บทที่ 183 เมียมาคุม

รสิกาอ่านจดหมายที่ธนดลเขียนมาแล้วเธอก็เงยหน้าขึ้นแล้วก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะวางจดหมายของเขาลงที่โต๊ะ

“ฉันเองก็หวังว่าคุณจะใช้ชีวิตของตัวเองต่อไปอย่างมีความสุขนะคุณดล” รสิกาพูดออกมาอย่างหวังว่าเขาเองก็จะมีความสุขเช่นกัน เพราะเขาก็สำนึกผิดแล้วเธอก็ไม่รู้จะโกรธแค้นให้ตัวเองไม่มีความสุขไปทำไม จ

จากนั...