บทที่ 11 มองพอรึยัง

บทที่11 มองพอรึยัง

“ขอบคุณค่ะที่มาส่ง” ควีนรีบเอ่ยเสียงเบา

เธอรีบเปิดประตูลงจากรถแทบจะทันที เพราะหากนั่งอยู่ต่อคงได้อึดอัดจนหายใจไม่ออก แต่ยังเดินไปไม่ถึงสามก้าวเสียงปิดประตูรถก็ดังไล่หลังมา

ปัง!

ควีนหันกลับไปมอง ไคเลอร์ก้าวลงจากรถแล้วเดินตามเข้ามาในบ้านหน้าตาเฉย เขาทำเหมือนว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ