บทที่ 17 หลงเด็ก
บทที่17 หลงเด็ก
“ค่ะ พี่เคท” ควีนรีบกดรับสาย
มือเล็กขยับนิด ๆ หวังให้เขาปล่อย เพราะเริ่มรู้สึกเขินกับสายตาของผู้คนที่มองมา แต่ไคเลอร์กลับยังกุมมือเธอไว้เหมือนเป็นเรื่องปกติ จนเธอได้แต่เม้มริมฝีปากแล้วปล่อยเลยตามเลย
(ป้าปลาบอกควีนยังไม่กลับบ้าน ตอนนี้อยู่ไหนทำไมยังไม่กลับอีก) เสียงบ่นดังจากปลายสาย...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทที่1 บทนำ ย้อนอดีต (มนตร์สะกดท่ามกลางความวุ่นวาย)
2. บทที่ 2 บทที่2 ปัจจุบัน
3. บทที่ 3 ภาระ
4. บทที่ 4 เซอร์ไพรส์
5. บทที่ 5 สนิท
6. บทที่ 6 ไม่ใช่แฟน
7. บทที่ 7 เพ้อเจ้อ
8. บทที่ 8 ตามเฝ้า
9. บทที่ 9 ไม่มีสิทธิ์...แต่จะหวง
10. บทที่ 10 ไม่มีเหตุผล...แต่จะดูแล
11. บทที่ 11 มองพอรึยัง
12. บทที่ 12 อร่อย
13. บทที่ 13 น้องก็คือน้อง
14. บทที่ 14 พี่ตั้งใจมารับ
15. บทที่ 15 ไม่อยากให้ไป
16. บทที่ 16 สนิทกับพี่ไง
17. บทที่ 17 หลงเด็ก
18. บทที่ 18 รอคนที่ยังมาไม่ถึง
19. บทที่ 19 ไปรับ
20. บทที่ 20 หัวใจที่หนักอึ้ง
21. บทที่ 21 ห่วงเกินกว่าคำว่าน้องสาว
22. บทที่ 22 หวงโดยไม่รู้ตัว
23. บทที่ 23 กูไม่เคยเล่น
24. บทที่ 24 บทที่24 คำตอบที่ไม่ต้องพูด
ย่อ
ขยาย
