บทที่ 32 แหลกสลาย

ฉันช็อกหนักกับสิ่งที่ได้ยินออกมาจากปากของปิ่น หัวใจของฉันมันกำลังแหลกสลาย ไม่เป็นชิ้นดีมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆฉันมองหน้าพี่นทีด้วยหัวใจที่เจ็บปวด ฉันคงฟังและอยู่พวกเขามีความสุขต่อไปไม่ได้แล้ว ฉันต้องรีบออกไปจากตรงนี้ก่อนที่ฉันจะฝืนต่อไปไม่ได้ พอดีผ่านพ้นประตูมา ความรู้สึกต่างๆที่ถูกเก็บกักเอาไวมันพรั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ