บทนำ
บท 1
ชินานางวางมือจากเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองบิดาอย่างตกใจหลังได้ยินคำสั่งแกมขอร้องให้เธอแต่งงาน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าหนุ่มหล่อที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั่วเมืองอย่างหม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์
นายจรัญ บิดาของเธอเป็นพระสหายคนสนิทในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธรเทวัญ วิษณุรังสรรค์ และยังเป็นพระสหายที่มีทรัพย์สินมากพอจะให้ความช่วยเหลือราชสกุล วิษณุรังสรรค์หยิบยืมเงินจำนวนมหาศาลไปเป็นเวลานานนับสิบปี ทำให้บิดาของเธอเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของวิษณุรังสรรค์ ซึ่งถ้าจะนับกันจริง ๆ คงเป็นเงินมากกว่าสามร้อยล้านบาท แต่เพราะนายจรัญทั้งรักและศรัทธาในพระองค์เจ้าธรเทวัญมากจึงไม่เคยคิดทวงถามกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์และทรงระบุในพินัยกรรมให้หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์พระโอรสองค์โตทรงอภิเษกสมรสกับชินานางบุตรสาวคนเล็กของสหายตามที่ได้เคยตกลงกันไว้ซึ่งผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นก็คือตัวเธอนั่นเอง
และมันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากที่สุดเพราะตลอดชีวิตของเธอไม่เคยคิดว่าจะต้องแต่งงานกับราชนิกุลสูงศักดิ์อย่างท่านนคเรศเลยสักครั้ง ท่านชายกับเธอต่างกันราวเส้นขนานที่ยากจะมีวันมาพบบรรจบกันได้ แถมเธอยังทราบข่าวว่าท่านชายทรงรักใคร่อยู่กับนาถนารี จตุรกร อดีตเพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยที่เคยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาช้านาน เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร นาถนารีมักนำตัวมาเปรียบเทียบประชันขันแข่งด้วยเสมอ ๆ
ชินานางคุ้นเคยกับการบริหารธุรกิจมาตั้งแต่อายุยังน้อยเพราะบิดามีบุตรสาวเพียงสองคนคือ เธอและพี่สาว โชติรส อัครเกตุ ซึ่งไม่ชอบการทำธุรกิจมาแต่ไหนแต่ไร โชติรสชอบที่จะเดินทางไปรอบโลกเพื่อค้นหาซากอารยธรรมของนานาประเทศ พี่สาวของเธอเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโทสาขาโบราณคดี กำลังศึกษาอยู่ปีสุดท้ายในสหรัฐอเมริกา ทำให้บิดาพุ่งเป้าหมายมาที่เธอซึ่งต้องเป็นผู้รับช่วงสานงานต่อจากท่านและเธอก็ไม่ทำให้บิดาผิดหวังเพราะชินานางขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหญิงที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งทีเดียวแม้จะมีวัยเพียง 25 ปี
พระองค์เจ้าธรเทวัญทรงให้คำมั่นกับนายจรัญไว้ว่า ท่านชายนคเรศพระโอรสองค์โตของพระองค์จะต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับบุตรสาวคนเล็กของอัครเกตุ ส่วนนายจรัญที่ต้องระบุให้ชินานางเป็นคู่อภิเษกกับท่านชายนัฏก็เพราะเห็นว่าการเป็นหม่อมชินานาง วิษณุรังสรรค์ในหม่อมเจ้านคเรศ จะเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับบุตรสาวมากขึ้นในฐานะนักธุรกิจหญิง
“หนูไม่แต่งค่ะพ่อ ทำไมหนูต้องแต่งงานกับท่านนัฏด้วย” คุณจรัญมัวแต่คิดเพลินจนไม่ทันฟังว่าบุตรสาวของท่านพูดว่าอะไร ชินานางพูดจบไปพักใหญ่ท่านจึงกระพริบตาอย่างสำนึกได้ว่า บุตรสาวกล่าวอะไรบางอย่างที่ท่านได้ยินแต่ไม่ทันได้ฟัง
“ลูกพูดว่าอะไรนะ?” ท่านย้อนถามบุตรสาวอีกครั้ง
“หนูไม่แต่งงานกับท่านนัฏเด็ดขาดค่ะ” ชินานางพูดซ้ำน้ำเสียงหนักแน่น เธอไม่มีวันยอมแต่งงานกับท่านชายนคเรศแน่นอน ถึงแม้ท่านจะเป็นเจ้าเป็นนายมาจากราชสกุลสูงศักดิ์แค่ไหนก็ตาม การแต่งงานในความคิดของเธอต้องเกิดจากความรักของคนสองคนไม่ใช่แต่งเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ
“แต่ลูกต้องแต่ง เพราะนี่คือคำสั่งของพ่อ”
“พ่อคะ หนูโตแล้วนะคะไม่ใช่เด็ก ๆ ที่พ่อจะสั่งให้ทำนั่นทำนี่ทั้ง ๆ ที่หนูไม่เต็มใจแบบนี้” ชินานางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้
“ชินานาง ถึงลูกจะโตแล้วก็จริง แต่อย่าลืมสิ ถึงยังไงลูกก็คือลูกของพ่ออยู่วันยันค่ำ ทุกสิ่งที่พ่อตัดสินใจลงไปนั่นหมายถึงพ่อมั่นใจแล้วว่ามันดีกับลูกและกับธุรกิจของเรา และถ้าลูกยังดื้อดึงที่จะทำทุกอย่างตามแต่ใจตัวเองแล้วล่ะก้อ โชติรสคงต้องกลับมาทำหน้าที่แทนลูก ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะพ่อคิดว่าลูกกับท่านชายนัฏเหมาะสมกันมากกว่า”นายจรัญรู้ดีว่าถ้ายกชื่อของโชติรสขึ้นมาอ้างกับชินานางไม่มีทางที่ลูกสาวคนเล็กของท่านจะไม่ยินยอมทำตามคำสั่งแม้จะฝืนใจแค่ไหนก็ตาม ชินานางรักโชติรสมากและหญิงสาวจะไม่มีวันยอมให้โชติรสต้องร้อนใจเพราะเรื่องนี้แน่ ๆ
“คุณพ่อ!” ชินานางอุทานด้วยความตกใจก่อนจะร้องบอกบิดาเสียงหลง “ท่านชายมีคนรักอยู่แล้วนะคะ แล้วคุณพ่อจะให้หนูไปแย่งคนรักคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ”
“ลูกไม่ได้แย่งคนรักของใครพระนาง ท่านชายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเลือกอภิเษกสมรสกับลูกแทนคนรักของท่านในเมื่อท่านคือหัวหน้าราชสกุลวิษณุรังสรรค์”
พระนางคือชื่อเล่นของชินานางซึ่งมารดาผู้ล่วงลับไปแล้วเป็นคนตั้งให้ ส่วนพี่สาวของเธอ โชติรสมีชื่อเก๋ ๆ ว่าพระพายที่เพื่อน ๆ ของพี่สาวต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นชื่อเล่นที่เหมาะกับนิสัยของโชติรสเป็นอย่างมากเพราะพี่สาวของเธอใจเย็นราวกับสายลมมิหนำซ้ำยังไม่ชอบอยู่กับที่เหมือนยามสายลมพัดโบกไปทั่วสารทิศ ไม่อย่างนั้นพระพายคงไม่สามารถเรียนสาขาโบราณคดีที่ต้องอาศัยความใจเย็นและอดทนในการขุดค้นหาเศษซากอารยธรรมเป็นเวลานาน ๆ ได้อย่างแน่นอน ต่างจากน้องสาวอย่างเธอที่เพื่อน ๆ มักชอบเรียกว่าพระเพลิงมากกว่าพระนาง เพราะความดื้อรั้นใจร้อนตามประสาลูกคนเล็กซึ่งตรงข้ามกับพระพายพี่สาวอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เรียกว่าถ้าโชติรสเป็นสีขาว เธอก็คงจะเป็นสีดำ
บทล่าสุด
#145 บทที่ 145 Ep.145
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#144 บทที่ 144 Ep.144
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#143 บทที่ 143 Ep.143
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#142 บทที่ 142 Ep.142
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#141 บทที่ 141 Ep.141
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#140 บทที่ 140 Ep.140
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#139 บทที่ 139 Ep.139
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#138 บทที่ 138 Ep.138
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#137 บทที่ 137 Ep.137
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#136 บทที่ 136 Ep.136
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













