บทที่ 1 EP.1 ตีเข่าเขย่าศอก

ตุ๊บ! ผวั๊ะ! จ้วก! เมื่อหลายสถาบันยกพวกตีกันสนั่นถนน ในละแวกชุมชนที่มีแต่คนระดับกลางไปจนถึงใต้ล่างอาศัยอยู่รวมกัน ที่แห่งนี้เลยมีการแบ่งแยกถิ่นเพื่อสร้างตัวเป็นกลุ่มแก๊ง

"แม่ง! มาสิวะ'' เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่ตะโกนอย่างฮึกเหิม

"ไหวหรือเปล่าวะ ไอ้โด้"

"กูไหวมึงไปก่อนเลยไอ้เหล็ก"

สองเพื่อนรักที่ร่วมหัวจมท้ายกันมาตลอดอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด

ตุ๊บ! หมัดแกร่งถูกสวนเข้าใบหน้าของอีกฝ่าย ผวั๊ะ! แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาทีก็ถูกอีกฝ่ายสวนหมัดกลับมาเช่นกัน

วีว๊อออ เมื่อเสียงไซเรนของรถตำรวจแล่นเข้ามาใกล้ทุกฝ่ายต่างกระจัดกระจาย สองหนุ่มที่แลกหมัดกันอย่างดุเดือดไม่ยอมผละถอยต่างจ้องหน้าเอาเป็นเอาตาย จนกระทั่งเพื่อนของทั้งสองฝ่ายมาลากตัวพวกเขาแยกทางกันไป

ถิ่นทางเหนือ

ผมแบกร่างตัวเองที่สะบักสะบอมกลับห้อง แต่คุ้นชินแล้วกับสถานการณ์แบบนี้ดี ผมชื่อว่า'เหล็ก' อายุ22ปี แม่ของผมเสียไปตั้งเด็กส่วนพ่อทำงานอยู่ต่างประเทศผมเลยต้องเช่าหอพักอยู่ ผมเรียนที่วิทยาลัยช่างในสถานที่แห่งหนึ่ง ปีที่ 3 ตัวผมเองมีแฟนที่คบมานาน1 ปี แต่เธอเรียนอยู่อีกจังหวัดหนึ่งชื่อ 'กระแต'

"แม่งเอ้ย! กำลังมันส์ตำรวจเสือกมา" เสียงโวยวายของโด้เพื่อนสนิทของเหล็ก

"มึงไปสืบมาให้กูหน่อยว่าไอ้สัสที่แลกหมัดกับกูตะกี้มันเป็นใคร" ผมรู้สึกไม่ถูกชะตาและเกลียดขี้หน้ามันมากแววตาที่มันมอง ดูเหมือนคนที่หยิ่งยโสและอวดเก่ง แค่เพียงเจอหน้าไม่กี่วินาทีผมก็เกลียดมันซะแล้ว

ถิ่นทางใต้

"เจ็บหนักเลยไอ้เวร กูบอกแล้วว่าอย่าเพิ่งบวก!" เสียงโวยวายของวัยรุ่นกลุ่มนึงมารวมตัวกันที่บ้านของชายคนหนึ่งผู้เป็นเหมือนหัวโจก

"มึงจะโวยวายทำไมวะ" ผมชื่อ 'แดน' เรียนอยู่ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง พ่อผมเสียชีวิตจากอุบัติเหตุตั้งแต่ผมเกิด ส่วนแม่ของผมก็ไปทำงานเปิดร้านอาหารอยู่อีกอำเภอ บ้านหลังนี้เลยมีแค่ผมกับน้องสาว จะเรียกว่าน้องสาวก็คงจะได้ละมั้ง แต่ไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ หรอก เป็นเด็กที่ถูกทิ้งแล้วแม่ผมเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เกิด

ตึบ~ กล่องยาถูกวางกลางโต๊ะของบ้าน สาวน้อยในวัย 18 ปีเดินมาพร้อมกับเสิร์ฟน้ำให้กับทุกคน

"พวกพี่ไปมีเรื่องมาอีกแล้วสินะ" หนูชื่อ 'โมรา' อายุ18ปี เด็กสาวกำพร้าที่แม่ของพี่แดนเก็บมาเลี้ยง ตอนนี้เป็นเวลาปิดเทอมหนูพึ่งจบม.6 มาหมาดๆ และแน่นอนว่าจะต้องเข้าเรียนที่เดียวกับพี่แดนตามที่แม่ได้บอกกล่าวเอาไว้

"น้องโมราช่วยทำแผลให้พี่หน่อยได้ไหม" เสียงเพื่อนของแดนที่ชื่อ'บิน'ถือเป็นเพื่อนสนิทเอ่ยขึ้น

"มึงแค่โดนต่อยไม่ได้โดนสิบล้อชน มึงก็ทำเองสิวะ!'' ผมหันไปตวาดไอ้บินที่มันชอบกวนตีน ต่อให้โมราจะไม่ใช่น้องสาว แท้ๆ แต่แม่ก็ฝากฝั่งมันเอาไว้กับผม

"งั้นหนูไปต้มข้าวดีกว่าเพราะวันนี้พี่แดนคงจะอ้าปากเคี้ยวอาหารไม่ได้เยอะเท่าไหร่"

ตึกๆ~ สิ้นสุดคำพูดสาวน้อยเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องครัวพร้อมกับทำอาหารให้กับพี่ชายของเธอและเพื่อนๆได้กินกัน

-หอพัก เหล็ก-

"มันชื่อว่าไอ้แดนเรียนที่เดียวกับเราแต่คนละช่างกันเว้ย เห็นว่าเป็นหัวโจกฝั่งใต้แต่น้อยครั้งที่มันจะโผล่หัวมา" เกือบพระอาทิตย์ตกดินเพื่อนของเหล็กไปคาบข่าวมาเพื่อเล่าให้ฟังตามคำสั่ง

"อย่าให้กูเจอมันอีกนะ!" ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเกลียดมันนักแต่ไม่ถูกชะตาสุดๆ

หลายวันต่อมา

จูฟ "คิดถึงเล็กจังเลย" เสียงออดอ้อนของแฟนสาวที่รูปร่างหน้าตาสวยเดินทางกลับมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาหาแฟนหนุ่ม

"คิดถึงกูแต่วันนี้มึงจะไปเที่ยวเนี่ยนะ" ผมเอ่ยถามกระแตแฟนของผมเอง

"ก็นัดพวกโบว์ไว้แล้วยังไงเที่ยงเที่ยวเสร็จกระแตจะกลับมาหาเหล็กนะ" สาวสวยออดอ้อนกอดคอของแฟนหนุ่มไม่ห่าง นิสัยของเหล็กคือไม่ชอบตามเนื่องจากว่าเหล็กมีหน้าตาหล่อเหลาและร่ำรวยเลยคงนิสัยหยิ่งเอาไว้

"ถ้าเมามากก็นอนหอโบว์เถอะพรุ่งนี้กูมีเรียนกูจะนอนเช้า" ผมลุกขึ้นยืนเปิดตู้พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อจะไปชำระร่างกาย ไม่ใช่ว่าผมไม่ห่วงแฟนของตัวเองแต่ไม่รู้สิเวลาผมคบใครผมจะ เฉยๆ แบบนี้แหละ

-ผับ-

"วุ๊ววว มาๆดื่มกัน" สาวๆหลายคนต่างเต้นร่อนตามเพลงที่ครึกครื้นในผับ กระแตสาวสวยเธอใส่ชุดเกาะอกสีชมพูพร้อมกับกระโปรงขาสั้นสีดำรัดรูปเป็นที่หมายตาต้องใจของหนุ่มๆ

ตึ๊ก~

"ขอโทษค่ะ" แรงเต้นสะบัดทำให้ตัวเธอเซไปชนกับใครบางคน เสียงเล็กพูดขอโทษ ก่อนที่ทั้งคู่จะปะทะสายตากัน ชายหนุ่มตรงหน้าที่มีหน้าตาหล่อทำให้กระแตชอบใจเป็นอย่างมาก

อี๊ดๆ ตรั๊บๆ~ รถที่โยกสั่นตามแรงกระแทกของคนที่อยู่ด้านใน สาวสวยอย่างกระแตเธอกำลังเล่นฉากสวาทเร่าร้อนกับหนุ่มที่พึ่งพบเจอบนรถของเขา

"อ๊าส์ เสียวจัง... ซี๊ดส์'' เสียงครวญครางดังก้องไปทั่ว ลานจอดรถที่อยู่หลังผับมีเพียงแสงไฟกิ่งส่องให้ความสว่างเท่านั้น นาทีเร้าอารมณ์ยังคงต่อเนื่องเกือบครึ่งชั่วโมงจนกระทั่งทั้งคู่เสพสมกันจนเสร็จ

"มาเที่ยวที่นี่บ่อยไหม" กระแตเปิดประเด็นถามชายที่กำลังจัดแจงใส่เสื้อผ้าตัวเองพร้อมกับถอดถุงยางออกเตรียมทิ้ง

"บ่อยดิ แต่ไม่เคยเห็นมึงเลย" ชายหนุ่มเหลียวหน้ามาพูดพร้อมกับตั้งคำถามเธอกลับ

"กระแตเพิ่งกลับมาจากอีกเมือง หวังว่าเราจะได้เจอกัน บ่อยๆนะ" เธอติดใจในรสสวาทจนถอนตัวไม่ขึ้นแม้จะมีแฟนหนุ่มที่หล่อมากอยู่แล้วก็ตาม

"ถ้าอยากเจอก็ LINE มาสิ" ชายหนุ่มยื่นมือถือให้และมือเล็กรีบคว้ามากด ID ให้ทันที

"แล้วเธอชื่ออะไรเหรอเราชื่อกระแตนะ"

"แดน"

บทถัดไป