บทที่ 2 EP.2 พุ่งชนยับ

"แล้วเธอชื่ออะไรเหรอเราชื่อกระแตนะ"

"แดน"

เช้าต่อมา

"ขอโทษนะคะที่เมื่อคืนกระแตไม่ได้กลับมาหาเหล็ก" สาวสวยมาหาแฟนหนุ่มพร้อมกับพูดจาขอโทษเสียงอ่อนหวาน

"กูก็ไม่ได้ว่าอะไร" ผมหยิบเสื้อช็อปมาเพื่อใส่เตรียมไปเรียน

"เพราะว่าเหล็กเย็นชาแบบนี้ไง กระแตถึงไม่อยากอยู่ด้วย" เสียงตัดพ้อถึงแฟนหนุ่มเธอนั่งกอดอกแล้วเริ่มพูดจาหงุดหงิดใส่

"แต่กูก็ไม่เคยนอกใจมึงไม่ใช่เหรอ"

"......."

คำพูดสั้นๆทำให้กระแตสะดุ้งโหย่งเพราะเมื่อคืนเธอเพิ่งนอนกับผู้ชายคนอื่นมา

-วิทยาลัยเด็กช่าง-

"ไอ้แดน ผู้หญิงที่มึงคั่วด้วยเมื่อคืนแม่ง! เป็นแฟนไอ้เหล็กที่มีเรื่องกับมึงวันนั้น" บินรีบมาส่งข่าวเพราะเมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

"แต่มันบอกกูเองว่าไม่มีผัว" แดนเริ่มคิ้วขมวดจ้องหน้าเพื่อนที่เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง

"แล้วมึงจะเอายังไงต่อ" บินถามเพื่อนทันทีเพราะดูเหมือนว่าแดนจะมีใจให้กับกระแตจริงๆ

"กูไม่ได้แย่งของมันมาสักหน่อยเมียมันมาเอง"

-หอร่วมสุข-

"อื้อ ดะ...แดน กระเเตจุก" เสียงครวญครางของเธอยังคงดังลั่นเมื่อกำลังปะทะความเร่าร้อนกับผู้ชายที่มอบความเสียวซ่านให้

"มึงชอบกูมั๊ย" ด้วยความสวยที่เชิดฉายทำให้แดนหลงใหลในเรือนร่างนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น

"ชะ... ชอบค่ะ กระแตชอบแดนที่สุดเลย อะๆๆ" เสียงครางสั่นปนกับเสียงพูดตอบกลับทำให้เขารีบเร่งเอวสอบกระแทกหนักขึ้นเรื่อยๆ

หลายวันผ่านไป ทั้งคู่แต่ก็ยังคงไปมาหาสู่กันโดยที่ปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ แต่ความลับย่อมไม่มีในโลกเมื่อเพื่อนของเหล็กถ่ายคลิปวีดีโอที่กระแตไปเที่ยวกับแดนพร้อมกับกอดจูบลูบคลำกันกลางผับส่งในกรุ๊ปไลน์

-ผับ-

"วันนี้ค้างด้วยกันอีกนะ" กระแตนั่นกอดแขนของแดนพร้อมกับพูดกระซิบอย่างรบเร้าเชิญชวน

"อึ้ม" ชายหนุ่มตอบรับคำทันที ทั้งสองคนก็ดื่มกินกันอย่างสนุกจนกระทั่งผับปิด

ตึกๆ~ แดนเดินโอบกอดกระแตออกมาที่ลานจอดรถ สาวสวยที่ดื่มพอ มึนๆ เริ่มเซไปมาใบหน้าซุกไซ้ที่กลางแผงอกแกร่ง

เฮ้ยยยย!!! เสียงตะโกนเรียกที่ไกลออกไปทำให้ทุกคนต่างเหลียวมอง

"ละ...เหล็ก" กระแตสะดุ้งโหย่งรีบผลักตัวแดนออกทันที

เมื่อเหล็กรู้ตัวว่ากำลังถูกสวมเขาให้ เขาก็เตรียมการที่จะมาสะสางเมื่อผับเลิก แดนจ้องปะทะสายตากับเหล็กอย่างไม่เป็นมิตร ทั้งคู่สาดความโกรธเกรี้ยวใส่กันเหมือนแค้นมาแต่ชาติปางก่อน

"ไอ้สัส!" ผมกัดฟันกรอดอย่างโกรธแค้น ครั้งแรกที่เจอก็ไม่ชอบหน้าแล้วแต่ตอนนี้มันดันมาเหยียบย่ำโดยการเป็นชู้กับแฟนของผมอีก

ตึกๆ ~ แน่นอนว่าแดนก็ไม่ได้เกรงกลัวใครเขาเดินตรงดิ่งเข้าไปหาพร้อมกับที่เหล็กก็เดินปรี่เข้ามาเช่นกัน

ตุ๊บ! ผวั๊ะ!

"ว๊ายยยย" เมื่อความโกลาหลเกิดขึ้นทั้งคู่สวนหมัดใส่กันจนล้มลงกองกับพื้นทั้งสองคน เสียงกระแตที่กรีดร้องตกก็ดังอย่างต่อเนื่อง

หมับ! ~เหล็กหยิบสนับแหลมที่พกติดตัวมาสวมเข้าห้านิ้วพร้อมกับกำหมัดเพื่อจะสวนเข้าใบหน้าของแดนที่นอนอยู่เบื้องล่าง

เอี๊ยดดด โต้ม!

ทุกอย่างต้องหยุดชะงักเมื่ออยู่ ๆ มีรถเก๋งพุ่งชนเข้าใส่มอเตอร์ไซค์ของเหล็กที่จอดอยู่จนทำให้เกิดเสียงที่ดังก้อง

"เชี่ย!" ผมสะดุ้งทันทีเมื่อเห็นสภาพรถตัวเองกระเด็นพังยับเยิน หมัดที่ง้างจะฟาดเข้าหน้าก็ยังค้างอยู่กลางอากาศ

"พี่แดน" เสียงแจ่วแจ้วลงมาจากรถเก๋งพร้อมกับวิ่งเข้ามาทันที

"โมรา" ทันทีที่แดนเห็นก็รีบตะโกนเรียกชื่อน้องสาว

ผลึก~ สาวน้อยวิ่งออกมาพร้อมกับกระชากเหล็กแล้วผลักจนเซหงายหลัง

"พี่แดน เป็นยังไงบ้าง" ฉันที่โทรมาหาพี่แดนแต่กลับเป็นเพื่อนพี่แดนที่รับโทรศัพท์แทนเขาเล่าเหตุการณ์ คร่าวๆ ให้ฟังฉันเลยรีบขับรถออกมาด้วยความเป็นห่วง

"อีสัส!!" ผมรีบตั้งท่าลุกขึ้นยืนแล้วด่าตะโกนใส่อีเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่กล้าเข้ามาแทรก

ปี๊ดดด~ เสียงนกหวีดของการ์ดผับดังขึ้นเมื่อเจ้าของร้านมาเคลียร์จึงทำให้ทุกอย่างต้องสงบลงไม่อย่างนั้นทั้งคู่จะต้องไปโรงพัก

"เรากลับกันเถอะค่ะพี่แดน" ฉันรีบพยุงตัวพี่ชายตัวเองขึ้นรถแล้วขับออกไป แต่ก่อนจะไปฉันเหลือบมองผู้ชายที่เป็นคนทำร้ายพี่แดงจ้องฉันเขม็งอย่างน่ากลัว คนอะไรสายตาดุขนาดนั้น

หมั๊บ! ''

"มันไม่ใช่แบบนั้นนะ กระแตถูกมันบังคับขืนใจมันบอกว่าถ้ากระแตไม่ทำตามที่มันสั่งจะมาฟ้องเหล็กว่ากระแตเมาจนจนโดนมันปล้ำ" สาวสวยรีบคว้าแขนของแฟนหนุ่มตัวเองพร้อมกับพูดอย่างรนๆ

"กูไม่ได้โง่" ผมกดเสียงทุ้มต่ำพร้อมกับจับบีบข้อแขนเล็กที่พยายามเร้าหรือผมอยู่ ถามว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไง...ผมไม่ได้เสียใจเลยสักนิดที่ถูกแฟนนอกใจแต่เจ็บใจมากกว่าที่ถูกสวมเขาเหมือนเป็นคนโง่!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป