึกเหมือนมีอะไรมายุ่มย่ามกับร่างกาย แต่ด้วยความที่ฉันกินยาแก้อักเสบของแผลที่นิ้วเท้าบวก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ