บทที่ 89 ความรู้สึกเปลี่ยน

“ได้ยินแบบนี้ผมก็สบายใจแล้วครับ ผมอยากให้หลานกลับไปใช้ชีวิตแบบเด็กทั่วไป โดยที่ไม่มีใครต้องล้อเลียนแกแบบที่ผ่านมาอีก” ธนดลพูดออกไปก็มองหลานสาวผ่านช่องกระจกที่หน้าประตูห้องด้วยสายตาอ่อนโยน เพราะหลานสาวของเขานั้นต้องทนเจอกับการล้อเลียนของเพื่อนๆที่โรงเรียนกับเรื่องจมูกและปากที่ผิดปกติ ทำให้เขาและพี่สา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ