บทที่ 30 ระราน

“อ่อ…ศิลา ตอนนี้น้องเรามันหน้ามืดตามัวทำตัวเกเรจนกู่ไม่กลับแล้วบังคับไปก็คงไปมีเรื่องกับพวกเขาอีก พ่อว่าลูกไปขอโทษพวกเขาแทนน้องจะดีกว่า ” สุรชัยพูดออกไปอย่างหาทางออกให้กับเรื่องนี้แบบสันติ ทั้งที่เขานั้นก็ไม่ชอบในสิ่งที่ลูกสาวทำเลยสักนิด

“ก็ได้ครับถ้าพลอยจะไม่ไปขอโทษพวกเขา งั้นตำแหน่งหัวหน้าแผนกโรคห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ