บทนำ
บท 1
ชินานางวางมือจากเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองบิดาอย่างตกใจหลังได้ยินคำสั่งแกมขอร้องให้เธอแต่งงาน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าหนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั่วเมืองอย่างหม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์
นายจรัญ บิดาของเธอเป็นพระสหายคนสนิทในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธรเทวัญ วิษณุรังสรรค์ และยังเป็นพระสหายที่มีทรัพย์สินมากพอจะให้ความช่วยเหลือราชสกุล วิษณุรังสรรค์หยิบยืมเงินจำนวนมหาศาลไปเป็นเวลานานนับสิบปี ทำให้บิดาของเธอเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของวิษณุรังสรรค์ ซึ่งถ้าจะนับกันจริง ๆ คงเป็นเงินมากกว่าสามร้อยล้านบาท แต่เพราะนายจรัญทั้งรักและศรัทธาในพระองค์เจ้าธรเทวัญมากจึงไม่เคยคิดทวงถามกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์และทรงระบุในพินัยกรรมให้หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์พระโอรสองค์โตทรงอภิเษกสมรสกับชินานางบุตรสาวคนเล็กของสหายตามที่ได้เคยตกลงกันไว้ซึ่งผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นก็คือตัวเธอนั่นเอง
และมันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากที่สุดเพราะตลอดชีวิตของเธอไม่เคยคิดว่าจะต้องแต่งงานกับราชนิกุลสูงศักดิ์อย่างท่านนคเรศเลยสักครั้ง ท่านชายกับเธอต่างกันราวเส้นขนานที่ยากจะมีวันมาพบบรรจบกันได้ แถมเธอยังทราบข่าวว่าท่านชายทรงรักใคร่อยู่กับนาถนารี จตุรกร อดีตเพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยที่เคยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาช้านาน เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร นาถนารีมักนำตัวมาเปรียบเทียบประชันขันแข่งด้วยเสมอ ๆ
ชินานางคุ้นเคยกับการบริหารธุรกิจมาตั้งแต่อายุยังน้อยเพราะบิดามีบุตรสาวเพียงสองคนคือ เธอและพี่สาว โชติรส อัครเกตุ ซึ่งไม่ชอบการทำธุรกิจมาแต่ไหนแต่ไร โชติรสชอบที่จะเดินทางไปรอบโลกเพื่อค้นหาซากอารยธรรมของนานาประเทศ พี่สาวของเธอเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโทสาขาโบราณคดี กำลังศึกษาอยู่ปีสุดท้ายในสหรัฐอเมริกา ทำให้บิดาพุ่งเป้าหมายมาที่เธอซึ่งต้องเป็นผู้รับช่วงสานงานต่อจากท่านและเธอก็ไม่ทำให้บิดาผิดหวังเพราะชินานางขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหญิงที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งทีเดียวแม้จะมีวัยเพียง 25 ปี
พระองค์เจ้าธรเทวัญทรงให้คำมั่นกับนายจรัญไว้ว่า ท่านชายนคเรศพระโอรสองค์โตของพระองค์จะต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับบุตรสาวคนเล็กของอัครเกตุ ส่วนนายจรัญที่ต้องระบุให้ชินานางเป็นคู่อภิเษกกับท่านชายนัฏก็เพราะเห็นว่าการเป็นหม่อมชินานาง วิษณุรังสรรค์ในหม่อมเจ้านคเรศ จะเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับบุตรสาวมากขึ้นในฐานะนักธุรกิจหญิง
“หนูไม่แต่งค่ะพ่อ ทำไมหนูต้องแต่งงานกับท่านนัฏด้วย” คุณจรัญมัวแต่คิดเพลินจนไม่ทันฟังว่าบุตรสาวของท่านพูดว่าอะไร ชินานางพูดจบไปพักใหญ่ท่านจึงกระพริบตาอย่างสำนึกได้ว่า บุตรสาวกล่าวอะไรบางอย่างที่ท่านได้ยินแต่ไม่ทันได้ฟัง
“ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ท่านย้อนถามบุตรสาวอีกครั้ง
“หนูไม่แต่งงานกับท่านนัฏเด็ดขาดค่ะ” ชินานางพูดซ้ำน้ำเสียงหนักแน่น เธอไม่มีวันยอมแต่งงานกับท่านชายนคเรศแน่นอน ถึงแม้ท่านจะเป็นเจ้าเป็นนายมาจากราชสกุลสูงศักดิ์แค่ไหนก็ตาม การแต่งงานในความคิดของเธอต้องเกิดจากความรักของคนสองคนไม่ใช่แต่งเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ
“แต่ลูกต้องแต่ง เพราะนี่คือคำสั่งของพ่อ”
“พ่อคะ หนูโตแล้วนะคะไม่ใช่เด็ก ๆ ที่พ่อจะสั่งให้ทำนั่นทำนี่ทั้ง ๆ ที่หนูไม่เต็มใจแบบนี้” ชินานางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้
“ชินานาง ถึงลูกจะโตแล้วก็จริง แต่อย่าลืมสิ ถึงยังไงลูกก็คือลูกของพ่ออยู่วันยันค่ำ ทุกสิ่งที่พ่อตัดสินใจลงไปนั่นหมายถึงพ่อมั่นใจแล้วว่ามันดีกับลูกและกับธุรกิจของเรา และถ้าลูกยังดื้อดึงที่จะทำทุกอย่างตามแต่ใจตัวเองแล้วล่ะก้อ โชติรสคงต้องกลับมาทำหน้าที่แทนลูก ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะพ่อคิดว่าลูกกับท่านชายนัฏเหมาะสมกันมากกว่า”นายจรัญรู้ดีว่าถ้ายกชื่อของโชติรสขึ้นมาอ้างกับชินานางไม่มีทางที่ลูกสาวคนเล็กของท่านจะไม่ยินยอมทำตามคำสั่งแม้จะฝืนใจแค่ไหนก็ตาม ชินานางรักโชติรสมากและหญิงสาวจะไม่มีวันยอมให้โชติรสต้องร้อนใจเพราะเรื่องนี้แน่ ๆ
“คุณพ่อ!” ชินานางอุทานด้วยความตกใจก่อนจะร้องบอกบิดาเสียงหลง “ท่านชายมีคนรักอยู่แล้วนะคะ แล้วคุณพ่อจะให้หนูไปแย่งคนรักคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ”
“ลูกไม่ได้แย่งคนรักของใครพระนาง ท่านชายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเลือกอภิเษกสมรสกับลูกแทนคนรักของท่านในเมื่อท่านคือหัวหน้าราชสกุลวิษณุรังสรรค์”
พระนางคือชื่อเล่นของชินานางซึ่งมารดาผู้ล่วงลับไปแล้วเป็นคนตั้งให้ ส่วนพี่สาวของเธอ โชติรสมีชื่อเก๋ ๆ ว่าพระพายที่เพื่อน ๆ ของพี่สาวต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นชื่อเล่นที่เหมาะกับนิสัยของโชติรสเป็นอย่างมากเพราะพี่สาวของเธอใจเย็นราวกับสายลมมิหนำซ้ำยังไม่ชอบอยู่กับที่เหมือนยามสายลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ
บทล่าสุด
#145 บทที่ 145 Ep.145
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#144 บทที่ 144 Ep.144
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#143 บทที่ 143 Ep.143
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#142 บทที่ 142 Ep.142
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#141 บทที่ 141 Ep.141
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#140 บทที่ 140 Ep.140
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#139 บทที่ 139 Ep.139
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#138 บทที่ 138 Ep.138
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#137 บทที่ 137 Ep.137
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#136 บทที่ 136 Ep.136
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













