บทที่ 47 บทที่ 47

“จอดก่อนค่ะพ่อเลี้ยง” เสียงหวานเอ่ยกับสามีพลางหันไปมองเขาเหมือนกับมีเรื่องร้อนใจ ทำให้ศาสตรางงๆ แต่ก็ยอมจอดรถให้แบบกะทันหัน ยังไม่ทันได้ถามอะไร ภัคธีมาก็เปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินดุ่มๆ เข้าข้างทาง ตรงไปยังต้นมะกรูดต้นใหญ่ซึ่งอาจจะเป็นหนึ่งในต้นไม้ไม่กี่ต้นในไร่แห่งนี้ที่ไม่ค่อยมีใครสนใจเท่าใดนัก

ศาส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ