บทที่ 45 บทที่ 45

เสียงปืนนัดสุดท้ายเงียบลง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นเขม่าดินปืน กระจกร้านแตกเสียหาย ผนังปูนกระเทาะมีรอยกระสุนฝัง

และกลิ่นคาวเลือดโชยไปทั่วไปทั่วบริเวณ มือคีรินทร์ยังโอบกอดลิลิตไว้แน่น ใบหน้าเธอยังฝังจมอยู่ในอกเขา

บดเบียดชิดแนบกระทั่งได้ยินเสียงเต้นระรัวของหัวใจ

เนิ่นนานจนมีเสียงเหลียงวอร์ถามสถานการณ์จากบอดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ