บทที่ 119 Ep.119

ความมืดยามราตรีปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงกลิ่นดอกไม้ราตรีหอมคละคลุ้งให้รู้สึกได้ถึงความวังเวงแต่มันกลับไม่ได้ทำให้ร่างเพรียวระหงที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ของตนเองรู้สึกตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย รัตติกาลมืดมนเปรียบได้กับหัวใจมืดครึ้มไร้สีสันของเธอในยามไร้เงาพระวรกายสูงเคียงคู่ ตั้งแต่วันที่กลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ