บทที่ 112 ผมมากับเมียครับ

“มากับฉันก็พูดได้น่ะสิคะ ลองฉันไม่มาเดินด้วยป่านนี้คุณอาจไปเริงร่ากับสาวๆแล้วก็ได้ใครจะไปรู้คะ ปากบอกไม่สนใจแต่สายตาแทบจะกลืนกิน เฮ้อ…” เรวดีพูดออกไปแล้วมองเขาอย่างเอาเรื่อง นี่ขนาดเธอมาด้วยยังใจกล้าทำต่อหน้าต่อตาเธอขนาดนี้ ถ้าเธอไม่มาด้วยมันจะขนาดไหนกัน 

“หึๆ คุณก็พูดเวอร์ไป สำหรับผมก็มีแต่คุณเท่าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ