บทนำ
บท 1
ชินานางวางมือจากเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองบิดาอย่างตกใจหลังได้ยินคำสั่งแกมขอร้องให้เธอแต่งงาน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าหนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั่วเมืองอย่างหม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์
นายจรัญ บิดาของเธอเป็นพระสหายคนสนิทในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธรเทวัญ วิษณุรังสรรค์ และยังเป็นพระสหายที่มีทรัพย์สินมากพอจะให้ความช่วยเหลือราชสกุล วิษณุรังสรรค์หยิบยืมเงินจำนวนมหาศาลไปเป็นเวลานานนับสิบปี ทำให้บิดาของเธอเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของวิษณุรังสรรค์ ซึ่งถ้าจะนับกันจริง ๆ คงเป็นเงินมากกว่าสามร้อยล้านบาท แต่เพราะนายจรัญทั้งรักและศรัทธาในพระองค์เจ้าธรเทวัญมากจึงไม่เคยคิดทวงถามกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์และทรงระบุในพินัยกรรมให้หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์พระโอรสองค์โตทรงอภิเษกสมรสกับชินานางบุตรสาวคนเล็กของสหายตามที่ได้เคยตกลงกันไว้ซึ่งผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นก็คือตัวเธอนั่นเอง
และมันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากที่สุดเพราะตลอดชีวิตของเธอไม่เคยคิดว่าจะต้องแต่งงานกับราชนิกุลสูงศักดิ์อย่างท่านนคเรศเลยสักครั้ง ท่านชายกับเธอต่างกันราวเส้นขนานที่ยากจะมีวันมาพบบรรจบกันได้ แถมเธอยังทราบข่าวว่าท่านชายทรงรักใคร่อยู่กับนาถนารี จตุรกร อดีตเพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยที่เคยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาช้านาน เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร นาถนารีมักนำตัวมาเปรียบเทียบประชันขันแข่งด้วยเสมอ ๆ
ชินานางคุ้นเคยกับการบริหารธุรกิจมาตั้งแต่อายุยังน้อยเพราะบิดามีบุตรสาวเพียงสองคนคือ เธอและพี่สาว โชติรส อัครเกตุ ซึ่งไม่ชอบการทำธุรกิจมาแต่ไหนแต่ไร โชติรสชอบที่จะเดินทางไปรอบโลกเพื่อค้นหาซากอารยธรรมของนานาประเทศ พี่สาวของเธอเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโทสาขาโบราณคดี กำลังศึกษาอยู่ปีสุดท้ายในสหรัฐอเมริกา ทำให้บิดาพุ่งเป้าหมายมาที่เธอซึ่งต้องเป็นผู้รับช่วงสานงานต่อจากท่านและเธอก็ไม่ทำให้บิดาผิดหวังเพราะชินานางขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหญิงที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งทีเดียวแม้จะมีวัยเพียง 25 ปี
พระองค์เจ้าธรเทวัญทรงให้คำมั่นกับนายจรัญไว้ว่า ท่านชายนคเรศพระโอรสองค์โตของพระองค์จะต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับบุตรสาวคนเล็กของอัครเกตุ ส่วนนายจรัญที่ต้องระบุให้ชินานางเป็นคู่อภิเษกกับท่านชายนัฏก็เพราะเห็นว่าการเป็นหม่อมชินานาง วิษณุรังสรรค์ในหม่อมเจ้านคเรศ จะเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับบุตรสาวมากขึ้นในฐานะนักธุรกิจหญิง
“หนูไม่แต่งค่ะพ่อ ทำไมหนูต้องแต่งงานกับท่านนัฏด้วย” คุณจรัญมัวแต่คิดเพลินจนไม่ทันฟังว่าบุตรสาวของท่านพูดว่าอะไร ชินานางพูดจบไปพักใหญ่ท่านจึงกระพริบตาอย่างสำนึกได้ว่า บุตรสาวกล่าวอะไรบางอย่างที่ท่านได้ยินแต่ไม่ทันได้ฟัง
“ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ท่านย้อนถามบุตรสาวอีกครั้ง
“หนูไม่แต่งงานกับท่านนัฏเด็ดขาดค่ะ” ชินานางพูดซ้ำน้ำเสียงหนักแน่น เธอไม่มีวันยอมแต่งงานกับท่านชายนคเรศแน่นอน ถึงแม้ท่านจะเป็นเจ้าเป็นนายมาจากราชสกุลสูงศักดิ์แค่ไหนก็ตาม การแต่งงานในความคิดของเธอต้องเกิดจากความรักของคนสองคนไม่ใช่แต่งเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ
“แต่ลูกต้องแต่ง เพราะนี่คือคำสั่งของพ่อ”
“พ่อคะ หนูโตแล้วนะคะไม่ใช่เด็ก ๆ ที่พ่อจะสั่งให้ทำนั่นทำนี่ทั้ง ๆ ที่หนูไม่เต็มใจแบบนี้” ชินานางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้
“ชินานาง ถึงลูกจะโตแล้วก็จริง แต่อย่าลืมสิ ถึงยังไงลูกก็คือลูกของพ่ออยู่วันยันค่ำ ทุกสิ่งที่พ่อตัดสินใจลงไปนั่นหมายถึงพ่อมั่นใจแล้วว่ามันดีกับลูกและกับธุรกิจของเรา และถ้าลูกยังดื้อดึงที่จะทำทุกอย่างตามแต่ใจตัวเองแล้วล่ะก้อ โชติรสคงต้องกลับมาทำหน้าที่แทนลูก ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะพ่อคิดว่าลูกกับท่านชายนัฏเหมาะสมกันมากกว่า”นายจรัญรู้ดีว่าถ้ายกชื่อของโชติรสขึ้นมาอ้างกับชินานางไม่มีทางที่ลูกสาวคนเล็กของท่านจะไม่ยินยอมทำตามคำสั่งแม้จะฝืนใจแค่ไหนก็ตาม ชินานางรักโชติรสมากและหญิงสาวจะไม่มีวันยอมให้โชติรสต้องร้อนใจเพราะเรื่องนี้แน่ ๆ
“คุณพ่อ!” ชินานางอุทานด้วยความตกใจก่อนจะร้องบอกบิดาเสียงหลง “ท่านชายมีคนรักอยู่แล้วนะคะ แล้วคุณพ่อจะให้หนูไปแย่งคนรักคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ”
“ลูกไม่ได้แย่งคนรักของใครพระนาง ท่านชายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเลือกอภิเษกสมรสกับลูกแทนคนรักของท่านในเมื่อท่านคือหัวหน้าราชสกุลวิษณุรังสรรค์”
พระนางคือชื่อเล่นของชินานางซึ่งมารดาผู้ล่วงลับไปแล้วเป็นคนตั้งให้ ส่วนพี่สาวของเธอ โชติรสมีชื่อเก๋ ๆ ว่าพระพายที่เพื่อน ๆ ของพี่สาวต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นชื่อเล่นที่เหมาะกับนิสัยของโชติรสเป็นอย่างมากเพราะพี่สาวของเธอใจเย็นราวกับสายลมมิหนำซ้ำยังไม่ชอบอยู่กับที่เหมือนยามสายลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ
บทล่าสุด
#145 บทที่ 145 Ep.145
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#144 บทที่ 144 Ep.144
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#143 บทที่ 143 Ep.143
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#142 บทที่ 142 Ep.142
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#141 บทที่ 141 Ep.141
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#140 บทที่ 140 Ep.140
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#139 บทที่ 139 Ep.139
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#138 บทที่ 138 Ep.138
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#137 บทที่ 137 Ep.137
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#136 บทที่ 136 Ep.136
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่
โหด (ร้าย) รัก
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ













