บทที่ 17 หลงเด็ก

บทที่17 หลงเด็ก

“ค่ะ พี่เคท” ควีนรีบกดรับสาย

มือเล็กขยับนิด ๆ หวังให้เขาปล่อย เพราะเริ่มรู้สึกเขินกับสายตาของผู้คนที่มองมา แต่ไคเลอร์กลับยังกุมมือเธอไว้เหมือนเป็นเรื่องปกติ จนเธอได้แต่เม้มริมฝีปากแล้วปล่อยเลยตามเลย

(ป้าปลาบอกควีนยังไม่กลับบ้าน ตอนนี้อยู่ไหนทำไมยังไม่กลับอีก) เสียงบ่นดังจากปลายสาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ