บทที่ 3 หลอกฝัน 18+

เรวดีที่ถูกหนุ่มแปลกหน้าคนนี้อุ้มก็ใจเต้นจนแทบจะหลุดออกจากอกอยู่แล้ว ยิ่งเธอได้เงยหน้าเห็นเขาใกล้ๆแล้วก็ยิ่งเขินอย่างบอกไม่ถูก แถมเธอยังสัมผัสได้ถึงกล้ามแน่นๆของเขาอีก  

“กลัวเหรอ ตัวเกร็งเชียว ผมแข็งแรงมากพอจะอุ้มคุณไปอย่างปลอดภัยแน่นอน ไม่ต้องกลัวหรอก” ศิลาเอ่ยพูดบอกเธอไปอย่างอ่อนโยน เมื่อเธอนั้นเกร็งตัวจนเขารับรู้ได้

“ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย แค่เจ็บขาที่เป็นตะคริวเท่านั้นค่ะ” เรวดีตอบไปแล้วก็มองไปทางด้านหน้าที่เขากำลังเดินไป ก็เห็นว่าเขานั้นกำลังเดินไปที่บ้านหลังใหญ่ริมทะเล ที่เธอใช้เป็นโลเคชั่นถ่ายพรีเวดดิ้งเมื่อกี้ 

ด้านเพชรรัตและพันทิวาที่กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่นภายในบ้านพักต่างอากาศนั้นก็ได้ยินเสียงลูกๆของพวกเขาร้องเรียกเสียงดังก็พากันลุกเดินออกไปดู แล้วก็เห็นสองแฝดนั้นตัวเปียกปอนกันมา แล้วศิลาก็อุ้มผู้หญิงที่ไหนมาก็ไม่รู้แถมยังตัวเปียกมาด้วยกันทั้งคู่อีก

“เกิดอะไรขึ้นน่ะศิลา แล้วนี่เราอุ้มใครมาเนี่ย” เพชรรัตเอ่ยถามน้องชายของเขาออกไป แล้วก็มองน้องชายอุ้มผู้หญิงคนนั้นไปนั่งที่โซฟาข้างสระว่ายน้ำภายในบ้านอย่างสงสัย แถมยังรู้สึกคุ้นๆหน้าของผู้หญิงคนนี้อย่างบอกไม่ถูก เหมือนว่าเขานั้นเคยเจอที่ไหนมาก่อนอย่างนั้นแหละ

ส่วนเรวดีพอได้เห็นหน้าของหมอศัลยแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่นั้นก็จำได้ทันที เพราะรูปของเขานั้นมันถูกตั้งโชว์ไปทั่วโรงพยาบาล เธอไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเจอกันขนาดนี้

“ลูกพีชกับลูกนัทจมน้ำนะครับพี่ แล้วคุณเรย์เขาก็เข้าไปช่วยไว้ แล้วเขาเป็นตะคริวผมก็เลยอุ้มมาพักที่นี่ก่อนเพราะแดดที่ชายหาดมันเริ่มร้อนแล้ว” ศิลาพูดอธิบายออกไปแล้วก็ปล่อยตัวเรวดีนั่งลงที่โซฟาอย่างอ่อนโยน ก่อจนนั่งยองๆไปนวดน่องให้กับเธอ

“ลูกนัท ลูกพีช แม่บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าคลื่นมันแรงอย่าลงไปเล่นน้ำตอนนี้ เห็นไหมว่ามันอันตรายน่ะห้ะ ถ้าพี่เขาไปช่วยเราไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นรู้ไหมหึ” พันทิวาพูดบอกไปแล้วก็มองลูกทั้งสองอย่างดุๆออกไป เพราะถ้าคนไปช่วยไมทันลูกๆของเธอคงไม่รอดแน่ แค่คิดแบบนี้แล้วใจของเธอมันก็รู้สึกใจหายวาบแล้ว

“พวกเราขอโทษครับ/ค่ะ ”สองแฝดก็ถึงกับทำหน้าเศร้าแล้วก็ก้มหน้าอย่างยอมรับผิด เพราะพวกเขานั้นแอบไปเล่นน้ำโดยไม่บอกอาก่อนจนเกิดเรื่องขึ้นแบบนี้

“ผมผิดเองแหละครับที่ไม่ดูแลเด็กๆให้ดี ปล่อยให้พวกแกคาดสายตา พี่พันอย่าไปว่าอะไรพวกแกเลย” ศิลาพูดบอกไปอย่างปกป้องหลานทั้งสอง เพราะถ้าเขาดูแลหลานๆดีมันก็ไม่เป็นอย่างนี้

“เอาน่าคุณ ลูกเราก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วไม่ใช่เหรอ อย่าไปดุลูกๆเลยน่า ต่อไปลูกก็ไม่กล้าทำอีกแล้วล่ะ ลูกนัท ลูกพีช พากันไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดไป เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา” เพชรรัตพูดออกไปอย่างอ่อนโยน เพราะลูกๆของเขาก็ซนกันไปตามประสาเด็ก ตอนนี้เด็กๆก็รู้แล้วว่ามันอันตรายต่อไปก็คงไม่ทำอีก ดุไปก็เท่ากับว่าซ้ำเติมลูกไปอีก

“ครับคุณพ่อ / ค่ะคุณพ่อ” สองแฝดพูดพร้อมกันก็รีบวิ่งออกไปทันที เพราะอยู่ต่อก็โดนพ่อแม่ดุอีก 

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยลูกของฉันไว้ถ้าไม่ได้คุณฉันแย่แน่ เดี๋ยวฉันไปเอาผ้าเช็ดตัวกับชุดมาให้คุณเปลี่ยนดีกว่านะคะ เดี๋ยวคุณจะไม่สบายไปซะก่อน รอแปปนะคะ” พันทิวาพูดออกไปก็ยิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะรีบเดินออกไปเอาชุดใหม่ให้กับผู้มีพระคุณที่ช่วยลูกของเธอไว้

“อ่อ… ขอบคุณค่ะ” เรวดีเอ่ยพูดออกไปก็ยิ้มให้ก็มองผู้หญิงสวยๆคนนั้นเดินออกไปแล้วเธอก็นั่งเกร็งๆท่ามกลางสายตาของผู้ชายทั้งสองคน

“ขอบคุณอีกครั้งนะครับที่ช่วยลูกผมไว้ แต่คุณหน้าค้นๆนะครับ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าครับ” เพชรรัตพูดไปก็มองหน้าของผู้หญิงตรงหน้าอย่างคุ้นๆ 

ศิลาก็แลสายตามองพี่ชายของเขาอย่างจดจ้อง เพราะพี่ชายเขาพูดแบบนี้กับเธอแล้วมันเหมือนพี่ชายเขากำลังทำตัวเจ้าชู้ใส่เธอ นี่ขนาดมีเมียแล้วนะเนี่ยยังจะกล้าทำตัวเจ้าชู้อีก

“พูดแบบนี้มันทะแม่งๆนะพี่เพชร มีเมียแล้วนะพี่อย่าลืมสิ” ศิลาพูดไปอย่างกันซีนพี่ชายสุดๆ เพราะขนาดเขายังต้องนิ่งเลย แต่พี่ชายเขากลับใช้มุกนี้ถามเธอออกไปได้

“ไอ้บ้า ที่ฉันถามเขาก็เพราะว่าฉันรู้สึกคุ้นหน้าเขาจริงๆนิวะ ไม่คิดแบบที่แกคิดสักหน่อย” เพชรรัตรีบพูดปฎิเสธอไปอย่างอดไม่ได้ เมื่อน้องชายของเขาคิดว่าเขานั้นกำลังจะพูดจีบเธอ เขาจะทำแบบนั้นทำไมกันในเมื่อเขาไม่เคยคิดนอกใจเมียของเขาเลย

“อ่อ เราคงจะเจอกันผ่านๆที่โรงพยาบาลมั้งคะ ฉันเป็นหมอฟันอยู่โรงพยาบาลเดียวกับคุณหมอเพชรนั่นแหละค่ะ ฉันชื่อเรวดี เรียกเรย์ก็ได้ค่ะ” เรวดีพูดบอกไปตามตรง เพราะเขาเป็นหมออันดับหนึ่งของโรงพยาบาลไม่มีใครไม่รู้จักเขา แต่เขาอาจไม่รู้จักเธอเพราะเธอเป็นแค่หมอฟันธรรมดาๆเท่านั้น

“ไม่น่าล่ะผมถึงได้คุ้นหน้าของคุณจังที่แท้ก็ทำงานที่เดียวกันนี่เอง งั้นต่อไปถ้าคุณเรย์มีปัญหาอะไรบอกผมได้เลยนะครับ ผมยินดีช่วยคุณเรย์เต็มที่เลย งั้นเย็นนี้ผมของเลี้ยงอาหารเย็นคุณเรย์เป็นการตอบแทนนะครับ” เพชรรัตพูดบอกไปด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร ยิ่งรู้ว่าเธอนั้นทำงานที่เดียวกันเขาก็อยากจะตอบแทนเธอที่ช่วยชีวิตเขาไว้

“ชวนเขาคนเดียวได้ยังไงล่ะพี่เพชร เขาอาจมากับแฟนเขาก็ได้ เมื่อกี้ผมเห็นเขาถ่ายพรีเวดดิ้งกันอยู่เลย”ศิลาพูดออกไปแล้วก็เงยหน้าสบตากับเธอก่อนจะนวดน่องของเธอต่อไป เพราะเธอนั้นมีคนรักอยู่แล้ว มันจึงทำให้เขานั้นไม่สามารถทำตัวเจ้าชู้กับผู้หญิงที่กำลังจะแต่งงานแล้วอย่างเธอได้ 

“อ่าว นี่คุณเรย์กำลังจะแต่งงานแล้วเหรอครับ” เพชรรัตเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มดีใจที่ได้รู้ว่าเธอนั้นกำลังจะแต่งงานแล้ว

“ใช่ค่ะ หมอวิทที่อยู่แผนกหัวใจนั่นแหละค่ะแฟนของเรย์เอง ตอนนี้เรากำลังเตรียมงานกันอยู่ค่ะยังไม่ได้บอกใครเท่าไหร่ แต่คืนนี้พี่วิทเขามีเคสผ่าตัดด่วนก็เลยจะกลับกรุงเทพแล้ว แต่เรย์ยังอยู่พักผ่อนที่นี่ต่อ ดังนั้นเย็นนี้เรย์มาทานข้าวที่นี่ได้ค่ะ อย่างน้อยก็ดีกว่าทานมื้อเย็นคนเดียวไม่ใช่เหรอคะ” เรวดีพูดตอบไปตามตรงแล้วก็ยิ้มออกมา

“อ้อแฟนหมอวิทนี่เอง บังเอิญจริงๆเลยนะครับที่เรามาเจอกันที่นี่ งั้นเย็นนี้เชิญเลยนะครับ” เพชรรัตพูดบอกไปอย่างยินดี เพราะเขานั้นรู้จักวิทวัสแฟนของเธอดีเนื่องจากทำงานอยู่ในแวดวงแพทย์ศัลยกรรมด้วยกัน แค่คนละแผนกกันเท่านั้น

ในที่สุดศิลาก็นวดจนอาการเป็นตะคริวของเรวดีนั้นดีขึ้น แล้วพันทิวาก็เอาชุดและผ้าเช็ดตัวมาให้เรวดีเปลี่ยน พร้อมกับพูดคุยกันอย่างถูกคอจนพันทิวาและเพชรรัตนั้นเรียกเรวดีว่าน้องไปแล้ว

จากนั้นไม่นานเรวดีก็ขอตัวกลับโรงแรมที่เธอพักเพราะเธอจะต้องไปส่งวิทวัสนั้นกลับกรุงเทพแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะเก็บของลงมาแล้วหรือยัง และศิลาก็อาสามาส่งเธอ และเขาก็ให้เธอจับแขนของเขามาตลอดทางเพราะขาที่เป็นตะคริวนั้นยังเจ็บแปลบๆอยู่นิดหน่อยทำให้เธอเดินไม่สะดวกนัก

“เรย์ ทำไมถึงใส่ชุดนี้ล่ะ..แล้วดูสิผมเปียกแบบนี้ไปทำอะไรมาหึ…แล้วนี่ใครทำไมจับมือถือแขนเขามาแบบนั้น…” วิทวัสพูดไปพร้อมกับเขาไปหาเธอแล้วเอามือจับที่ผมของเธอแล้วมองอย่างเป็นห่วงเธอ ก่อนจะแลสายตาไปมองผู้ชายที่เดินมากับเธอก่อนหน้านี้อย่างจดจ้อง ว่าเขาเป็นใครกัน ที่แน่ๆลักษณะดูภูมิฐานแบบนี้คงไม่ใช่หนึ่งในทีมงานแน่

ศิลาก็มองหน้าของผู้ชายตรงหน้าแล้วยิ้มมุมปากออกไป เพราะสายตาของผู้ชายคนนี้บ่งบอกได้ชัดเจนเลยว่ากำลังหึงหวงแฟนสาวใส่เขา ซึ่งมันก็น่าหวงอยู่หรอกก็เธอออกจะน่ารักและสวยขนาดนี้

“อ่อ พอดีเรย์ไปเด็กจมน้ำมาน่ะค่ะก็เลยเปียกแบบนี้ แม่ของน้องเขาก็เลยให้เรย์ยืมชุดเขามาเปลี่ยนก่อน ส่วนนี่คุณศิลาค่ะ เป็นอาของเด็กๆที่เรย์ช่วยไว้ เรย์เป็นตะคริวน่ะค่ะเขาก็เลยอาสามาส่ง แล้วเขาก็ช่วยพยุงเรย์มาส่งพี่วิทนี่แหละค่ะ” เรวดีอธิบายบอกไปอย่างไม่ต้องการให้แฟนหนุ่มของเธอเข้าใจผิด ก่อนจะปล่อยมือจากแขนของศิลามาแล้วเธอก็ค่อยๆเดินเข้าไปหาแฟนหนุ่ม

“ค่อยๆนะเรย์… อ่อ ผมวิทวัสครับ เป็นแฟนของเรย์ครับ ขอบคุณที่พาแฟนผมมาส่งด้วยนะครับ” วิทวัสเข้าไปจับแขนของเรวดีไว้อย่างเป็นห่วงเธอ ก่อนจะพูดบอกไปแล้วมองหน้าชายตรงหน้าอย่างจดจ้อง เพราะหน้าตาหล่อขนาดนี้เขาล่ะไม่ไว้ใจเลย ดูสิ หน้าตาและรอยยิ้มที่ยิ้มออกมาก็ดูเจ้าเล่ห์อย่างบอกไม่ถูก

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ แฟนของคุณช่วยหลานของผมไว้ เป็นหน้าที่ที่ผมจะต้องมาส่งอยู่แล้ว ผมศิลา ยินดีที่ได้รู้จักคุณวิทวัสนะครับ” ศิลาเอ่ยพูดออกไปอย่างเรียบๆ เพราะเขาไม่ได้คิดอะไรกับผู้หญิงที่แฟนแล้วอยู่แล้ว 

“ผมส่งคุณถึงที่แล้วงั้นผมขอตัวก่อนนะ” ศิลาหันไปหาเรวดีแล้วเอ่ยพูดบอกเธอไป ก่อนจะยิ้มส่งให้เธอไปอย่างอ่อนโยน เพราะเขามาส่งเธอถึงที่อย่างปลอดภัยแล้วเขาก็ควรจะกลับได้แล้ว

“ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” เรวดียิ้มตอบเขาแล้วเอ่ยพูดตอบเขาไป แล้วก็มองเขาเดินออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ

“เรย์ พี่ว่าเรย์กลับกรุงเทพกับพี่ดีกว่า พี่ไม่อยากให้เรย์ต้องอยู่ที่นี่คนเดียวเลย ดูสิ คาดสายตาพี่แค่แปปเดียวเราก็มีเรื่องซะแล้ว แบบนี้พี่ไม่ไว้ใจให้เรย์อยู่คนเดียวเลย” วิทวัสพูดไปอย่างไม่ต้องการให้เรวดีอยู่ที่หัวหินต่อ เพราะเขาไม่ชอบเลยเวลาที่มีผู้ชายคนอื่นมาใกล้ชิดกับเธออย่างนี้

“เรย์แค่ไปช่วยเด็กจมน้ำนะคะไม่ได้ไปมีเรื่องกับใครเขาสักหน่อย พี่วิทไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะเรย์อยู่ได้” เรวดีตอบไปแล้วมองเขาอย่างไม่ยอม เพราะเธออุตส่าห์ลาหยุดและจองห้องไว้แล้ว เธอไม่อยากเสียเงินไปฟรีๆ

“แต่พี่ไม่อยากให้เรย์อยู่คนเดียวนิ เดี๋ยวก็มีผู้ชายมาจีบเรย์อีกพี่จะทำยังไงหึ” วิทวัสพูดออกไปแล้วทำหน้าอ้อนเธอไปอย่างขอร้อง 

“เวลามีใครมาจีบเรย์ก็บอกทุกคนว่าเรย์มีแฟนแล้ว พี่วิทยังจะกลัวอะไรอีกล่ะคะ เรย์เป็นผู้หญิงแบบไหนพี่วิทก็น่าจะรู้ดีนิคะ ดังนั้นเรย์ไม่มีทางนอกใจพี่วิทแน่นอนค่ะ มันก็เหมือนกับที่พี่วิทเจอผู้หญิงคนอื่นนั่นแหละค่ะ เรย์ไว้ใจและมั่นใจว่าพี่วิทก็ไม่มีทางนอกใจเรย์เหมือนกัน” เรวดีพูดออกไปก็มองหน้าของวิทวัสอย่างจริงจัง เพราะเชื่อว่าเขาไม่มีทางนอกใจเธอแน่ คนบ้างานอย่างเขาจะเอาเวลาที่ไหนไปนอกใจเธอได้ล่ะ

วิทวัสได้ยินเรวดีพูดมาแบบนั้นก็รู้สึกชาที่หน้ากับคำพูดของเธอที่เหมือนกับตบหน้าเขาฉาดใหญ่เลย ทำให้เขารู้สึกว่าเขานี่มันโคตรเลวเลยที่กล้านอกใจเธอไปคบกับพลอยไพลินจนเกือบปีแบบนี้ แต่เขาสัญญาเลยว่าถ้าเขาได้ตำแหน่งหัวหน้าแผนกหัวใจเมื่อไหร่ เขาจะเลิกกับพลอยไพลินและจะไม่นอกใจเธออีก ขอแค่อีกสามเดือนเท่านั้น เขาก็จะจบทุกอย่างลงให้เร็วที่สุด

“พูดซะพี่เถียงไม่ออกเลย โอเค งั้นพี่ให้เรย์เที่ยวที่นี่ต่อก็ได้…ถ้ามีเรื่องอะไรต้องโทรบอกพี่ทันทีนะเข้าใจไหม” วิทวัสพูดบอกไปแบบยอมๆ เพราะเธอพูดจนเขานั้นไม่กล้าจะพูดอะไรต่ออีกเลย

“เข้าใจค่ะ พี่วิทมีผ่าตัดด่วนคืนนี้ไม่ใช่เหรอคะ เรย์ว่าพี่วิทรีบกลับเถอะค่ะถึงกรุงเทพแล้วจะได้มีเวลาพักผ่อนก่อนที่จะเข้าผ่าตัดไงคะ ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงเรย์” เรวดีพูดบอกไปอย่างไม่ต้องการเป็นตัวถ่วงเวลาของเขา เพราะจากหัวหินไปกรุงเทพก็สองชั่วโมงกว่าๆได้เลย

“โอเคครับ งั้นเรย์ส่งพี่แค่ตรงนี้ก็พอแล้วเรย์กำลังเจ็บขาอยู่นิ ส่งแค่ตรงนี้แหละ พี่ไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวพี่ถึงกรุงเทพแล้วจะโทรหานะ จุ๊บ… ”วิทวัสพูดบอกไปก็เข้าไปหอมแก้มของแฟนสาวก่อนจะโอบกอดเธออย่างอย่างรักใคร่

“เดินทางปลอดภัยนะคะพี่วิท” เรวดีโอบกอดแฟนหนุ่มแล้วก็พูดอวยพรให้เขาเดินทางปลอดภัย ก่อนจะถอนกอดออกแล้วยิ้มให้กับเขาอย่างอบอุ่น จากนั้นก็โบกมือบ้ายบายใส่เขาไป

วิทวัสก็ยิ้มตอบเธอแล้วเขาก็เดินลากกระเป๋าออกไปที่รถของเขาที่จอดอยู่ด้านข้าง ก่อนจะเอากระเป๋าขึ้นรถแล้วเขาก็ขับออกไปอย่างโล่งใจที่แฟนสาวของเขานั้นยังจับไม่ได้ ส่วนเรวดีก็ค่อยๆเดินกลับเข้าไปในโรงแรมเพื่อพักผ่อนทันที เพราะช่วงเย็นเธอมีนัดดินเนอร์กับครอบครัวของเพชรรัต

ณ เวลาหกโมงเย็น กรุงเทพมหานคร

พอวิทวัสเดินทางมาถึงคอนโดของเขาแล้ว เขาก็โทรไปบอกเรวดีทันทีว่าเขานั้นถึงกรุงเทพแล้ว ก่อนจะโกหกเธอว่าเขานั้นกำลังจะเข้าไปในโรงพยาบาลแล้วและเขาคงไม่สามารถติดต่อเธอได้จนกว่าจะผ่าตัดเสร็จ เรวดีก็ตอบไปอย่างเข้าใจ จากนั้นวิทวัสก็รีบขึ้นไปหาพลอยไพลินทันที

“คิดถึงจังเลยค่ะ ขับรถมาเหนื่อยไหมคะ” พลอยไพลินเดินเข้ามาโอบกอดแฟนหนุ่มอย่างรักใครก่อนจะเอ่ยถามเขาออกไป

“แค่ได้เห็นหน้าคุณผมก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ วันนี้คุณไม่ทำงานเหรอทำไมถึงไปหาแม่ผมได้ล่ะ” วิทวัสโอบกอดเธอตอบไปแล้วถามเธอกลับอย่างสงสัย

“พอดีแม่ของคุณโทรมาหาฉันแล้วท่านก็ชวนให้ฉันร่วมหุ้นทำธุรกิจร้านสปาด้วย ฉันก็เลยไปหาท่านแล้วก็คุยธุรกิจด้วยกันนิดหน่อยน่ะค่ะ แล้วก็ตกลงร่วมลงหุ้นด้วยแล้ว” พลอยไพลินพูดบอกเขาไป เพราะตอนนี้เธอตกลงทำธุรกิจสปากับแม่ของเขาไปแล้ว 

“ที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องตกลงกับแม่ผมก็ได้นะพลอย ผมไม่อยากให้คุณลำบากใจ คุณปฎิเสธแม่ผมไปบ้างก็ได้” วิทวัสพูดบอกไปก็มองหน้าของเธออย่างเอ็นดู เพราะเธอนั้นคอยซัพเพอร์ครอบครัวของเขามาตลอด ทำให้เขานั้นรู้สึกผิดกับเธอมากขึ้นไปอีก

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แม่ของคุณก็เหมือนแม่ของฉัน ฉันยินดีที่จะช่วยท่านอย่างเต็มใจค่ะ ส่วนเรื่องหัวหน้าแผนกหัวใจของคุณฉันก็ไปคุยกับคุณลุงให้แล้วนะคะ อาทิตย์หน้าคุณลุงจะประกาศเลื่อนตำแหน่งให้คุณแล้ว ดีใจไหมคะ” พลอยไพลินพูดบอกเขาไปด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน เพราะเธอยอมลดราคาอุปกรณ์การแพทย์ที่จะขายให้กับทางโรงพยาบาลที่แฟนหนุ่มทำงานอยู่ เพื่อแลกกับการให้เขานั้นได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกหัวใจ

“จริงเหรอพลอย ผมดีใจที่สุดเลยขอบคุณนะที่รัก ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะทำเพื่อผมขนาดนี้” วิทวัสพูดออกไปอย่างดีใจ เพราะมันเป็นความฝันสูงสุดของเขาเลย 

“ก็พลอยรักคุณนิคะพลอยถึงทำทุกอย่างให้คุณประสบความสำเร็จในชีวิต แล้วถ้าคุณมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกหัวใจแล้ว ฉันก็จะพาคุณไปเจอครอบครัวของฉันสักที ทีนี้คุณก็ไม่ต้องกลัวแล้วนะคะว่าครอบครัวของฉันจะดูถูกอะไรคุณ ” พลอยไพลินพูดออกไป เพราะเขาไม่ยอมไปเจอครอบครัวของเธอก็เพราะว่าเขานั้นรู้สึกไม่คู่ควรกับเธอ ทำให้เธอนั้นต้องคอยคบกับเขาแบบเงียบๆ แต่เธอก็บอกพ่อแม่เรื่องของเขาไปบ้างแล้วแต่ว่ายังไม่ได้พาไปเจอตัวจริงเท่านั้น

“ผมก็รักคุณเหมือนกัน ผมสัญญาว่าถ้าผมได้เป็นหัวหน้าแผนกหัวใจแล้ว ผมจะไปเจอครอบครัวของคุณแน่นอน” วิทวัสพูดบอกไปแล้วยิ้มเธอไป ทั้งที่ในใจของเขานั้นเริ่มจะกังวลขึ้นมาแล้ว ว่าถ้าหากเขาไปเจอพ่อแม่ของเธอแล้วเขาจะบอกเลิกกับเธอยังไง คิดไปแล้วเขาก็ไม่ได้อยากจะเลิกกับเธอเลย เพราะเธอก็ดีกับเขาและยังรักเขาจนยอมทำทุกอย่างแบบนี้ 

“ดีค่ะ ทีนี้เราสองคนจะได้คบกันอย่างเปิดเผยสักที งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะค่ะ ฉันทำอาหารอร่อยๆรอคุณตั้งหลายอย่างเลยนะคะ” พลอยไพลินพูดบอกไปแล้วก็มองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม

“ผมยังไม่หิวเลย ตอนนี้ผมรู้สึกหิวคุณมากกว่า ให้ผมกินคุณก่อนได้ไหม” วิทวัสพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่มใส่เธอ ก่อนจะเริ่มเอามือที่โอบเอวเธออยู่นั้นค่อยๆเลื่อนลงไปที่ก้นของเธอแล้วบีบขย้ำอย่างชอบใจ 

ที่ผ่านมาเขาไม่เคยมีอะไรกับเรวดีเลย พอเขามาคบกับพลอยไพลินเธอก็มาเติมเต็มในส่วนนี้ทำให้เขานั้นเอาความต้องการทั้งหมดที่มีนั้นมาลงกับเธอ และเธอก็ตอบสนองความต้องการของเขาได้อย่างดีเยี่ยม จนเขานั้นก็รู้สึกดีกับเธอไม่น้อยเลย

“ได้สิคะ ฉันยอมให้คุณกินฉันได้ทั้งตัวเลยค่ะ” พลอยไพลินพูดตอบไปก็เอามือโอบรอบคอของเขาแล้วมองเขาอย่างจดจ้อง 

วิทวัสมองแล้วก็ยิ้มอย่างหื่นๆ ก่อนจะเอามือช้อนตัวเธออุ้มขึ้นแล้วเขาก็อุ้มเธอเดินเข้าไปที่ห้องนอนของเขา จากนั้นเขาก็จูบไซ้และเล้าโลมร่างกายของเธอพร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเขาและเธอออกไป แล้วเขาก็เริ่มใช้ปากดูดเม้มยอดถันของเธอย่างมั่นเขี้ยว แล้วใช้มืออีกข้างนั้นบีบขย้ำอย่างชอบใจกับความอวบอิ่มของมัน

“อื้ม…จ๊วบ…จ๊วบ…อ่าส์ พลอย หัวนมของคุณมันแข็งสู้ปากผมจริงๆเลย เสียวมากใช่ไหมหึ…อ่าส์ จ๊วบ…จ๊วบ…” วิทวัสดูดยอดถันของพลอยไพลินไปก็เงยหน้ามาพูดกับเธอย่างหื่นๆ ก่อนจะขบเม้นยอดถันของเธออย่างยั่วอารมณ์ ก่อนจะเลื่อนมือข้างที่บีบนมเธออยู่ลงไปบี้คลึงร่องสาวของเธอ

“อ้ะ…ซี๊ด…ที่รักขาพลอยเสียว อ้ะ อ้ะ ทำไมคุณซุกซนแบบนี้คะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ” พลอยไพลินพูดไปก็เกร็งตัวอย่าเสียวเมื่อเขา

“คุณชอบที่ผมซุกซนกับคุณแบบนี้ไม่ใช่เหรอพลอย อ่าส์ แผล็บ แผล็บ ผมก็กำลังจะทำให้คุณมีความสุขอยู่นี่ไง ไม่ได้เอาตั้งสองสามวันคุณคิดถึงผมไหมหึ อ่าส์…จ๊วบ…”วิทวัสพูดไปก็ใช้ลิ้นดันเลียแล้วขบเม้มที่ยอดถันของพลอยไพลินไปอย่างดุดัน ก่อนจะเร่งนิ้วบี้ร่องสาวเธอจนเริ่มมีน้ำเยิ้มๆไหลออกมา

“คิดถึงสิคะ ไม่งั้นพลอยไม่มาหาคุณวันนี้หรอก คิดถึงดุ้นใหญ่ๆของคุณจะแย่แล้ว ขอพลอยอมมันหน่อยสิคะ พลอยคิดถึงมัน” พลอยไพลินพูดออกไปแล้วเธอก็เอามือดันตัวของวิทวัสออก แล้วเธอก็ดันตัวเขาให้นอนลงไปแทน แล้วเธอก็เลื่อนตัวไปนั่งที่หว่างขาของเขาแล้วเธอก็เอามือลูบไล้ท่อนเอ็นของเขาที่เริ่มแข็งขันสู้มือของเธอ

“โอว์…ซี๊ด…อมมันเข้าไปสิ คุณคิดถึงมันมากไม่ใช่เหรอ อ่าส์…..” วิทวัสพูดครางออกไปก็นอนอย่างเสียวๆ แล้วให้พลยไพลินนั้นให้ความเสียวแก่ท่อนเอ็นของเขา

“อื้อ แผล็บ แผล็บ อ่าส์ ดุ้นของคุณมันใหญ่และยาวเต็มปากของพลอยเลยค่ะ อื้ม…หัวถอกบานใหญ่ถึงคอพลอยเลยค่ะ อมลำบากจัง อือ….อื้อ… อึก อึก อึก อ่าส์…” พลอยไพลินพูดไปด้วยเสียงหื่นสุดๆ ก็เลียท่อนเอ็นของวิทวัสไปแล้วพูดยั่วยวนใส่เขาอย่างหื่นๆ

“อืม…..พลอยชอบดุ้นใหญ่ๆของผมไม่ใช่เหรอ เอาเลยที่รัก ทำให้ผมแข็งมากกว่านี้ แล้วผมจะจับมันยัดใส่จิ๋มคุณให้เสียวๆเลย โอว์ ซี๊ด…..”วิทวัสพูดออกไปก็ร้องครวญครางอย่างเสียวๆ เมื่อเธอกำลังให้ความสุขกับท่อนเอ็นของเขา 

จากนั้นไม่นานวิทวัสก็จับเธอนอนใต้ร่างของเขาแล้วเขาก็จับท่อนเอ็นสอดใส่เข้าไปในร่องสาวของเธอฟิตๆของเธอ พร้อมกับเริ่มตอกกระแทกเข้าไปแบบเสียวกระสัน จนพลอยไพลินนั้นร้องครวญครางออกมาไม่หยุด

“อ้ะ…อ้ะ อ้ะ อ้ะ ที่รักขา เสียวจังเลยค่ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อื้อ…จุ๊บ…อื้อ…” พลอยไพลินร้องครางไปก็ถูกเขาก้มลุงมาจูบแล้วดูดดันลิ้นใส่กันอย่างเสียวซ่าน ส่วนท่อนล่างนั้นก็กระแทกตอกท่อนเอ็นบดเน้นไปซ้ายทีขวาทีสลับช้าและเร็วเป็นระยะๆ ทำให้เธอนั้นเสียวซ่านไปทั้งตัว

“อ่าส์ เสียวชะมัดเลยพลอย โอว์…ซี๊ด…ตับ ตับ ตับ ตับ” วิทวัสครางบอกไปก็เร่งจังหวะกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่เธออย่างเมามันส์ พร้อมกับคิดว่าถ้าเขาได้เอาเรวดีแบบนี้คงจะฟินไม่น้อยเลย วิทวัสคิดไปก็เอื้อมมือไปบีบนมทั้งสองข้างของพลอยไพลินอย่างเสียวๆ

“อ้ะ อ้ะ อ้ะ พลอยก็เสียวเหมือนกันค่ะ เสียวจนจะเสร็จยู่แล้ว อ้ะ อ้ะ ที่รักขา ทำไมดุ้นของคุณมันเอามันส์แบบนี้คะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ มันส์หอยเป็นบ้าเลยที่รักขา…” พลอยไพลินพูดเสียงกระเส่าออกไปก็กัดริมฝีปากอย่างอดทนกับความเสียวที่เขากำลังทำให้เธอ

“ผมก็มันดุ้นเหมือนกัน อ่าส์…ซี๊ด…ตอนนี้คุณทำให้ผมเสียวไปทั้งดุ้นเลยพลอย โอว์…ที่รัก…ผมไม่ไหวแล้ว ตับ ตับ ตับ ตับ” วิทวิสพูดไปแล้วก็รัวกระหน่ำท่อนเอ็นใส่ร่องสาวอย่างเมามันส์ เพราะเขาไม่ได้เอามาหลายวันแล้ว พอมาเจอร่องสาวฟิตๆแบบนี้ก็ไม่สามารถอดทนได้นานอย่างที่ใจเขาต้องการได้

“ตะ แตก พร้อมกันเลยค่ะที่รัก อ้ะ อ้ะ พลอยก็จะเสร็จแล้วเหมือนกันกัน ตอกมาแรงๆเลยค่ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ ซี๊ด…..” พลอยไพลินครางบอกไปก็เกร็งร่องสาวตอดรัดอย่างทรมาน ก่อนกระตุกออกมาอย่างเสร็จสมคาท่อนเอ็นใหญ่ที่ยังคงกระแทกไม่หยุด จนเธอนั้นเสียวไปทั่วท้องน้อย

“ไม่ ไหวแล้วพลอย ผมไม่ไหวแล้ว อ่าส์…..ซี๊ด….” วิทวัสครางบอกไปก็เร่งจังหวะตอกกระแทกแบบเน้นส่งท้ายไป จากนั้นน้ำกามของวิทวัสก็ไหลเข้าสู่ร่องสาวของพลอยไพลิน จนเธอนั้นขมิบร่องสาวตอดรัดน้ำกามของเขาที่ปลดปล่อยเข้ามา แล้วทั้งสองก็นอนฟุบกอดกันกลมอยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยหอบ