บทนำ
คีรินทร์ เจ้าพ่อมังกรทมิฬ ผู้เย็นชา ดุดัน และไม่เคยศรัทธาในคำว่าความรัก
ค่ำคืนที่เธอเห็นการลอบกัดของแก๊งมาเฟีย กลายเป็นคืนที่ทำให้ชีวิตต้องพลิกผันอย่างไม่มีวันหวนกลับ
เขาล่าตัวเธอ ไม่ใช่เพื่อฆ่า… แต่เพื่อ “เก็บ” เก็บไว้เป็นพยาน เก็บไว้ในคฤหาสน์ เก็บไว้ในชีวิต และเก็บไว้ในหัวใจที่ไม่เคยยอมเปิดให้ใคร
แต่โลกใต้ดินไม่เคยปล่อยให้ความรักดำเนินได้อย่างง่ายดาย เลือด การทรยศ และความอิจฉาริษยากำลังกัดกินทุกอย่าง
สุดท้าย… ใครกันแน่ ที่จะรอดออกไปพร้อมหัวใจที่ยังเต้นอยู่?
บท 1
ลมหายใจของลิลิตสะดุด
เสียงปืนดังสนั่นกลางโกดังร้าง กลิ่นดินปืนคละคลุ้งไปทั่ว แต่สิ่งที่ทำให้หญิงสาวตัวสั่นไม่ใช่เสียงกระสุน หากเป็น
“ดวงตาคู่นั้น” ที่หันมาปะทะกับเธอ
นัยน์ตาดำคมเข้ม… ของชายผู้ถูกกล่าวขานว่าเป็นมาเฟียที่โหดเหี้ยมที่สุดในเมือง
“เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นแล้ว… คิดว่าจะหนีได้เหรอ”
เพียงประโยคนั้น ชีวิตเธอทั้งหมดก็ถูกเขากระชากลงสู่นรก ที่มีเขาเป็นทั้งเจ้าของ และผู้พิพากษา
และตั้งแต่วินาทีนั้น… คีรินทร์ก็ไม่ยอมให้เธอกลับไปสู่โลกใบเดิมอีกต่อไป
….…….....….….……............…......................................................
หลังเที่ยงคืน ณ ร้านอาหารจีนจิ่วซาน
กล่องทิปสีน้ำตาลทึบที่เคยอยู่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงินเปลี่ยนมาวางบนโต๊ะกลางร้าน
ลิลิตจ้องมันตั้งแต่เจ้หลินเปิดฝามันออกมา ข้อมือที่เหนื่อยล้าจากการแบกถาด นิ้วมือปวดหนึบจากการเก็บจานทั้งคืนกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
คืนนี้มีลูกค้าใหญ่หลายโต๊ะ สั่งอาหารเยอะ ทิปน่าจะหนัก ถ้าได้เงินนี้มาก็จะพอจ่ายค่าไฟที่บ้านเธอค้างมาแล้วสองเดือน
เจ้หลินเจ้าของร้านเริ่มแบ่งทิปให้ทุกคน
แต่แล้วลิลิตก็ต้องเงยหน้าขึ้น เปรียบเทียบจำนวนธนบัตรในมือตนกับพนักงานข้างๆ เธอได้สี่ร้อย ข้างกันได้ห้าร้อย
"ทำไมหนูได้เงินแค่นี้ละคะเจ้"
คิ้วเรียวขมวดแน่น พนักงานคนอื่นที่กำลังส่งเสียงยินดีกับทิปอันเป็นกอบเป็นกำในคืนนี้เงียบลงทันที
"ของเธอหักค่าจานชามที่แตกด้วยไง"
เจ้หลินอธิบาย
"ที่จานแตกเพราะหนูตกใจลูกค้าจับก้นค่ะ"
ลิลิตแจงเหตุผลของตน มือที่กำธนบัตรอยู่นั้นเริ่มสั่น ตอนเสริ์ฟลูกค้าลามกแอบจับก้นเธอตอนเผลอ แถมยังหัวเราะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ตีเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ลิลิตเกือบต่อยหน้าเจ้าคนลามกแล้วเชียว ถ้าหัวหน้าพนักงานเสริ์ฟไม่คว้าแขนเธอไว้ ก็คงต้องไปโรงพักแน่คืนนี้
"ของแตกฉันต้องซื้อใหม่ มีค่าใช้จ่ายเพิ่ม เงินนี่ เธอจะเอาหรือไม่เอา"
เจ้หลินกระชากธนบัตรกลับมา สายตาหรี่ลงในทำนองอธิบายอะไรไปไม่มีประโยชน์
ลิลิตมองธนบัตรสี่ใบ ภาพใบหน้าเศร้าของแม่กับสภาพผอมแห้งซีดเซียวของน้องดับอารมณ์ที่กำลังกรุ่นโกรธ ถึงไม่พอจ่ายค่าไฟแต่อย่างน้อยก็พอเติมข้าวสารอันเหลือน้อยนิดในบ้านเธอให้เต็มถังได้
"เอาค่ะ...เอา"
มือเล็กรีบคว้าธนบัตรยัดเข้ากระเป๋าสตางค์ เสียงหัวเราะดังขึ้น ไม่ต้องหันไปมองลิลิตก็รู้ว่าเป็นใคร
"ฉันบอกแล้วไงปอ อย่ามาเสิร์ฟให้เมื่อยมือเลย ไปเป็นเด็กเอ็นรุ่งกว่า ได้เงินจุกๆ ไม่ใช่ได้ทิปหลักร้อยแบบนี้"
พรุ่งนี้ครบสิบห้าวันที่มาทำงาน ลิลิตจะรับเงินวีคสุดท้าย ตั้งใจจะลาออก จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าคนท็อกซิคพวกนี้อีก
แต่ลูกพระยานาหมื่นอย่างเธอไม่ยอมให้ใครแซะฟรีๆ
"งานเหมือนที่พวกพี่อยากทำ แต่ทำไม่ได้เพราะเบ้าหน้าไม่ให้เหรอคะ หนูยังไม่ลำบากจนต้องขายตัวหรอกค่ะ"
"เอ๊ะ! อีนี่ แค่หน้าตาดีนิดหน่อยแล้วมาเหยียดคนอื่นเหรอ"
ฝ่ายที่แซะก่อนง้างมือเตรียมตบด้วยจิตริษยาสาวรุ่นน้องที่สวย จนเป็นที่แย่งความสนใจจากคนในร้าน
ลิลิตง้างมือตั้งรับเช่นกัน ความโกรธที่คุกกรุ่นทั้งแกล้งทั้งแซะกันมานานระเบิดขึ้นในคืนนี้
ปัง!
เจ้หลินตบโต๊ะ ตะคอกเสียงดังปานฟ้าผ่า
"หยุด! ถ้าจะกัดกันก็ไปนอกร้าน รำคาญ!"
คู่กรณีลิลิตยอมหยุดมือ ยังจ้องเธอด้วยดวงตาถลนเคียดแค้น ลิลิตคิดว่าตนคิดถูกที่ตัดสินใจจะลาออก ไม่อย่างนั้นสักวันต้องเผลอตบคนจนต้องไปเสียเงินที่โรงพักแน่
ร่างโปร่งหันหลังเดินออกไปทางประตูหลังร้าน
อากาศกลางคืนท่ามกลางตึกคอนกรีตอบอ้าว ไม่มีลมพัดมาให้ชื่นใจเลยสักนิด เธอที่ทำงานมาค่อนคืนทั้งเหนื่อยทั้งเหนียวตัว แต่ยังต้องขึ้นรถเมล์กลับบ้าน ทันใดนั้นมือถือเก่าก็สั่นขึ้น
"ปอเลิกงานหรือยัง"
น้าสุดาน้องสาวแม่เป็นผู้โทรมา นานๆ ทีจะได้คุยกัน เธอสังหรณ์ใจไม่ดีเลย
"เลิกแล้วค่ะน้า"
"พี่สำราญโทรมายืมเงินน้าอีกแล้ว ขู่ว่าถ้าไม่ให้ครอบครัวปอกำลังจะอดตาย จริงเหรอ"
ลิลิตหลับตาลงครู่หนึ่ง ฟังปลายสายเล่าแบบนี้...พ่อต้องติดหนี้ใครมาอีกแน่ แล้วก็วนเวียนโทรหาญาติทุกคนตามสไตล์
ขอบ้างยืมบ้าง ขู่บ้าง เล่าเรื่องน่าสงสารบ้าง จนกว่าจะได้เงินไปถลุงหมดแล้วก็เริ่มหาขอใหม่ซ้ำๆ เดิมๆ บางทีเจ้ากรรมนายเวรในชีวิตเธอก็มาในรูปบุพการี
"ไม่จริงค่ะน้า ทุกคนสบายดี อย่าให้พ่อยืมนะคะ ถ้าพ่อไปติดหนี้ใครรีบบอกหนูด้วย"
เธอวางสายน้าแล้วโทรอีกสายต่อทันที
"แม่ ปอเลิกงานแล้วนะคะ กำลังจะกลับบ้าน เดี๋ยวแวะเซเว่นซื้อข้าวสารกับปลากระป๋อง เมื่อเช้าเห็นข้าวเหลือก้นถัง แม่กับปุ๊กจะเอาอะไรไหมคะ"
ลิลิตแกล้งทำร่าเริง ไม่ให้มารดารู้ว่าเพิ่งผ่านเรื่องแย่ๆ มา
จบสายแล้วก็เปิดกระเป๋าสตางค์นับเงิน
สามร้อยบาท พอซื้อข้าวสารหนึ่งกิโล ปลากระป๋องสักสองกระป๋อง พอเหลือค่ารถ รองเท้าที่พื้นเริ่มสึกก็ทนใส่ไปก่อน ตราบใดที่นิ้วเท้าไม่โผล่ออกมาทักทายโลก ลิลิตก็ยังจะใช้มันต่อ
หญิงสาวเดินผ่านป้ายรถเมล์ป้ายแรกโดยไม่หยุด ป้ายถัดไปไกลกว่าแต่ประหยัดได้สิบบาท สิบบาทซื้อไข่ได้ตั้งหนึ่งฟอง
เป็นโปรตีนช่วยบำรุงร่างกายน้องสาวเธอที่กำลังป่วยได้
ถนนเส้นนี้เริ่มเปลี่ยว ไม่มีคนหรือรถสวนมา ไฟแสงส่องตามทางติดๆ ดับๆ เหมือนฉากในหนังสยองขวัญ กลิ่นอับเปรี้ยวโชยมาจากถังขยะที่เรียงรายข้างทาง เสียงคุ้ยเขี่ยดังขึ้นจากด้านหลัง หันไปมองเห็นเป็นหมาจรจัดตัวผอมคุ้ยขยะ ไฟจากโกดังร้างทางซ้ายส่องแสงสลัวราง บนผนังปูนมีแมลงสาบไต่ตามก้นกันอยู่เต็มกำแพง พวกมันเคลื่อนขยับไต่เป็นเส้นตามกันเหมือนมีชีวิต
ลางชักไม่ดี...สัญชาตญาณเตือนภัยในสมองเธอร้องเตือน
ลิลิตเร่งฝีเท้า จากเดินเร็วกลายเป็นวิ่ง มือกำสายกระเป๋าแน่น สายตาจับที่ปลายถนนที่มีไฟสว่างกว่าอยู่ข้างหน้า
ทันใดนั้น
ปัง!
มีเสียงดังลั่นแหวกความสงบยามค่ำคืน
ตามมาด้วยเสียงย่ำเท้าหนัก ๆ
คราวนี้รัวเป็นปืนกล กายหญิงสาวแข็งทื่อ สมองประมวลผลไม่ทัน ว่างเปล่าขาวไปหมด
มีร่างหนึ่งพุ่งชนเธอ กลิ่นเขม่าไหม้โชยแรง ลิลิตเห็นใบหน้าเขาเพียงครู่ก่อนล้มก้นจ้ำเบ้า ชายมีรอยบากตรงหน้าคนนี้ช่างมารยาทแย่เหลือทน ชนผู้หญิงแล้วยังถลึงตาใส่ เผยให้เธอเห็นตำหนิใบหูที่แหว่งผิดรูปเพิ่ม
กำลังจะด่าสั่งสอนเสียหน่อย ลิลิตจำต้องหุบปากฉับเมื่อได้ยินเสียงมาจากทางโกดัง
"มันหนีไปทางโน้น ตามไป !"
พร้อมเสียงย่ำเท้าตึก ๆ ใกล้เข้ามา ผู้ชายคนนั้นสบถในลำคอ วิ่งหนีออกไปทางถนน
ปัง ! แต่ยังช้ากว่ากระสุนปริศนาที่พุ่งเฉี่ยวไหล่เข้าเต็ม ๆ จนเลือดกระฉูด
บทล่าสุด
#98 บทที่ 98 บทที่ 98 ฮันนีมูน 2 NC END
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#97 บทที่ 97 บทที่ 97 ฮันนีมูน 1 NC
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#96 บทที่ 96 บทที่ 96 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#95 บทที่ 95 บทที่ 95 NC
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#94 บทที่ 94 บทที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#93 บทที่ 93 บทที่ 93
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#92 บทที่ 92 บทที่ 92
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#91 บทที่ 91 บทที่ 91
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#90 บทที่ 90 บทที่ 90
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#89 บทที่ 89 บทที่ 89
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
เจ้าสาวตัวแทนของมาเฟีย
เขามัดมือและขาของฉันแยกออกจากกัน ตรึงไว้กับมุมเตียงทั้งสี่ด้าน แล้วค่อยๆ พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น
แส้ม้าของเขาลากผ่านร่องสวาทของฉัน
ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของฉันเริ่มเปียกแฉะ และมีน้ำหยดลงมาตามต้นขา
เขาใช้แส้เฆี่ยนฉันเบาๆ แล้วออกคำสั่ง “บอกมาสิ เธอต้องการอะไร”
ตอนที่ฉันมารู้ว่าผู้ชายที่ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนด้วย—ผู้ชายคนเดียวกับที่ไล่ฉันออกจากงาน—คือเดเมียน คาวาเลียรี บอสมาเฟียผู้น่าสะพรึงกลัว มันก็สายเกินไปแล้ว
ฉันตกงาน ถูกแฟนหักหลัง และสูญเสียเงินค่ารักษาน้องสาวไป
ในตอนที่ฉันไม่เหลือหนทางไป เดเมียนก็ยื่นข้อเสนอให้ฉัน นั่นคือการเป็นเจ้าสาวตัวแทนของเขา แล้วเขาจะชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเลือกฉัน แต่ฉันเข้าใจดีว่าตราบใดที่ฉันมอบทายาทให้เขาได้ ฉันก็จะช่วยชีวิตน้องสาวของฉันได้
ฉันตกลง
สัญญาเรียบง่าย—ไม่มีเซ็กส์ ไม่มีความรู้สึก เป็นเพียงธุรกิจเท่านั้น แต่เดเมียนกลับเป็นคนทำลายกฎของตัวเองด้วยมือของเขาเอง
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน
เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล
ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...













