บทที่ 74 กิเลน : 72

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์เตือนว่าถึงชั้นที่หมายแล้ว ผมรีบตรงดิ่งไปยังห้องหมายเลขเดียวกันกับกุญแจในมือ รูดคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเข้าไป

ความมืดภายในห้องทำผมต้องกะพริบตาเพื่อปรับโฟกัสให้สมดุลกับแสงในห้อง

"สงสัยไม่เคยมาค้างเลยไฟถึงได้เสียแบบนี้" ผมบ่นพึมพำเพราะกดเปิดสวิตช์ไฟแล้วแต่มันไม่ติด สงสัยหลอดจะเสีย

ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ